No greater desolation has been found in this world. (Dutch/English)

Er zijn drie passen om van het Cockburn kanaal in de Straat van Magallanes te komen. Alleen Magdalena kanaal is geautoriseerd, maar die ligt het verst weg en ik zou twee dagen nodig hebben om een stuk te varen wat ik in een dag kan doen en niemand weet waar ik ben, dus als ik geen marineschip tegenkom houdt niemand me tegen om kanaal Acwalisman te nemen. De koers is noord en het weer wordt heel mooi. De rotsmuren worden hoger. Zelfs zwart graniet kan blinken in de zon door het water dat overal van afloopt.

 

In de verte voor mij wit water van een stroomversnelling. Dichterbij komend bruist het water harder dan ik zou willen, het is de nauwte. De Ryan pas en misschien is dit wel de reden dat dit vaarwater niet wordt aanbevolen. Om de hoek komt een vissersscheepje. Ik zie hem worstelen in de witte stroom. Hij zwaait naar mij bij het passeren. Ik voel mij ontdekker van nieuwe werelden.

 

We lopen twaalf knopen. Aan bakboord een rotspartij, aan stuurboord wit wervelende opstuwingen en uitspattingen. Ik moet er tussen door. Het enige wat ik kan is sturen en zo raas ik door het gebruis om er vlak achter weer in stil water te belanden. Wouw, het bloed stroomt door mijn aderen. De wind blijft oost. In Magelhaen besluit ik een nacht door te varen.

 

De nacht wordt aardedonker. Ik zet de radar bij en zie de oevers op het scherm als oranje strepen van plaats veranderen. Alleen de bergtoppen blijven zichtbaar tegen de sterrenhemel. Ik voel mij zo goed, ik voel mij zo dankbaar. Ik zie de morgen gloren bij het passeren van Tamar eiland. Ik kijk achteruit en zie de contouren van Desolation eiland. Een grotere verlatenheid is op deze wereld niet gevonden.

 

 

There are three passes to get from the Cockburn Canal into the Strait of Magallanes. Only Magdalena channel is authorized, but it is furthest away and I would need two days. If I don’t come across a naval vessel no one will stop me from channel Acwalisman. The course is north and the weather is very nice. The rocky walls are getting higher. Even black granite can shine in the sun because of the water that runs off.

In the distance in front of me white water from a rapids. Coming closer, the water is buzzing louder than I would like it to be, it is narrow. The Ryan pass and perhaps this is the reason that this waterway is not recommended … A fishing vessel comes around the corner. I see him struggling in the white stream. He waves at me as we pass. I feel like a discoverer of new worlds.

Campina makes twelve knots. On the port side a rock, on the starboard side white swirling thrusts and splashes. I have to go between. All I can do is steer and so I race through the rush to end up in still water right behind it. Wow, the blood flows through my veins. The wind remains east. In Magelhaen I decide to continue a night.

 

 

The night becomes pitch black. I turn on the radar. Only the mountain peaks remain visible against the starry sky. I feel so good, I feel so grateful. I see the morning dawn as I pass Tamar Island. I look back and see the contours of Desolation Island. No greater desolation has been found in this world.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.