Part 3 of Passing Through

On the move is a timeless venture. I mean being on the road, not visiting exotic places with white beaches and palm trees. I mean traveling over long, gray distances, between here and there, between horror and wonder. Moments that last for days and days that seem like moments. Why are you going ? To visit countries? To make your dream come true? To find yourself within? To the loneliness? Or are you going to stop wanting to know where you are going or do not want to know where you came from? People who travel a lot lose their soul somewhere along the way. That soul floats around, above the ozone layer, in a timeless land, in a timeless world, in timeless thoughts.

Onderweg zijn is een tijdloze onderneming. Ik bedoel het echte onderweg zijn, niet het bezoeken van exotische plekken met witte stranden en palmbomen. Ik bedoel het reizen over lange, grijze afstanden, tussen hier en daar, tussen verschrikking en verwondering. Momenten die dagen duren en dagen die momenten lijken. Waarom ga je ? Om landen te bezoeken ? Om je droom waar te maken ? Om jezelf te vinden ? Om de eenzaamheid ? Of ga je om niet meer te willen weten waar je heen gaat of niet meer willen weten waar je vandaan kwam ? Mensen die veel reizen verliezen ergens onderweg hun ziel. Die ziel zweeft rond, daar boven de ozonlaag, in een tijdloos land, in een tijdloze wereld, in tijdloze gedachten.