Moonlight on the water (Dutch/English)

Maanlicht op het water.

Het is eerdaags weer volle maan. Ik was net een stukje aan het schrijven over de maakbare wereld, de meningscultuur en de non-sense van het “gelul” waar wij allen aan deelnemen. Maar gisterenavond kwam ik moe terug van de Hiswa te water. Moe is een teken dat het een “goede”dag is geweest. Ik kwam geinteresseerde mensen tegen of het nu ging over een type boot of een levensstijl … Toen ik terug aan boord was zag ik de maan. Ik herinner me dat ik voor vertrek op weer een wereldreis, ik tegen Stefan zei; kijk naar de zon, kijk naar de maan …we zien beiden dezelfde zon of maan en dat gaf een band.

Vanavond kijk ik weer …

Begin volgende week werk ik nog een dagje aan de Seawind. Daarna ga ik, met de Solitario, een weekje of twee naar de IJsseldelta. Daar heb ik twee favoriete plekjes, waar ik ten anker ga en de laatste hand leg aan “De Zee, mijn Leven, voordat ik het manuscript opstuur. Ook zoek ik dan de foto’s uit. En ik heb een opdracht voor een schilderij. Daar ten anker kijk ik naar de zon en de maan en de sterren en denk …”we stellen geen klote voor” …”wij zijn niets in dat grote universum … hoe kan het dat de stomme mens zo’n probleem heeft met het Leven !!!

Het leven is geen probleem, de aarde is geen probleem, wij maken overal problemen van: klimaathysterie, gezondheidshysterie, fitneshysterie, voedselhysterie, geloofshysterie …. en wat zegt de mens dan ? … ik heb een mening dus ik besta.

In de een of andere uithoek van het in talloze zonnestelsels flonkerend uitgegoten heelal was eens een planeet waar schrandere dieren het kennen uitvonden. Dat was de meest hoogmoedige en leugenachtige minuut van de ‘wereldgeschiedenis’, maar toch niet meer dan een minuut. Na enkele ademtochten van de natuur verstarde de planeet en de schrandere dieren moesten sterven. – Zo zou iemand een fabel kunnen verzinnen en zou toch niet voldoende geïllustreerd hebben, hoe beklagenswaardig, schimmig en vluchtig, hoe doelloos en willekeurig het menselijk intellect binnen de natuur aandoet; er zijn eeuwigheden geweest dat het er niet was; als het er weer mee gedaan is, zal er niets voorgevallen zijn. (Friedrich Nietzsche,Over waarheid en leugen )

Vanavond kijk ik weer naar het maanlicht op het water.

FLOWERS GRAVE ( Tom Waits)

Someday the silver moon and I will go to dreamland
I will close my eyes and wake up there in dreamland
And Tell me who will put flowers on a flower’s grave?
Who will say a prayer?

Will I meet a China rose there in dreamland?
Or does love lie bleeding in dreamland?
Are these days forever and always?

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
And if we are to die tonight
Another rose will bloom

For a faded rose
Will I be the one that you save?
I love when it showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

As one rose blooms and another will die
It’s always been that way
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave