Zo zeilde ik 6 x de wereld rond. Wat was de mooiste reis ? (Dutch/English) … about the 6 journeys around the world and the seaman who longs for the sea .. but also finds his peace.

Als een zeeman naar zee gaat dan zegt hij niet we gaan naar die of die haven, dan zegt hij; we gaan naar zee … het schip heeft een bestemming, de zeeman gaat naar zee. De lange oceaan oversteken blijven in het geheugen gegrift …

Zo zeilde ik 6 x de wereld rond. Wat was de mooiste reis ? Misschien de eerste. 7 jaren weg met de Orowa en onderweg is Stefan geboren op Paaseiland. Of de laatste 4 jaar naar de plaatsen waar ik nog niet geweest was. En wat is de meest bijzondere ? Natuurlijk de Campina reis boven Rusland langs inclusief de overwintering in Tiksi.

En die non-stop reizen dan ? In stormen en windstiltes. Juist dat zijn de reizen van een zeeman die verlangt naar de zee en als je terug bent wil je het liefst zo snel mogelijk weer weg.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar ook die speciale plekken in m’n hart. Ik kan ze niet allemaal opnoemen. Een tropisch eiland is niet te vergelijken met plaatsen boven de poolcirkel. Natuur, wilde natuur en de mensen die je onderweg ontmoette vergeet je nooit … opgesloten in mijn hart.

Maar nu dan ? In 2012 kocht ik de Solitario en voer naar Spitsbergen en zuidelijk naar Galicië. De laatste 3 jaren houden persoonlijke zaken en de restricties in allerlei landen me in Nederland.

Niks tegen m’n zin.

En de toekomst dan ?

 

Ik vaar m’n scheepje het liefst naar stille plekken. Ik leef bij de dag en zie de zon op en ondergaan en blijf een extra uurtje wakker bij volle of nieuwe maan en staar in de verte in het niets. Over het verschil tussen niets en het niet hoef ik niet meer na te denken …. de dagen vliegen als een schaduw heen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

When a sailor goes to sea, he doesn’t say we’re going to that or that port, he says; we go to sea … the ship has a destination, the sailor goes to sea. Crossing the long ocean remains etched in the memory…
I sailed around the world 6 times. What was the best trip? Maybe the first. 7 years with the Orowa and on the way Stefan was born. Or the last 4 years to the places I hadn’t been before. And what is the most special? Ofcourse the Campina voyage north of Russia, including the overwintering in Tiksi.
And what about non-stop ? 3 times in storms and calms. Precisely these are the journeys of a sailor who longs for the sea and when he returns he want to leave as soon as possible.

 

But also those special places in my heart. I can’t list them all. A tropical island cannot be compared to places above the Arctic Circle. Nature, wild nature and the people you meet along the way you never forget… locked in your heart.

But what about now? In 2012 I bought the Solitario and sailed to Spitsbergen and south to Galicia. For the last 3 years, personal matters and the restrictions in all kinds of countries have kept me in the Netherlands.

Nothing against my will.

And what about the future?
I sail my boat to quiet places. I live by the day and watch the sun rise and set and stay an extra hour awake at full or new moon and stare into the distance into nothingness. I no longer have to think about the difference between nothing and nothingness…. the days fly by like a shadow.


Posted in Uncategorized by

Water maakt ons gelukkig. In Alaska liep ik door een bos en kwam heetwaterbronnen tegen. Ik verzamelde mijn moed, deed mijn kleren uit en dompelde mij onder. (Dutch/English) .. So there I was bathing, in the middle of nothing on Baranof Island. Take care they had said to me; there are bears around.

Zomer. Dat een groene omgeving goed voor je is, is inmiddels algemeen bekend. Artsen schrijven een wandeling in de natuur voor als medicijn en in Japan is “bosbaden” al jaren een algemeen geaccepteerd geneesmiddel tegen allerlei kwaaltjes. Uit onderzoek blijkt dat blue space, zoals een waterrijke omgeving zo mooi genoemd wordt, nog beter is voor lichaam en geest dan groen. En dan hebben we het niet alleen over de zee, maar ook over een meer, een rivier, een kanaal of gracht, een waterval of zelfs een fontein. Water maakt ons gelukkig.

 

 

In Alaska liep ik door een bos en kwam heetwaterbronnen tegen. Ik verzamelde mijn moed, deed mijn kleren uit en dompelde mij onder. Het water rook naar zwavel en was heter dan ik dacht. In Japan heten deze baden “onsen”. Omdat in het water van een warmwaterbron vaak meerdere mineralen zijn opgelost, wordt vaak beweerd dat warmwaterbronnen een genezende werking hebben voor verschillende lichamelijke klachten. Niet alleen mensen, maar soms ook dieren maken gebruik van warmwaterbronnen. Een bekend voorbeeld is de warmwaterbron nabij de Japanse stad Nagano, die in de winter vaak wordt bezocht door apen (makaken).

