Progress Seawind 24 ( Dutch, English)

 HISWA TE WATER 29 augustus t/m 3 september.

NIET VERGETEN … het is zo dinsdag de 29ste en dan opent de HISWA TE WATER haar deuren. Ik geef die dinsdag en vrijdag 1 sept in het MOTORBOOT theater om 15 uur een lezing over OP GROOT WATER en dan verder dan uw stoutste dromen … laten we even de opinie vergeten dat dat alleen met een zeilboot kan …ik kom met voorbeelden dat alles mogelijk is …

 

 

 

 

De laatste weken heb ik aan het opschonen van de Seawind gewerkt. De kleine 24 ft minimum ocean cruiser die ik heb gekocht. Wat ga je er mee doen, wordt me steeds gevraagd. Niks is dan m’n antwoord of ik weet het nog niet. Ik heb A gezegd, dat was het bod wat ik deed en die werd geaccepteerd en dan zeg ik ook B … dwz die ouwe is aan het werk geslagen en dat viel nog behoorlijk tegen; dat gekruip en geboen en gedoe om het scheepje dat 10 jaar op de kant heeft gelegen een beetje netjes te krijgen. Het grootzeil ( fully battened en gemaakt door Quantum, ziet er heel goed uit …en dat is een meevaller. De bb motor een 8 pk Yamaha heeft ook 10 jaar niet gelopen maar klinkt mechanisch goed, dus even weg gebracht voor een beurt. Lijnen en touwen die vervangen moeten worden …. ach zo’n leuk bootje !!!!!

EN DAT MOET HET WORDEN ….

“In Passing” by Sterling Hayden, who lived 1916-1986.

Als je op pad gaat dan moet het rusten op een stevig fundament van financiële onrust. Anders ben je gedoemd om te leven in een routine. Wereldzeilen behoort tot zeelieden en de zwervers die zich niet kunnen of willen aanpassen aan deze wereld. “Ik heb altijd naar de Stille Zuidzee willen zeilen, maar ik kan het me niet veroorloven “. Wie dat zegt dat zijn de mannen die zich kunnen veroorloven niet te gaan. Ze zijn verstrikt in de kankercellen en disciplines van “zekerheid”. En in de aanbidding van de zekerheid werpen we hun leven onder de wielen van veilige routine en voordat ze het weten is hun leven voorbij.

Wat heeft een mens eigenlijk echt nodig? Een paar pond voedsel elke dag, warmte en beschutting, minder dan twee meter om te liggen en een vorm van activiteit die een gevoel van vervulling zal opleveren. Dat is alles wat nodig is in materiële zin.

Maar we zijn gehersenspoeld door ons economisch systeem, totdat we uiteindelijk in een graf onder een piramide van hypotheken, belachelijk gadgets en bezittingen bedolven worden. En de jaren daveren door. De dromen van de jeugd worden wazig in het stof van geduld. Voor we het weten, is het graf verzegeld. Waar ligt dan is het antwoord? In keuze. Welke zal het zijn: het faillissement van de portomonnee of faillissement van het leven?

In the last few weeks I have been working on cleaning the Seawind 24.  she really needed tender loving care. She is from 1986 (and has a sailnumber US640 … does that mean she is US built or made in Australia). Anyhow she was built in those 2 countries. And this old man did hit the job;  brushing, washing, cleaning in and outside …she has been laidup in the open for 10 years. The mainsail (fully battened and made by Quantum) looks very good … and that’s a plus. The outboard is a 8 hp Yamaha 2stroke and hasn’t run for 10 years but sounds mechanical well. Lines and ropes that have to be replaced … . it really is such a nice little boat !!!!!

In Passing” by Sterling Hayden, who lived 1916-1986.

To be truly challenging, a voyage, like a life, must rest on a firm foundation of financial unrest. Otherwise you are doomed to a routine traverse, the kind known to yachtsmen, who play with their boats at sea- ‘cruising’ it is called. Voyaging belongs to seamen and to the wanderers of the world who cannot, or will not fit in. If you are contemplating a voyage and you have the means, abandon the venture until your fortunes change. Only then will you know what the sea is all about.”I’ve always wanted to go to the South Seas, but I can’t afford it.” What these men can’t afford is NOT to go. They are enmeshed in the cancerous disciplines of “security.” And in the worship of security we fling our lives beneath the wheels of routine-and before we know it our lives are gone.

What does a man need–really need? A few pounds of food each day, heat, and shelter, six feet to lie down in–and some form of working activity that will yield a sense of accomplishment. That’s all in the material sense. And we know it. But we are brainwashed by our economic system until we end up in a tomb beneath a pyramid of time payments, mortgages, preposterous gadgetry, playthings that divert our attention from the sheer idiocy of the charade.The years thunder by. The dreams of youth grow dim where they lie caked in dust on the shelves of patience. Before we know it, the tomb is sealed. Where, then lies the answer? In choice. Which shall it be: bankruptcy of purse or bankruptcy of life?