About the Route du Rhum, new contacts and the book (Dutch/English)

Tennant 16 Twitter

Zo de eerste contacten zijn weer gelegd en ik heb antwoord. Twee (buitenlandse) bedrijven die elkaar proberen te vinden in mijn plan Route du Rhum 2018. De boot is nog steeds de 16 mtr Tennant Hi-octane. Laatst keek ik naar een te koop staande 70 voeter maar hoorde de woorden van Robin Knox Johnston … sometimes I wished I had a smaller boat. Dus blijft het plan met de geselecteerde boot. Sterk, eenvoudig, snel.

Mijn boek groeit. Soms denk ik; wat nu, hoe moet ik verder. Ik zit op zo’n 130 paginas … maar dan ontstaat er weer een idee … LOT ONBEKEND groeit … als ik een muziekje in mn hoofd hoor dan hoor ik The Band … when I paint my masterpiece ! Op opzet is als in “Wolkenatlas”, 6 verhalen die allen iets met elkaar te maken hebben … een gang door 6 levens.

Uit; LOT ONBEKEND

so3Grote albatrossen speelden hoog in de lucht. Ik zag ze nauwelijks hun vleugels bewegen. Ik wenkte ze niet. Ik keek slechts. Ik wist dat albatrossen altijd terug kwamen naar hun geboorteplek. Het mocht dan jaren duren. Ze zweefden soms de wereld rond. Hoog in de lucht, zwevend op de luchtstroom. Ik glimlachte vaak als ik hier aan dacht. Mijn eiland lag daar voor mij. Bomen langs het gele strand. Helder blauw water. Een lagune om te ankeren. Een plek om te zijn. Ik lachte hardop en schrok van mijn eigen geluid. Het klonk schraperig, ruw, etterig en grijs. Om mijn benen wat te strekken liep ik op het strand heen en weer. Dit paradijs liet mij de strandlelies vergeten. Tussen het strand en de zee lagen ronde stenen te glinsteren in de zon. Ik sprong van de één op de andere. Het water werd diep blauw en vissen zwommen in de stromingen tussen de keien op de bodem. Ik gleed uit en plonsde in het water. De stenen waren glad en hadden geen houvast. Waar zijn de mensen, ging het door mij heen. Nee, die zijn er niet en wat zou ik doen als zij mij de hand zouden toereiken? Zou ik die hulp aannemen?

“Ik bezit geen land, het land bezit mij.” Het land werd zijn moeder, de enige die hij ooit had gekend. Het behoorde aan hem toe; niet door geboorte, maar door de tweede geboorte, het was hem gegeven en niet alleen voor zijn leven maar voor de hele tijd, want het was vóór de hele tijd dat het al bestond , zoals hij ook al bestond. Het land wat voor hem uitspreide dat gaf hem haar water om te drinken. Ook als er geen regen viel, leerde hij om het water te vinden door te kijken naar de kleuren van de bodem. Als het regende nam hij er enorme slokken van, lachend , badend, en gooide hij grote handenvol over zijn borst. En de hele groep danste, wierp water in de lucht en gooide regenbogen boven hun hoofd om de geest te bevrijden die met de wolken over grote afstand mee was komen drijven, om hun pad te verlichten.

TennantThe first contacts have been made again and I got answers. Two companies that are trying to find each other in my plan Route du Rhum 2018. The boat is still 16 mtr Tennant Hi -octane. Recently I had a look at a 70 -footer but heard the words of Robin Knox Johnston … sometimes I wished I had a smaller boat. So the plan remains with the selected boat. Strong, simple, fast.

The book is growing. Sometimes I think; how should I proceed. I’m at aproximate 130 pages … but then suddenly an new idea comes up … FATE UNKNOWN is growing … when I hear a tune in my head I hear The Band … When I paint my masterpiece! The style is like in “Cloud Atlas “, six stories that all have something to do with each other … a walk through six lives and in “Fate Unknown”there is no question about “why”.

