A caldera in the ocean/een krater uit de diepte (Dutch/English)

Île Saint-Paul 38°43′48″S 77°31′20″E  was first discovered in 1559 by the Portugese. The next confirmed sighting was made by Dutchman Harwick Claesz de Hillegom on 19 April 1618. There were further sightings on the island through the 17th century. One of the first detailed descriptions of it, and possibly the first landing, was made in December 1696 by Willem de Vlamingh van Vlieland.

Deze plek stond al 30 jaar op mijn verlang lijstje. Vooral door de tekening van de krater ingang op de British Admiralty kaart. Het is 4000 mijl varen vanaf Tristan da Cunha. Volgens mij ben ik de eerste Nederlander die hier weer komt na Willem de Vlamingh.

Op 7 april in de avond denk ik ver weg lets grijs te zien. Dat moet St. Paul zijn. Voor St. Paul laat ik de Juniper drijven. Wachtend op daglicht. Het is 8 april. Voor me. dichtbij, ligt het eiland. Ik nader St. Paul uit het westen en vaar langs de zuidkust naar de zuidoostkant want daar is de ingang tot de krater. De Rocher Quille verschijnt. Dat is een hoge. steile rots dicht bij de ingang. Er ligt veel kelp. Er leven duizenden zeehonden. Ze loeien, ze blaffen. ze rochelen, ze snuiven. ze huilen. Er zijn veel jonkies. Dit zijn pelsrobben ook wel zeeberen genoemd. Ze blazen en briezen als ik over hun land loop. Hier hoort de mens niet thuis. Dit is hun domein.

Ik klauter de heuvel op en heb uitzicht op de krater en aan de andere kant op de Rocher Quille. Wonderbaarlijke plek. Wonderbaarlijk voldaan gevoel. Ik blijf 2 nachten …

 

This place has been on my bucket list for 30 years. Especially because of the drawing of the crater entrance on the British Admiralty map. It is a 4,000 nautical miles from Tristan da Cunha. I think I am the first Dutchman to return here after Willem de Vlamingh. On April 7 in the evening I see something gray in the distance. That must be St. Paul.

 

 

Waiting for daylight. It is April 8. Close by, the island. I approach St. Paul from the west and sail along the south coast to the southeast side because there is the entrance to the crater. The Rocher Quille appears. That’s a high, steep rock close to the entrance. There is a lot of kelp. Thousands of seals live here. They bellow, they bark. they gobble, they sniff, they cry. There are many youngsters. These are fur seals. They blow and breathe when I walk across their land. Man does not belong here. This is their domain. I scramble up the hill and have a view of the crater and the Rocher Quille on the other side.

 

 

 

 

 

 

Miraculous place. Wonderfully satisfied feeling. I stay 2 nights …

 


Posted in Uncategorized by with comments disabled.