Het andere plan vervolgd ….the other plan (continuation in Dutch and English)

De troubadour.

Die ‘s nachts romancen floot onder de linden En ‘s middags scherzo’s op de markt der dorpen, Hij heeft zijn fluit in een fontein geworpen, En wilde een moeielijker wijsheid vinden. Hij heeft des nachts op een rivier gevaren, Hij zag het zonlicht dat de straten kleurde En wist dat hij niet leefde, maar gebeurde, Dat daden machtloos als seizoenen waren. Hij was een reiziger, den dag lang droomend, Zijn doel was naar een horizon gericht, Hij voelde ‘t leven uit zijn hart weg-stroomend En zijn gelaat was bleek, en blonk van licht, Als van den man die, uit de bergen komend, God zag van aangezicht tot aangezicht.

(MARTINUS NIJHOFF; UIT: VERZAMELDE GEDICHTEN, BLZ. 33)

 

Uit LOT ONBEKEND ….

Met als ondertitel: het waagstuk van de enkeling.

Kijkend naar de horizon dacht hij dan terug aan de tijd dat hij als jongen aan de kust van Mangareva had gestaan en oostwaarts had gekeken, over de blauwe Pacific, totdat zijn geest de oneindigheid niet langer kon bevatten. Nu keek hij uit over een andere oneindige uitgestrektheid. Zijn geest vervult van dezelfde verbazing. Het gevoel van binnen dat er een of andere kennis was die hij al heel lang was vergeten. Hij geloofde dat er in de natuur een merkbare kracht bestond, die hem, als hij zich er voor openstelde, de juiste kant op zou sturen.

Hoeveel kost zo’n boot, had hij de man gevraagd. Dat kun jij niet betalen, was het antwoord geweest.

Hij had nog geld op een bank in Duitsland. Nou had de man gezegd; dan wil ik twee dingen van je weten. Eerst hoeveel geld je kunt besteden en ten tweede wat wil je met die boot. Er is een verschil; ben je een pleziervaarder of ben je een explorer. Zelfs de meeste zeezeilers zijn pleziervaarders. Voor hen is het een hobbie, een vrijetijds besteding maar een explorer moet er voor gaan dat noemde ik al in een eerder gesprek; je moet af willen afzien. De discipline van de totale toewijding.

En dan waar wil je heen ? Naar het noorden had hij gezegd; naar Groenland. Waarom dat, vroeg toen de man. Waarom dat en niet naar een mooie warme tropische plek ? Dat kan altijd nog, was zijn antwoord en hij had de man aan gekeken.

(wordt vervolgd)

Last winter I wrote a book. My first fiction. About a wanderer …though the ages … about the courage of the individual. The main figure is fiction, the story is based on reality. But up to now no publisher is interested or has the courage to publish something new:

Looking back over yonder, he thought of the time he had stood as a boy on the shore of Mangareva, his face eastwards, over the blue Pacific until his mind could no longer contain the infinity. Now he looked at another infinity. His spirit full of the same amazement. This feeling inside that there was more; some knowledge he had forgotten. He believed that there was a noticeable force in nature that would send him the right way when he opened his heart for it.

How much does such a boat cost, he asked the man.

You don’t have the money, the answer had been.

He still had money on a bank in Germany. Well the man said; then I want to know two things from you, first; how much money you can spend and secondly what do you want with that boat. There is a difference; are you a pleasure-sailor or are you an explorer? Most sailors are pleasure-goers. For them, it’s a hobby, a spending of free time, but an explorer goes for it. It might coat you everything, even your life. It’s a discipline of total devotion.

And where do you want to go? To the north he had said; To Greenland. Why the cold, the man asked. Why that and not to a beautiful warm tropical island? That can still be done, his answer was …later and he looked the man in his face.