16Great albatrosses are playing high in the sky. They barely move their wings. I know albatrosses always come back to their birthplace. It could take them years. They sometimes hovered around the world. High up in the sky, floating on the air flow. I often smile when I think of this. The island of my desire ahead of me. Trees along the yellow beach. Bright blue water. A lagoon to anchor. A place to be. I laugh out loud and am shocked by my own sound. It sounded scratchy, rough, purulent and gray. In order to stretch my legs I ran on the beach back and forth. This paradise lets me forget al what lies behind. Between the beach and the sea round stones glisten in the sun. I jump from one to the other. The water is deep blue and an abundant of fish is swimming in the currents between the pebbles. I slipped and plunged into the water. The stones are smooth and I get no grip. Where are the people, it went through me. No, there are not here and what would I do if they give me an helping hand ? Would I accept this help?

 I do not own land, the land owns me, This land was his mother, the only person he had ever known. Not by birth, but by the second birth , it was given to him and not only for this life but for ever because it was already there before the time existed. It gave him her water to drink, even if there was no rain he learned to find the water by looking at the color of the soil. When it rained he took huge gulps, smiled, bathed and he threw great handfuls of clear cooling water over his chest. and the whole tribe danced, water tossed in the air and threw rainbows over their head to liberate the spirit that was coming with the clouds over large distances, to illuminate their path.

 


Posted in Uncategorized by

About nothing new and plans (Dutch/English)

ADe Transat 650 is onderweg. 72 boten (6,50 mtr lang) zijn gestart waaronder 2 Nederlanders. Eind october gaat de Transat Jaques Vabre van start uit Le Havre. Hier doet geen Nederlander aan mee. Volgend jaar gaat de Vendee Globe weer van start. Ik weet dat een Nederlander, ook al woont die in Canada, bezig is een sponsor te zoeken. Zodra er geen Nederlanders aan mee doen krijgen deze oceaan races weinig of geen aandacht. Dat toont ons provinciale denken. Twee top-zeilers op de Hiswa te water waren het met me eens over de armoede van het Nederlandse lange afstand zeilen. We willen graag de eersten zijn maar lopen in elk opzicht achter de feiten aan.

BSommigen denken dat na Willy de Roos er bijna niemand is geweest die de NW doorvaart gedaan heeft terwijl de werkelijkheid is dat dit door tientallen jachten  per jaar wordt gedaan. Ik ken zelfs een  28 ft Albin Vega die het gewoon flikte. Dat Eef Willems er vorig jaar en met haar een tiental andere boten niet doorkwam was een kwestie van verkeerde winden, pech dus. Ik was de 4de die de NO passage deed (met de Campina). Met overwintering. De eerste voor mij was een Russisch jacht die ook overwinterd heeft. Het jaar voor mij waren het er twee; Arved Fuchs (Duitsland) met de Dagman Aen en Eric Brossier (Frankrijk) met de Vagabond, beiden met bemanning en zonder overwintering. De vierde was ik. Denk nu niet dat er na mij niemand meer kwam. Een tiental voor het grotendeels motorjachten heeft het nu gedaan. En in 2010 was het voor het eerst dat men in 1 seizoen zowel de NW als de NO passage volbracht, rond de Noordpool dus. Dat was Borge Ousland (Noorwegen) en bemanning met een Farrier 31 trimaran en het Russische jacht Potr 1 ook met bemanning.

CVorige week volbracht een Guo Chuan  (China) (hij was bij mij aan boord in Ijmuiden op de Campina in 2005) met een 27 mtr race trimaran met bemanning de tocht nonstop in 13 dagen. Ze hebben nauwelijks ijs gezien. Twee dingen dus; er ligt minder ijs (niet altijd) en … er is niets nieuws onder de zon (dat telt ook voor die zg klimaatsverandering … die is er altijd al geweest.)