Daar zat ik dus, in het midden van niets op Baranof eiland. Take care hadden ze tegen me gezegd; er lopen beren rond.

 

 

 

 

Summertime. It is now generally known that a green environment is good for you. Doctors prescribe a walk in nature as a medicine and in Japan “forest bathing” has been a widely accepted remedy for all kinds of ailments for years. Research shows that blue space, as a water-rich environment is so beautifully called, is even better for body and mind than green. And we are not just talking about the sea, but also about a lake, a river, a canal or pond, a waterfall or even a fountain. Water makes us happy.

 

 

 

In Alaska I was walking through a forest and came across hot springs. I gathered my courage, took off my clothes and immersed myself. The water smelled of sulfur and was hotter than I thought. In Japan, these baths are called “onsen”. Because several minerals are often dissolved in the water of a hot spring, it is often claimed that hot springs have a healing effect on various physical complaints. Not only people, but sometimes also animals use hot springs. A well-known example is the hot spring near the Japanese city of Nagano, which is often visited by monkeys (macaques) in winter.

So there I was bathing, in the middle of nowhere on Baranof Island. Take care they had said to me; there are bears around….

 

 


Posted in Uncategorized by

Toen en nu … Er komt een moment waarop je merkt dat de stilte niet opgezocht hoeft te worden, dat ze er allang was (Dutch/English) … There will come a time when you notice that the silence does not have to be sought at all, that she was already there. (Fernando Pessao)

 

Op een van mijn reizen: In elke golf schuilt een enorme kracht, dan schut en trilt mijn scheepje. Groen water stroomt over de boegen en binnen is het altijd een hels lawaai als zware klappen het onderdeks rammen. Na de storm blijft de barometer zakken en het weerkaartje laat een volgende laag achter de eerste zien. Er staan grote schuivers op de golven. Dan wordt het scheepje diagonaal mee gesleurd. Ik ben nu over de helft en de koers is rechtwijzend naar Kaap Hoorn. Nog een dikke 2000 mijl, tien dagen als alles goed gaat.

 

 

Dat was toen. Ik keek tegen huizenhoge muren van water aan. Nu lig ik hier .. en kijk tegen de mooiste groene muur van een treurwilg aan … Maar dan gaat het regenen en alle nieuws wordt gefocust op de overstromingen in Limburg. Aan de ene kant van het land is de natuur wreed, aan de andere kant prachtig. Ik lig, 5 meter onder zeeniveau, geen centimeter verhoging. Op heerlijke stille plekken en steek mijn hand op naar passerende boten.

 

 

Er komt een moment waarop je merkt dat

de stilte niet opgezocht hoeft te worden,

dat ze er allang was

(Fernando Pessao)

 


During one of my voyages: In every wave lurks an enormous power, then my ship shakes and shakes. Green water flows over the bows and inside it is always a hellish noise when heavy blows ram the hull. After the storm, the barometer continues to drop and the weather chart shows another low just behind the first. There are big breakers on the waves. Then the boat is dragged diagonally. I am now over half way and the course is straight to Cape Horn. Another 2000 miles, ten days if all goes well.

 


That was then. I looked at towering walls of water. Now I lie here…looking at the most beautiful green wall of a weeping willow… But then it starts to rain and all the news is focused on the floods. Nature is cruel on one side of the country, beautiful on the other. My present berth is 5 meters below sea level, in man-made land. A lovely quiet places and I wave to passing boats.

 

 

There will come a time when you notice that

the silence does not have to be sought at all,

that she was already there.

(Fernando Pessao)


Posted in Uncategorized by

Waar ben je dan ? Nergens is ook ergens … het was in de tijd van geen bericht goed bericht. Die uitdrukking bestaat nog steeds maar ik denk dat een volgende generatie de betekenis hiervan is vergeten. (Dutch/English) It was the time of no news good news. That expression still exists but I think a next generation has forgotten its meaning.

Gedachten op een zomerse dag. Veel bootjes op het water maar de Ijssel is even verboden gebied … wateroverlast, te veel stroom.

Ik lag eens in een baai in Patagonia en niemand wist waar ik was. Niet dat er iemand naar me op zoek was. Het was in de tijd van geen bericht goed bericht. Die uitdrukking bestaat nog steeds maar ik denk dat een volgende generatie de betekenis hiervan is vergeten.

