This is the most beautiful place on earth. (Dutch/English)

This is the most beautifull place on earth.

DSCN3117Dit is de mooiste plek op aarde . Er zijn veel van dergelijke plaatsen. Elke man en elke vrouw, draagt in zijn/haar hart een beeld van de ideale plek, de juiste plaats, dat ene ware thuis, bekend of onbekend, feitelijke of alleen in het hoofd. Een woonboot in Kashmir, een uitzicht over Atlantic Avenue in Brooklyn, een grijze gothische boerderij, twee verdiepingen hoog aan het einde van een zanderige weg in de Allegheny Mountains, een hut aan de oever van een blauw meer, tussen de dennen en de sparren, of een steegje in de buurt van de waterkant in Hoboken. Een ander ziet zijn droomplek in een comfortabel appartement hoog tussen de grijs fluwelen smog van Manhattan, Chicago, Parijs, Tokio, Rio of Rome – er is geen grens zich ergens toe aangetrokken te voelen. Theologen, piloten, of astronauten vinden zelfs het hoge universum die aantrekkingskracht hebben, in de koude zwarte outback van de ruimte. ( Uit Desert Solitaire door Edward Abbey ) .

DSCN3103Op plekken ver afgezonderd van de steden en van wat men in grote lijnen de beschaving noemt, openbaart zich vaak een harmonie waarin het lijkt alsof alle componenten van de natuur elkaar antwoord geven. De toeschouwer krijgt dan vaker de indruk buitengesloten te zijn van zo’n geheel dan er deel van uit te maken. Zo komt hij tot een gevoel van eenzaamheid. Deze eenzaamheid is niet afschrikwekkend, maar geeft na enige tijd een staat van genade.

Zo dicht bij en zo ver weg. Toen we van de reis naar Spitsbergen (2013) terug kwamen, lagen we een paar dagen hier in de doorgang van het Ijsseloog ten anker en ik schreef; misschien is dit wel het stilste plekkie van de reis.

Nu lig ik er weer. Soms vaar ik een rondje delta. Soms lig ik op een andere plek. De wind is over het algemeen uit het westelijke component. Als die uit het oosten zou komen dan ga ik aan de andere kant van de doorgang liggen.

sAan de ene kant lig ik dicht bij de wal, bijna tegen de bomen aan. Dan de andere kant op ligt er 100 meter water naar een lagere begroeiing en daarachter toch de verte ..die weer ophoudt tegen een verdere groenlijn … daar boven uit steekt een brug, een kilometer of 5 bij me vandaan .. zo ver en zo dichtbij.

Give me silence, water, hope Give me struggle, iron, volcanoes

(Pablo Neruda)

(meer van dit soort teksten kunt u vinden in Todo Recto een kleinnood geschreven over de reis naar Galicië in 2014 en te bestellen hier bij mij, inclusief post € 20).

DSCN3120This is the most beautiful place on earth. Tlhere are many such places. Every man, every woman, carries in heart and mind the image of the ideal place, the right place, the one true home, known or unknown, actual or visionary. A houseboat in Kashmir, a view down Atlantic Avenue in Brooklyn, a gray gothic farmhouse two stories high at the end of a red dog road in the Allegheny Mountains, a cabin on the shore of a blue lake in spruce and fir country, a greasy alley near the Hoboken waterfront. World to be seen from a comfortable apartment high in the tender velvet smog of Manhattan, Chicago, Paris, Tokyo, Rio or Rome —there’s no limit to the human capacity for the homing sentiment. Theologians, sky pilots, astronauts have even felt the appeal of home calling to them from up above, in the cold black outback of intersteller space. (from Desert Solitaire by Edward Abbey).


hIn places far from cities and from what general is called civilization, often reveals a harmony in which it seems as if all the components of nature give eachother an answer. The viewer will often feel excluded. He then might get a sense of loneliness. This loneliness is not dire, but gives after some time a state of grace. So close and so far away. When I came back from the trip to Svalbard (2013), I anchored a few days here in the passage of the IJsseloog and I wrote; maybe this is the most beautiful spot ‘of the trip. Now I am here again.

WP_20160630_11_10_34_ProSometimes I sail from one to an other anchorage. The wind is generally from a western component. When it changes to the east I just change place to the other side of the aisle. On the one hand I am close to the shore, almost touching the trees. Then on the other side there is 100 meters of water to a lower vegetation and behind that in the distance across a larger piece of water I see a further green line … above that treeline I see a bridge, 5 kilometers away from me .. so far and so close .

Give me silence, water, hope. Give me struggle, iron, volcanoes

(Pablo Neruda)