2018 a new year (Dutch/English)

Een paarse gloed in de avond en mist in de vroege morgen waren zeker tekenen van een paar dagen nat weer. En zo was het. De zon kwam moeizaam door de mist. Het gaf licht, maar geen warmte.

Het was geen dag, het was geen nacht, het was niet hier en het was niet daar. Het groeide niet, veranderde niet, vermenigvuldigde zich niet, bestond zelfs niet. Het was voorbij het verder denken en het dieper inzien. Er waren geen gedachten. Alles vervaagde. Hij was maar hij was er niet. In de warme slaapzak sloot hij de ogen. Morgen was het een nieuw jaar.

A purple glow in the evening and fog in the early morning were definitely signs of a few wet days. And so it was. The sun came through the fog with difficulty. It gave light, but no heat.

It was not a day, it was not a night, it was not here and it was not there. It did not grow, did not change, did not multiply, did not even exist. It was beyond thinking and seeing. There were no thoughts. Everything faded. He was but he was not. In the warm sleeping bag he closed his eyes. Tomorrow was a new year.


Posted in Uncategorized by

Uit: Lot Onbekend/From an unpublished book; Fate unknown

 

Ik ontvlucht de nabijheid van mensen niet, maar het is de eeuwige verre afstand tussen mens en mens die mij in de eenzaamheid drijft. (Nietzsche).

Uit LOT ONBEKEND:

Die nacht droomde hij. De wolf sprak hem aan en vroeg: ben jij zo’n mens die ons van de jachtvelden heeft verdreven? Ja, zei hij, ik hoor bij hen, maar laat mij met rust. Dat doe ik ook, zei de wolf, want ik zie dat je alleen loopt. Waar ga je heen? Hij antwoordde dat hij naar huis ging. Wat is huis, vroeg de wolf. Huis is daar en binnen ben je thuis.  Wat is thuis, vroeg de wolf. Thuis is… en hij wist geen antwoord. De wolf keek hem toen aan en zei, terwijl zijn lichtgevende ogen in het rond keken: dan is dit mijn thuis, vandaag hier, morgen daar. Toen werd hij wakker.

I do not escape the proximity of people, but it is the eternal distance between man and man that drives me into loneliness. (Nietzsche).

That night he dreamed. The wolf spoke to him and asked: are you such a person who drove us from the hunting grounds? Yes, he said, I belong to them, but leave me alone. That’s what I do, the wolf said, because I see that you are walking alone. Where are you going? He answered that he was going home. What is home, the wolf asked. A house and inside you are at home. What is at home, the wolf asked. At home is … and he did not know an answer. The wolf looked at him then and said, while his luminous eyes looked around: then this is my home, today here, tomorrow there. Then he woke up.


Posted in Uncategorized by

Koers, de verte en het verlangen/ course, the far distance and a heart of desire (Dutch/English)

Ik loop door de uitgestrektheid van de polder en de hele hemel draait op de middag om me heen. Het mag dan vaak grijs zijn, altijd is er een strook van blauwheid, met witte wolken. De ene keer ligt mijn koers naar het zuiden, de andere keer naar het noorden. Niet altijd naar die heldere lucht daar aan het eind van het grijs. Ik loop, ik vaar, ik beweeg me naar de richting van mijn hart. Want als er geen hart, is, als er geen verlangen heerst, als er geen dromen zijn dan pas wordt het grijs, donker. Een krijger werkt met zijn gevoel en wijkt niet af van de gekozen weg. Wel kiest hij een richting op een kruising. Aarde, lucht zee, zon en maan. De dag helder, de nacht donker. Twee kanten van het licht zoals de achterkant van de maan. Met in het achterhoofd gedachten die zich uiten in een lied. Zoekt en je zult vinden. Zeg nooit ik heb gezocht en niet gevonden. Zeg ook niet ik heb gevonden zonder ooit gezocht te hebben. Zeg; ik heb gevonden na gezocht te hebben.  Ik kijk naar de verre verte …

