Uit DE ZEE, MIJN LEVEN vanaf 1 maart verkrijgbaar … ( in Dutch because the upcoming book in only in Dutch )

 

De Stille Zuidzee, met name Frans Polynesië, wordt altijd omschreven als het paradijs op aarde. Een pleisterplaats voor gelukzoekers, avonturiers, artiesten en schrijvers, waaronder onder andere schilder Paul Gauguin en schrijvers Jack London en Somerset Maugham. Hula muziek, een glanzende goudgekleurde huid, lange tot op de heupen reikende zwarte haren. En bij het dansen van de ‘tamure’ verspreidt de ‘tiare’, de bloemen rondom de nek en achter het oor gedragen, een aangename geur. Vrouwen in fel gekleurde ‘pareo`s’ die los om het lichaam geslagen worden, blootsvoets in het mulle zand, voeren als in extase hun sirene dans uit.

Mangareva, Tahiti, Moorea, Bora Bora, Huaine, Raiatea, Tahaa… we hebben ze allemaal gezien, elk eiland was een hoogtepunt. De passaatroute, ook wel de ‘banana-route’ genoemd is mooi en misschien ook wel het gemakkelijkst. Overal zijn goede havens en baaien …Tonga roept, Fidji roept en komt het cycloonseizoen dichterbij dan vertrek je naar Nieuw Zeeland. Ik wilde het anders doen, via Samoa zeilen we naar Tuvalu en Kiribati.

De Zee, mijn Leven is een ANWB media uitgave, pl/m 250 paginas met verhalen, kaarten en foto’s uit alle 6 wereldreizen en de reizen tot nu met de Solitario … pers-presentatie 1 maart en daarna op de HISWA  …

En na de Orowa kwam de ALISUN en toen de ZEEMAN en de C1000 en de CAMPINA en de JUNIPER … en nu de SOLITARIO.

En ik schreef dit bij de terugkeer in Scheveningen 1996

Drie dagen was het feest in Brest. Ik was een held. Een paar dagen later vertrok ik met mijn ploeg naar Nederland. Tussen de rotsen en stromingen van Bretagne hadden we moeite de CI000 op koers te houden. Met slechts één roer hadden we toch wel erg weinig roerdruk. In vijfenveertig uur zeilden we het Kanaal door. Mijn bemanning genoot. Zaterdag is de grote dag in Scheveningen. Met prachtig weer komen we aan. Champagne aan boord. In Scheveningen breng ik de zomer mee. Op de havenhoofden staan duizenden mensen. Stefan is daar, mijn ouders … mijn papa en mijn mama, staan er. Persconferenties …

Het is heel stil in mij. Als een schip volgestouwd met de mooiste dromen en illusies. Eerst met een bezwaard gemoed. Dan recht ik mijn rug. De zon komt op en ik zie vogels over witte kammen scheren.

I’ve conquered my past, the future is here at last, I stand at the entrance to a new world I can see, the ruins to the right of me, will soon have lost sight of me, love rescues me. (Bono en Bob Dylan)