Over het Andere …de reis op zich ! (Dutch, later also in English)

Het is vakantie tijd ….een vreemde tijd eigenlijk want het wil zeggen dat de rest van de tijd geen vakantie is. Vakantie is eigenlijk een beetje langer vrije tijd of zo. Of je nou met de fiets, de auto, het vliegtuig of met de boot weggaat, het is bijna altijd een vakantie. Dat telt ook voor de meeste wereldzeilers. Ze kunnen wat langer van huis maar de stukjes die je van ze leest zijn net als bij anderen gewoon vakantie”blogs”. Bijna allemaal gewoon toeristen.

Vroeger waren we zo blij met de “grote vakantie”. Dan waren we vrij van school en ook papa had een paar weken vakantie. Dan gingen we; papa, mama, m’n twee zussen, m’n broer en ik op vakantie; op de fiets naar de Veluwe. Dat was elk jaar opnieuw geweldig. We keken er naar uit en de tijd ging veel te snel.

Toeristen zijn makkelijk te herkennen, ook in bootjesland. Ze varen van haven naar haven, van terras naar terras, van douche naar douche; de bestemming is het belangrijkste. Waar ga je heen is ook altijd de vraag. Maar wat is een echte reiziger; hij die niet weet waar hij heen gaat of hij die niet weet waar hij vandaan komt. Ik heb in de meer dan dertig jaren dat ik lezingen geef nog maar één keer een lezing gegeven over de zee zelf; het gaat meestal grotendeels over de plaatsen die je aan doet. Toeristen hebben de neiging om een beetje in hun comfort zones te blijven. Vasthouden aan de grote algemene routes in plaats van off-the-beaten-path locaties.

Vooral dat er geen wifi is kan heel storend werken.

Over het algemeen zal iemand die zich een reiziger beschouwt, het doen belangrijker vinden dan het zien. Een vriend van me, die ook de wereld rond zeilde zei: de innerlijke reis wordt belangrijker dan die mooie plekjes. Het doel van het reizen zijn nieuwe ervaringen en daar ligt een verschil met een toerist die wil een break van everydays life. Een reiziger ziet zijn wegwezen als een reis een toerist ziet het als vakantie.

Het lijkt er op dat een reiziger geen doel of bestemming heeft maar dat is juist niet zo. Een zeevaarder is op zoek naar nieuwe bestemmingen achter de horizon en sommige van de gekozen bestemmingen zijn moeilijk te bereiken. Wij creëren, we maken fouten, we verbranden bruggen, we bouwen nieuwe. De keuze is aan onszelf. Dat is de uitdaging!

Uiteindelijk komt hij thuis.


Posted in Travel by

De wereld is niet in kaart te brengen ..vervolg van Het Andere Plan ( in Dutch first later also in English)

De wereld van onze reis is niet in kaart te brengen. Een koers over zee. Een pas in de bergen. Namen in de vergankelijke kalksteen gekerfd tussen stenen vissen en oeroude schelpen. Alles vaag en verder vervagend. De droge zeebodem. De gereedschappen van trekkende jagers. Het rondtrekkend gebeente van een profeet. De stilte. Het geleidelijk afnemen van de regen. Het vallen van de nacht. Er is maar één droom om uit te ontwaken. Een reiziger komt alles wat hij eens heeft verlaten, op een gegeven moment weer tegen.

Ik lig nu een week ten anker in de Ijsseldelta. Zo mooi en zo dicht bij. In deze week heb ik het besluit genomen dit jaar niet naar Noorwegen te gaan. Er spelen wat andere zaken. Al sinds 2010 beloof ik heel goede vrienden in British Colombia en in het zuidelijk deel van Alaska weer eens langs te komen. Niet met eigen boot …althans nu nog niet en niet met de Solitario. Plannetjes blijven en moeten blijven. Een zeevaarder blijft een zeevaarder, een reiziger blijft een reiziger en een echte pelgrim vind wat hij zoekt en trekt dan weer verder.

