De mens stelt doelen. Van hier naar daar…. and so arrive in Japan (Dutch/English)

Kijk ik op de wereldkaart dan zie ik een miljoen witte gebieden en dat terwijl ik met mijn zesde wereldreis bezig ben en in meer dan honderd landen ben geweest. Mijn reizen gaan ook niet om iets te bezoeken of ergens te zijn geweest. Natuurlijk moet je doelen stellen. Tristan, St. Paul, Puluwat. Atka, Prifilov, de Koelucht, het Ketelmeer, het maakt niet uit. De mens stelt doelen. Van hier naar daar. Van binnen naar buiten. De berg op, de berg af. Over oceanen. Naar de polen. Fysiek reiziger of reiziger in de binnenkamer van driehoog achter. We zijn allemaal onderweg. Ik kijk naar de wereldkaart. Het belangrijkste is eigenlijk de stip waar ik ben. Niet waar ik heen ga.

 

 

Op geen enkel moment zijn we vollediger bezig met een reis dan wanneer we druk bezig zijn met de voorbereidingen. – (Yukio Mishima)

 

 

 

 

Ik had altijd gedacht dat Japan een theeland was maar ze schenken prima koffie. Op een straathoek wordt een voorstelling gegeven van een klassieke dans als een ultieme stilte in niemandsland, in strakgepleisterde, witte mascara.

 

 

 

 

Ik wandel door tuinen en bezoek een shinto heiligdom en praat met een priester. Ik begrijp nu iets meer van het oude shinto geloof. Japan is westers maar ook weer niet. Op een zondag ga ik naar Shuri Castle. Hier is iets overgebleven van het Ruyuku Koninkrijk uit de 14e eeuw toen Okinawa onafhankelijk was. Ik loop tussen Japanse toeristen. Ik laat een foto maken in Japans gewaad zoals Japanners in Volendam doen.  Ik raak de weg kwijt en laat me door een taxi terugbrengen.

 

 

 

 

Om 8 uur ‘s morgens vertrek ik met bemanning, Takumi en Shingo. Takumi had me eerder geholpen met extra stootwillen in Naha. Shingo is een botenbouwer. We passeren een keten van eilanden.

 

When I look at the world map, I see a million white areas, while I am on my sixth circumnavigation and have been in more than a hundred countries. My travels aren’t about visiting or having been there. Of course you have to set goals. Tristan, St. Paul, Puluwat. Atka, Prifilov, Koelucht of Ketelmeer, it doesn’t matter. Man sets goals. From here to there. Up the mountain, down the mountain. Over oceans. To the poles. Physical traveler or armchair traveler. We are all on the road. The most important thing is actually the dot where I am. Not where I go to.

At no time are we fuller into a journey than when we are busy with the preparations.  (Yukio Mishima)

 

I always thought that Japan was a tea country, but they serve good coffee. On a street corner a classical dance is presented as the ultimate silence in no man’s land, in plastered white mascara.

I walk through gardens and visit a shinto shrine and talk to a priest. I now understand a bit more of the old Shinto faith. Japan is western, but neither is it. Next Sunday I went to Shuri Castle. A place left from the 14th century Ruyuku Kingdom when Okinawa was independent. I walk among Japanese tourists. I have a photo taken in Japanese robes like the Japanese do in Volendam (Holland). I got lost and took a taxi to take me back on board.

 

 

 

 

At 8 o’clock in the morning I leave with crew, Takumi and Shingo. Takumi had previously helped me with extra fenders in Naha. Shingo is a boat builder. We pass a chain of islands.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.