Is het nu dus makkelijker dan een tiental jaren geleden ? De kans dat je er door komt is groter … laat ik het daar op houden. Ik had mijn overwintering niet willen missen. Ik ken de Arctic in vele facetten … de stilte, de eindeloosheid, de nacht en de dag, de kleuren, het kraken van het ijs …

Hoe bestaat het dat men nauwelijks iets weet over de Route du Rhum. Daar ben ik mee bezig. Het is naast een wedstrijd ook een geweldig avontuur. In eerste instantie is de druk van de ketel. De periode SAIL Amsterdam en de HISWA te water heb ik niet gehaald. Daarna ben ik een weekend weg geweest. Weg … op een retraite maar tevens een dialoog over het Andere, dass ganz Andere … iemand noemde het mijn geheime wapen. Dat vond ik fijn te horen…

ENu ga ik weer bezig. Ik geef mezelf tot volgend jaar zomer de tijd. In maart met de Hiswa in de Rai moet ik meer weten. Als ik de sponsor voor de Route du Rhum 2018 niet in Nederland vind, dan maar elders … En verder ben ik bezig met het Meesterwerk: LOT ONBEKEND een boek over de mens onderweg …

“Onze kinderen willen we laten opgroeien, zodat ze trots zijn op wie ze zijn. Wij genezen onze ziel door die opnieuw te verbinden met onze voorouders. Zo scheppen we nieuwe verhalen binnen de traditie van de oude verhalen, we scheppen letterlijk een nieuwe cultuur uit de oude “. (Nainoa Thompson, polynesische zeevaarder.)

 The Transat 650 is on its way. 72 boats (6.50 m long) started, including two Dutch. Transat Jaques Vabre will start the end of October will from Le Havre. Next year, there is a new the Vendée Globe. I know a Dutchman, living in Canada, trying to find a sponsor. Once there are no Dutch participants these ocean races get little or no attention in the Dutch media. That shows our provincial thinking. Two top-sailors during the Amsterdam Boatshow agreed with me about the present poverty of the Dutch long distance sailing. We would like to be the first but run  in every way behind the curve.

Some think that after Willy de Roos almost no one has made the NW passage, while the reality is that this is done by dozens of yachts. I even know of a 28 ft Albin Vega that did just did it. I was the 4th who did the NE passage (with Campina), including wintering. The first was  a Russian yacht. The year befor me there were two; Arved Fuchs (Germany) with Dagman Aen and Eric Brossier (France) with Vagabond, both with crew and without wintering. Do not think nobody came after me. A dozen mostly large motor yachts have done it now.  In September 2010, Borge Ousland’s team aboard “The Northern Passage” a 31 ft Farrier tri completed the circumnavigation of the North Pole. The Russian team aboard the “Peter I” achieved the same feat in that season. These were the first recorded instances of the circumnavigation of the North Pole without an icebreaker. Last week, Guo Chuan (China) (he was with me aboard in Ijmuiden on the Campina in 2005) an accomplished  with a 27 meter trimaran race with crew a nonstop journey in 13 days. They’ve barely seen ice. Two things hence; there is less ice (not always) and … there is nothing new under the sun (which also counts for the so-called climate change … which has always been.)

It is now easier than a decade ago? The chances of coming through is greater … I did not want to miss my wintering in Tiksi buhta. I know the Arctic in many facets … the silence, the vastness, the night and the day, the colors, the cracking of the ice …

DHow is it possible that in the Netherlands one hardly knows anything about the Route du Rhum 2018. It is next to a race also a great adventure. I give myself time to find a sponsor until next summer. In March 2016 I must know more.

And I am writing my Masterpiece: FATE UNKNOWN …

” I want our children to be proud of who they are. We heal our souls with re-connecting with our ancestors. Thus we create new stories in the tradition of the old stories, we literally create a new culture of the old. “(Nainoa Thompson, Polynesian navigator.)