Ik ga eind september en een paar weken van october naar die streek. Eerst vlieg ik dan naar Seattle en neem vanaf Bellingham Alaska ferries door the inside passage richting Prince Rupert en vervolgens naar Sitka. Bij Prince Rupert ligt Porcher Island en daar wonen Beau en Fran ( lees Een Krijger onderweg naar huis) en Sitka heb ik een van de mooiste stadjes genoemd, ook in dat zelfde boek, 9000 inwoners en 4000 boten …

Had ik …niet veel…maar ik heb het zo niet liggen …had ik €10.000 over dan zou ik daar een bootje kopen … en zou elke jaar een maand of twee daar heen gaan … er zijn geen wegen, je moet daar een boot hebben.

Zo blijven plannetjes bestaan. Mooi hè .


Posted in Travel, Uncategorized by

Het andere plan vervolgd ….the other plan (continuation in Dutch and English)

De troubadour.

Die ‘s nachts romancen floot onder de linden En ‘s middags scherzo’s op de markt der dorpen, Hij heeft zijn fluit in een fontein geworpen, En wilde een moeielijker wijsheid vinden. Hij heeft des nachts op een rivier gevaren, Hij zag het zonlicht dat de straten kleurde En wist dat hij niet leefde, maar gebeurde, Dat daden machtloos als seizoenen waren. Hij was een reiziger, den dag lang droomend, Zijn doel was naar een horizon gericht, Hij voelde ‘t leven uit zijn hart weg-stroomend En zijn gelaat was bleek, en blonk van licht, Als van den man die, uit de bergen komend, God zag van aangezicht tot aangezicht.

(MARTINUS NIJHOFF; UIT: VERZAMELDE GEDICHTEN, BLZ. 33)

 

Uit LOT ONBEKEND ….

Met als ondertitel: het waagstuk van de enkeling.

Kijkend naar de horizon dacht hij dan terug aan de tijd dat hij als jongen aan de kust van Mangareva had gestaan en oostwaarts had gekeken, over de blauwe Pacific, totdat zijn geest de oneindigheid niet langer kon bevatten. Nu keek hij uit over een andere oneindige uitgestrektheid. Zijn geest vervult van dezelfde verbazing. Het gevoel van binnen dat er een of andere kennis was die hij al heel lang was vergeten. Hij geloofde dat er in de natuur een merkbare kracht bestond, die hem, als hij zich er voor openstelde, de juiste kant op zou sturen.

Hoeveel kost zo’n boot, had hij de man gevraagd. Dat kun jij niet betalen, was het antwoord geweest.

Hij had nog geld op een bank in Duitsland. Nou had de man gezegd; dan wil ik twee dingen van je weten. Eerst hoeveel geld je kunt besteden en ten tweede wat wil je met die boot. Er is een verschil; ben je een pleziervaarder of ben je een explorer. Zelfs de meeste zeezeilers zijn pleziervaarders. Voor hen is het een hobbie, een vrijetijds besteding maar een explorer moet er voor gaan dat noemde ik al in een eerder gesprek; je moet af willen afzien. De discipline van de totale toewijding.

En dan waar wil je heen ? Naar het noorden had hij gezegd; naar Groenland. Waarom dat, vroeg toen de man. Waarom dat en niet naar een mooie warme tropische plek ? Dat kan altijd nog, was zijn antwoord en hij had de man aan gekeken.

(wordt vervolgd)

Last winter I wrote a book. My first fiction. About a wanderer …though the ages … about the courage of the individual. The main figure is fiction, the story is based on reality. But up to now no publisher is interested or has the courage to publish something new:

Looking back over yonder, he thought of the time he had stood as a boy on the shore of Mangareva, his face eastwards, over the blue Pacific until his mind could no longer contain the infinity. Now he looked at another infinity. His spirit full of the same amazement. This feeling inside that there was more; some knowledge he had forgotten. He believed that there was a noticeable force in nature that would send him the right way when he opened his heart for it.

How much does such a boat cost, he asked the man.

