Coincidental intentions? (Dutch/English)

Vroeger plande ik wereldreizen. De zeekaarten lagen voor me. Het plan moest gerealiseerd worden. Soms kwam er wat tussen. Nooit ging het zoals gepland. Bijna … en ik zette door … doorgaan is makkelijker dan stoppen.

De tijd is een tijd van komen en gaan. Dat komen en gaan is door omstandigheden even van de baan. Hier in mijn haventje is het stil. Een enkeling werkt aan zijn boot. Het is ook pas half april. Nu weet ik ook wel dat de rust deze keer uit een andere hoek komt. Toch merk ik er weinig van. Zo lang de familie en de vriendenkring gezond is staat het (nood)lot ver van ons af … wat, schreef ik aan een goede vriend, wat als er echt iets gebeurd, hoe reageert de mens dan ? Wat bedoel je ? Ik bedoel 30 miljoen doden in 7 jaren tijd en een atoombom op Hiroshima … oh dat moet ik niet vergelijken ? Vandaag loopt als alle andere dagen; men leeft en men sterft, geen mens kan een meter aan zijn leeftijd toevoegen. De zon gaat op en gaat weer onder. Toevallige bedoelingen ? Totdat een toevalligheid tot een onvermoed resultaat leidt … dan is het toevallig geen toevalligheid meer.

Ook ik mis mensen. Dat heb ik het meest gevoeld op mijn laatste wereldreis met de Juniper. Plotseling bedacht ik dat ik iemand miste. Ik kan me dat bij anderen nog meer voorstellen. Je mist een vriend, je mist je vader of je moeder, je mist een kind, toch … de mens is alleen omdat hij een mens is! Op de een of andere manier is elk wezen alleen. In majestueuze isolatie reist elke ster door de duisternis van de eindeloze ruimte. Elke boom groeit volgens zijn eigen wet. Dieren leven en sterven voor zichzelf. Zeker, ze leven in families en in kuddes. Maar ze zijn allemaal alleen! Achter onze maskers leeft ons ware zelf … dat is ons geboorterecht … het heelal blijft onverschillig, de aarde blijft draaien om haar as, alles blijft bij het eeuwig oude, alles blijft nieuw zoals het was.

I used to travel around the world.  The plan had to be realized. Sometimes something intervened. It never went as planned. Almost… and I persevered… continuing is easier than quitting.
Time is a time of coming and going. Due to circumstances, coming and going has been canceled. It is quiet here in my harbor. A few are working on their boat. It is also only mid-April. But I also know that this time the peace comes from a different angle. As long as the family and circle of friends is healthy,  fate is far from us… I wrote to a good friend, what if something really happens, how does man react? What do you mean ? I mean 30 million deaths in 7 years and a nuclear bomb on Hiroshima … oh, I shouldn’t compare that? Today runs like any other day; one lives and one dies, no man can add a meter to his age. The sun rises and sets again. Coincidental intentions? Until a coincidence leads to an unexpected result… then it just happens and it’s no longer a coincidence.

I also miss people. I felt that most on my last world trip with the Juniper. Suddenly I thought I was missing someone. I can imagine that even more with others. You miss a friend, you miss your father or your mother, you miss a child, yet … man is alone because he is human! Somehow every being is alone. In majestic isolation, each star travels through the darkness of endless space. Each tree grows according to its own law. Animals live and die for themselves. Certainly, they live in families and in herds. But they are all alone! Behind our masks our true self lives… that is our birthright… the universe remains indifferent, the earth keeps rotating on its axis, everything stays with the eternally old, everything remains new as it was.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.