Posted in Travel by

Modern Explorers ( Dutch/English)

A modern ExplToen een van Magellaens (1480-1521) schepen terug kwam in Lissabon was er geen “record -keeping” instituut om hen het predicaat eerste rond de wereld te verlenen. Het schip dat aan kwam was bijna een wrak en de mannen aan boord waren meer dood dan levend. De ontdekkingen van de wereld zijn bijna altijd gedaan om een staat, een land of een aantal rijke families nog rijker te maken. Maar de meeste van de mannen aan boord moeten van het avontuurlijke type zijn geweest. Ik moet zeggen, de meesten maar ben daar niet zeker van omdat een deel van de bemanning werd geronseld of alleen aan boord hadden aangemonsterd om aan de hand van de wet te ontsnappen. De meesten van deze mannen kwamen niet terug. Zo werd de wereld ontdekt .

Wanneer is dit veranderd ? Wanneer moest een ontdekker de eerste zijn ? Eerste op de Mount Everest, eerste Non-stop, eerste op de Maan. Is het eigenlijk belangrijk? Is het belangrijker dan het avontuur zelf ? Of is de ontdekker slechts een avontuurlijke type die zich niet kan of wil aanpassen aan de als normaal beschouwde wereld? Amundsen, Scott , Slocum, Moitessier, Knox-Johnston ? Tussen die laatste twee beginnen we een verschil in houding te zien. Robin Knox-Johnston (1939 – heden) wilde de eerste zijn terwijl Bernard Moitessier (1925-1994) ontdekte dat eerste zijn niets meer is dan een terugkeer naar waar hij vandaan kwam .

De zee is de weg naar nieuwe bestemmingen achter de horizon en een aantal van die bestemmingen zijn moeilijk te bereiken .

(uittreksel uit The New Explorers, ISBN 9780500516843, uitgegeven door Thames and Hudson 2013)

A modern ExplWhen one of Magellaens (1480-1521) ships came back in Lisbon there was no record-keeping institute to brand it as a first around the world. The ship which came in was almost a wreck and the men on board where a dying few of a proud crew which sailed away to discover the world. The discoveries of the world have almost always been done to benefit a state, a country or some rich families. But most the men on board must have been of the adventurous types. I must say; most, but I am not sure because part of the crew was shanghaied or were only on board to escape the hand of the law. Most of these men did not come back. Thats how the world was discovered.

So when did it change ? When did a discovery had to be a first ? First on Mount Everest, first Nonstop, first on the Moon. And is it important ? Is it important for the discoverer ? Or is the discoverer only an adventurous type who cannot or will not fit into the, lets call it, the normal world ? Amundsen, Scott, Slocum, Moitessier, Knox-Johnston ? Between the last two we begin to see a difference in attitude. Robin Knox-Johnston (1939-present) wanted to be the first while Bernard Moitessier(1925-1994) found out during the voyage that first is nothing more than a returning to where he came from.

Seafaring is searching for new destinations behind the horizon and some of the chosen destinations are hard to get to.

(extract from The New Explorers, ISBN 9780500516843, published by Thames and Hudson, 2013)


Posted in Writings by

After the Amsterdam in water boatshow (Dutch/English)

AAAOp de HISWA te water heb ik zeker 200 tot 250 mensen aan boord gehad. Ik vertelde verhalen en gaf antwoord op allerhande vragen. Hoe ik er toe kwam een motorboot te kiezen, of ik nog weer ga zeilen, hoe ver het is met de Route du Rhum, wat mijn beste boek is, waar mijn nieuwe boek over gaat … Daarna heb ik een klein weekje bij Simon Rhebergen gelegen. Ik wilde eerste de Solitario een werfbeurt geven maar besloot dit volgend voorjaar te doen.

AToen over het Ijsselmeer naar het Ketelmeer en op een van de stilste plekjes in Nederland, het IJsseloog, ten anker gelegen. Nu ben ik weer terug in de haven van Roggebotsluis. De wolken trekken over, soms regent het, soms schijnt de zon.