Voor mij betekende het vrijheid. Ook vandaag aan de dag neem ik niet altijd mijn telefoon mee. De angst niemand te kunnen bereiken bij calamiteiten bestaat bij mij niet. Natuurlijk heb ik aan boord veiligheidsmiddelen, zoals een satelliet telefoon of voor nog erger een Epirb. Maar dat heeft niks met bovenstaande te maken. Ik ben dus ik leef. Leef ik niet meer dan ben ik niet meer. Zo was het toen. Nu bericht je iemand … ik denk aan mijn geliefden thuis !

 

 

 

Gedachten aan de waterkant. Soms niet opwekkend maar gelukkig anders dan het nieuws op de media. Niet dat ik mn kop in het zand steek. Nee, maar toch … de waterkant geeft die rust …

Waar ben je dan ? Nergens is ook ergens.

 

 

 

Daar in Patagoina … een soort binnenmeer van Puerto Gray. Hoge, donkergroene wal met daarboven de duizend meter pieken. Niemand weet dat ik hier ben, ging het door mij heen. De nachten waren stik donker. Boven mij zweefde een condor. Ik bleef een paar extra dagen …

 

Thoughts on a summer day. Many boats sail by, but the river is a forbidden area for a while … flooding, too much current.

 

I once lay at anchor in a bay in Patagonia and no one knew where I was. Not that anyone was looking for me. It was the time of no news good news. That expression still exists but I think a next generation has forgotten its meaning.
For me it meant freedom. Even today I don’t always take my phone with me. The fear of not being able to reach anyone in case of calamities does not exist with me. Of course I have safety equipment on board, such as a satellite telephone or for the worst, an Epirb. But that has nothing to do with the above. I am therefore I live. If I no longer live, then I am no more. That’s how it was then. Now you message someone…

 

Thoughts on the waterfront. Sometimes not exciting but fortunately different from the news on the media. Not that I’m burying my head in the sand. No, but still… the waterfront gives that peace of mind…

Where are you ? Nowhere is somewhere.

 

 

There in Patagonia… a kind of inland lake of Puerto Gray. High, dark green waterfront with mountainpeaks of a thousand meters high. Nobody knows I’m here, crossed my mind. The nights were very dark. A condor hovered above me. I stayed a few extra days…


Posted in Uncategorized by

Veel mensen hebben vakantie. Men geniet van de vrije tijd … niets hoeft … toch vullen we de dag. (Dutch/English) … It’s summer. Whatever the weather, there is nothing to complain about. That’s how I sail this quiet lake. Why don’t you stay here, my young companion asked.

Het is zomer. Hoe het weer ook is, niks te klagen. Veel mensen hebben vakantie. Men geniet van de vrije tijd … niets hoeft … toch vullen we de dag. Varen er veel bootjes voorbij dan schijnt de zon. Is het stil op het water dan is het weer iets minder of wordt er slechter weer verwacht.

Ik hou van uitzicht naar het wijde niets. Blote benen in het water. Water reinigt. Gevoel verschoond te zijn. In de verte misschien een brug … met lichten rood of groen. Water wat naar de zee stroomt en op het strand, het grote strand uitkijkt naar de horizon … in de verte vaart een schip.

Zo voer ik op het stille meer. Waarom blijf je hier niet, vroeg mijn jonge metgezel. Af en toe moet ik boodschappen doen, antwoorde ik. En je vertelde me net dat je wel voor 6 maanden eten aan boord had, was zijn opmerking. Voor het geval dat, zei ik.

It’s summer. Whatever the weather, there is nothing to complain about. Many people are on vacation. People enjoy their freedom … nothing is necessary … yet we fill the day. When many boats sail by, the sun shines. If it is quiet on the water, the weather is slightly less or worse weather is expected.

 

I like the view of the vast nothing. Bare legs in the water. Water cleans. In the distance maybe a bridge… with lights red or green. Water that flows to the sea … in the distance sails a ship.

That’s how I sail on the quiet lake. Why don’t you stay here, my young companion asked. Sometimes I have to go shopping, I replied. And you just told me you had food on board for 6 months, was his comment. Just in case, I said.

 

 

And I have loved thee, ocean! And my joy
Of youthful sports was on thy breast to be
Borne, like thy bubbles, onward: from a boy
I wanton’d with thy breakers-they to me
Were a delight; and if the freshening sea
Made them a terror-’twas a pleasing fear,
For I was as it were a child of thee,
And trusted to thy billows far and near,
And laid my hand upon thy mane – as I do here. (Lord Byron)

 


Posted in Uncategorized by