You don’t have the money, the answer had been.

He still had money on a bank in Germany. Well the man said; then I want to know two things from you, first; how much money you can spend and secondly what do you want with that boat. There is a difference; are you a pleasure-sailor or are you an explorer? Most sailors are pleasure-goers. For them, it’s a hobby, a spending of free time, but an explorer goes for it. It might coat you everything, even your life. It’s a discipline of total devotion.

And where do you want to go? To the north he had said; To Greenland. Why the cold, the man asked. Why that and not to a beautiful warm tropical island? That can still be done, his answer was …later and he looked the man in his face.


Posted in Travel, Writings by

Het andere plan – the other plan. (Dutch/English).

 

Het is prachtig weer. Het lijkt op een vroege zomer maar zelfs volgende week is onvoorspelbaar. Mensen genieten van de vrije dagen en het mooie weer. Dat mag ook. Ze verdienen het zelfs want de rest of laat ik zeggen het overgrote deel van de tijd leeft men in de wereld van het patroon; slaap, eet, werk, eet, slaap …en er tussendoor; de tuin, de TV, het nieuws, de familie, de dokter ..slaap, eet, werk, slaap …en rekeningen betalen.

De wereld van vandaag is een vreemde plaats. Vanaf het begin van ons leven worden we aangemoedigd om een bepaald pad te lopen, waardoor oogkleppen ons ontmoedigen om alternatieven te zoeken naar anders dan wat de kudde doet of denkt. Het leven is zo complex dat alleen als we er aandacht aan besteden, we ons realiseren dat er een oneindig aantal mogelijkheden zijn. Dat we in een tijd van onbehagen leven komt omdat men zich te vaak afvraagt waarom de dingen zijn zoals ze zijn en niet accepteren dat hun denkwijze of gedrag aanpassing nodig heeft om tot een ander, natuurlijk en duurzaam leven te komen.
Soms ontdekt je dat het noodzakelijk is plannen om een doel te bereiken te veranderen . Dit is niet altijd een slechte zaak, want als het leven te voorspelbaar zou het snel saai worden.

Het andere plan komt dichter bij.
Ik kan niet alles en moet een keer beslissen over dit of dat.

Noorwegen gaat waarschijnlijk niet door. Dit of “dat” is the question. Het “dat” is dat ik oktober maandje naar British Colombia en de “panhandle” van Alaska zou willen. Kennissen die ik al jaren beloofd heb te komen. Natuurlijk ga ik deze zomer wel heerlijk varen en ankeren in o.a. Ijsseldelta gebied.

Definitief besluit nog niet genomen.
Groet Henk.

 The weather is beautiful. It looks like an early summer but even next week is unpredictable. People enjoy the day off and the beautiful weather.They deserve it because the rest or let me say the vast majority of time they live in the world of the modern slave: sleep, eat, work, eat, sleep … and in between; the garden, the TV, the news, the family, the doctor .. sleep, eat, work, sleep … and paying the bill.

Today’s world is a strange place. We are inundated with signals from early on in life, encouraging each of us to walk a particular path, establishing blinders on us along the way to discourage us from looking for alternatives to what the herd is doing or thinking. Life is so complex that only if we are paying attention, we realize that there are an infinite number of possibilities to what the human experience could be, and we come see that the world is on fire because individuals all too infrequently question why things are the way they are, failing to notice that their mindset or behavior needs adjustment in favor of more intelligent, common sensical, or sustainable patterns of existence.

Sometimes you discover that it is necessary to change plans to achieve a goal. This is not always a bad thing, because if life is too predictable it would soon be boring.

The other plan is coming closer. I have to decide; this or that. The voyage north I probably postphone. Its this or that, that’s the question. I would like to go in october with the autumn colours to British Colombia and the panhandle of Alaska. Also to see those who I have promised for years to come. That does not mean I am not sailing this summer. No I will go for a good ride close home and anchor in the Ijsseldelta area.

Definitive decision not taken yet.

Greetings Henk


Posted in Travel by