Komend weekend ga ik naar het Dominicaner klooster in Huissen. Luisteren, stil zijn, anders denken. De hersenen zijn er bij gebaat om uitgedaagd te worden. Op dat moment worden nieuwe neuronetwerken ontwikkeld. Hoe doet u dit? Neem onderweg eens een andere route dan normaal. Doe eens iets met uw ‘verkeerde’ hand. Hierdoor wordt de activiteit in de hersenhelften afgewisseld. Leer er een taal bij. Doe geregeld totaal nieuwe dingen, dat prikkelt de hersenwerking. Ga eens naar een andere supermarkt om boodschappen te doen. Begin aan een nieuwe cursus of opleiding. Leer een muziekinstrument bespelen of ga zingen. Muziek maken en zingen verbetert de coördinatie en stimuleert de verbinding tussen de linker- en rechterhersenhelft. Puzzel en doe andere braingames, deze stimuleren de hersenwerking.

Waarom ? Waarom is de eerste vraag wat een kind stelt aan zijn/haar moeder of vader. Waarom … ik leer te leven zonder waarom ! Uitdagingen behoeven geen extreme dingen te zijn. Het schrijven van een fictie-boek is een uitdaging. Ik reed door het land tussen Kampen en de Roggebotsluis, over de Zwartedijk de landerijen in … daar staat een schuur onder 3 bomen. Dat gaf me inspiratie. Zal ik eens een zin verklappen op blz 120 ? Ach waarom ?

AAAAIk schrijf een artikel voor MOTORBOOT, werk aan de ROUTE DU RHUM, schrijf in BESTEMMING ONBEKEND, geniet van de STILTE, de LEEGTE, de VERTE, het GROTE NIETS, het AL AANWEZIGE.

Blz 120: Er is geen laatste woord. Er is altijd wel een vervulling net buiten mijn bereik. Ik ben een burger van drie koninkrijken: het lang geleden en ver weg, het hier en nu, en het nog niet. Het verlicht mij van de last van het weten wat ik niet kan weten. In plaats van een openbaring van de zin van het leven, wordt het wonder van de zee, de vogels en de bomen mij elke dag gegeven.

At the Amsterdam-in-water-boatshow I certainly had 200 to 250 people on board. I told stories and gave answers to all sorts of questions. How did I choose a motorboat, or will I ever be sailing again, how is the progress for the Route du Rhum 2018, which is my best book, what is my new book about … Then I was berthed for a week with Rhebergen Multihull Yachts. At first I wanted to haul out Solitario for maintenance but decided to do it next spring. Then sailed to Ketelmeer and anchored at one of the quietest spots in the Netherlands, the IJsseloog. Now I’m back in the port of Roggebotsluis. Great clouds in the sky, sometimes it rains, sometimes the sun shines.

Next weekend I’m going to a Dominican monastery in Huissen. Listen, be quiet, to think differently. The brains have to be challenged. At that time, new neuro networks are being developed. How to do this? Take a different route than usual. Do something with your ‘wrong’ hand. As a result, the activity in the cerebral hemispheres alternated. Learn a new language. Do totally new things, which stimulates brain activity. Go look at another supermarket. Embark on a new course or training. Learn to play an instrument or start to sing. Music and singing improves coordination and stimulates the connection between the left and right hemispheres. Puzzle or do other brain games, they stimulate brain activity.

AAAAAWhy? Why is the first question a child asks his/her mother or father. Why … I’m learning to live without asking why! Challenges do not need to be extreme. Writing a fiction book is a challenge. I drove through the country between Kampen and the Roggebotsluis … there is a barn beneath three trees. That gave me inspiration.

I write an article for MOTORBOOT. I work on the Route du Rhum, I am writing my novel FATE UNKNOWN, I enjoy the silence, the emptiness, the vastness and the ALL PRESENT.

Page 120 from DESTINATION UNKNOWN : There is no last word. There is always an accomplishment just out of my reach. I am a citizen of three kingdoms: the long ago and far away, the here and now, and the not yet. It relieves me of the burden of knowing what I can not know. Instead of a revelation of the meaning of life, the wonder about the sea, the birds and the trees given to me every day.