I walk through the vastness of a flat country and the whole sky revolves around me at noon. It may often be gray, there is always a strip of blueness, with white clouds. Sometimes my course is heading south, the other time to the north. Not always to that clear sky there at the end of the gray. I walk, I sail, I move towards the direction of my heart. For if there is no heart, if there is no desire, if there are no dreams, then it becomes gray, dark. A warrior works with his feeling and does not deviate from the chosen path. He does choose a direction at a crossing. Earth, sky sea, sun and moon. The day clear, the night dark. Two sides of the light like the back of the moon. With thoughts in mind that express themselves in a song. Seek and you will find. Never say I have searched and not found. Also do not say I’ve found without ever having sought. Say; I have found after having sought.  I look at the distant distance …


Posted in Uncategorized by

Een plaats van rust/ A place to rest (Dutch/English)

Uit LOT ONBEKEND:

Hij zag een inham achter een eilandje. Er zat een gat tussen het noordelijke uiteinde van het bergje en een ijsveld. Het was zijn enige kans. Zo woest als de afgelopen dagen hoopte hij nooit weer mee te maken. Om de boot naar het zuidoosten te zeilen, met de wind dwars op de enorme golven, moest hij zoveel mogelijk zeil op houden. Er was een open doorgang tussen de noordkant van het eilandje en het op elkaar geschoven pakijs. Achter de monding van deze inham lag een baai met vlak water. Het leek alsof het op eens stil werd. Achter het eilandje liet hij het zeil zakken. De wind gierde maar de zee was stil. Hij ankerde in zes meter water, dicht bij een strandje met een beekje.

He saw an inlet behind an island. There was a gap between the northern end of the mountain and an ice field. It was his only chance. As furious as the past few days he hoped never to experience again. To sail the boat to the southeast, with the wind perpendicular to the enormous waves, he had to keep sail as much as possible. There was an open passage between the north side of the island and the packed ice. Behind the mouth of this inlet was a bay with flat water. It seemed as if the fury suddenly stopped. He lowered the sail behind the island. The wind was screeching, but the sea was quiet. He anchored in six meters of water, close to a beach with a stream.


Posted in Uncategorized by

De kracht van eenzaamheid/The power of solitude (Dutch/English)

Soms zit de zon in een heiige nevel. Soms valt de wind bijna helemaal weg. Als dit een race zou zijn geweest had ik mij geërgerd. Nu niet. Nu neem ik waar en voel elke beweging, elk geluid, elke zonnestraal. Hoe zal ik het zeggen; als ik het geluid hoor van die enkele vogel dan hoor ik meer dan geluid, dan hoor ik de vogel. Als ik het geluid hoor van het suizen van de wind, dan hoor ik meer dan suizen, dan hoor ik de wind. Als ik het geluid hoor van de voortgang door het water, dan hoor ik het water. Ik voel mijzelf tot in elke vezel. Natuur is een abstractie. Natuur is meer, veel meer dan het groene gras. Natuur is de handreiking naar de oorsprong, het zijn speelt zich af tussen hemel en aarde. Hier op zee zijn geen hinderpalen tussen mij en mijn oer-zijn. Ben je op zee religieuzer dan aan de wal ? Religie is het verkeerde woord. Het heeft niets met dogma’s of instellingen te maken daar wordt je eerder door afgeleid. Het is je gevoel uit je binnenste. Praat je er over ? Weinig, want we spreken een andere taal. Het leidt tot niets, overleg te plegen met wie een andere Weg bewandelt, zei Confusius! In een wereld waar je steeds maar weer wordt afgeleid is eenzaamheid een zegen.

Sometimes the sun is no more than a hazy haze. Sometimes the wind is almost completely gone. If this would be a race, I would have been annoyed. Not now. Now I observe and feel every movement, every sound, every ray of the sun. How shall I say it; when I hear the sound of that single bird I hear more than sound, then I hear the bird. When I hear the sound of the whirlwind, then I hear more than whizzing, then I hear the wind. When I hear the sound of progress through the water, I hear the water. I feel myself, every fiber of it. Nature is an abstraction. Nature is more, much more than the green grass. Nature is the guide to the origin, it takes place between heaven and earth. Here at sea there are no obstacles between me and my primal being. Am I more religious at sea than on land? Religion is the wrong word. It has nothing to do with dogmas or institutions. It is that strong feeling from within. I am on my own. It leads to nothing, to consult with those who walk a different Way, Confusius said! In a world where you are constantly being distracted, loneliness is a blessing.


Posted in Uncategorized by