Posted in Sense and Logic by

De zomer van 2015 (in Dutch only)

Niet dat de zomer nu al afgelopen is. Ik verwacht nog een mooie september. Momenteel lig ik nog bij Simon Rhebergen in Amsterdam. Het komende weekend vaar ik terug naar Roggebotsluis. 

Zware wolken KLHet is sinds een aantal jaren dat ik weer een hele zomer in Nederland ben. Het is prachtig. Echt, de veranderingen van “stemmingen” in de boven en onderluchten doen me goed. Ik heb zelden met zo veel plezier naar die overdrijvende wolkenmassa’s gekeken. In allelei vormen van kleine witte schapenwolkjes naar dikke donkere dreigende luchten. Meestal merkte ik pas iets van de regen als ik al drijfnat was want na dat grijze wolkendek zag ik al weer een andere lucht opdoemen.

Soms waren er helemaal geen wolken. Dan was de lucht helder blauw en de temperatuur liep dan ook op tot ver boven de 30 graden. Mijn kop verbrandde, ik werd bruin maar meestal zocht ik dan de schaduw van een boom en tuurde door de bladeren heen naar de verte in de hoge lucht.

Om me heen zag ik mensen zich koesteren in de zon. Dit is dus zomer. Heerlijk. En als het regende … dan bleef men binnen behalve een groep kinderen, die hadden hutten gebouwd van kratten en pallets en zaten onder een dak gemaakt van planken met een zeildoek. Ja, dat lekte maar dat bracht nieuwe ideeën want dan bedacht men hoe ze het dak waterdichter konden maken.

Toen kwam de wind. Natuurlijk had ik die al aan zien komen want tegenwoordig wordt je overvloedig gewaarschuwd over het armageddon wat op komst is. Ik had het al gezien aan de lucht en aan de barometer. Toen hoorde ik de wind en keek met verwondering naar dat natuurgeweld. Bomen knakten … pijn, ik voelde de pijn van die bomen. Ze stonden zo fier eerder die week met mij naar de mooie wolkenluchten te kijken en hadden mij schaduw gegeven voor de zon. Nu was ik er juist niet onder gaan staan want de boom schudde en de grond trilde en boven in de lucht donderde het en de bliksem schoot door de hemel. Thor, de god van de donder dacht; laat ik die mensjes eens even laten schrikken en ik keek en genoot en merkte weer eens niets van de regen ….

Dat is dus zomer in Nederland en wat heb ik allemaal gedaan tussen al die verschillende weertypes door: ik heb een andere route naar de supermarkt gekozen, ik heb een dozijn boeken gelezen en ben driekwart in het boek wat ik aan het schrijven ben. Ik heb me opgegeven voor een seminair over een Middeleeuwse monnik en natuurlijk was ik bezig met de sponsor zoektocht voor de Route du Rhum. Maar dat moest ik even laten rusten. Ook CEO’s en beslissers bij bedrijven gaan met vakantie. Even ligt de wereld stil. Ja, het is zomer. Ik ben gaan wandelen, ook ‘s nachts als er een sikkel maan stond; ik dacht toen aan die Sjamaan-vrouw toen ik 12 jaar geleden overwinterde in Siberië … ze stond opeens voor de boot. Ze zei: Mir (de wereld) heeft geen iemja (naam). Maar de mensen hebben gara (bergen), mys (kapen) en morje (zeeën) iemja (namen) gegeven om niet te zabloedsjiej (verdwalen). De mir (wereld) kan njet (niet) zabloedsjiej (verdwalen). Ty (jij) wel. Ze wees op mij en zei nog veel meer in een vloed van woorden en gebaren. Toen draaide ze zich om en liep weg. Even later zag hij haar over de vlakte verdwijnen. Om mij heen voelde ik de eeuwigheid.


Posted in Uncategorized by