Continuing Japan, it was the people who made these 6 months unforgettable … (Dutch/English)

 

Als ik naar de weerberichten kijk, dan besluit ik vrijdag 21 mei te vertrekken. Met een dag kan ik in Omaezaki zijn. Hier lig ik een week want het stormt. Tijdens een wandeling komt een Japanner naar me toe met een fiets. Zonder woorden krijg ik van hem een prachtige vouwfiets. Daama draait de wind naar het oosten.  Het waait, ik fiets  kletsnat door de stromende regen.

 

 

 

 

Kamogawa blijkt een prachtig kustplaatsje te zijn met een kleine jachthaven. Een vissershaven en een groot strand. De mensen zijn er zeer prettig. Een trimaran als de Juniper baart opzien. De volgende haven is Iwaki. Vanmorgen liep ik zonder een meter zicht Miyako aan. De zon probeerde er nog door te komen. Net voor de haven klaarde het even op en ik zag een paar masten en een havenhoofd. De deken van dikke mist kwam terug, maar ik had genoeg orientatie om te weten waar ik heen moest. . Naast de marina ligt een vissershaven en het stadje is niet ver weg. Ik werd voorgesteld aan de burgervader, Masanori Yamamoto. Het gebied is aardbeving- en tsunamigevoelig.

 

 

 

De kust is prachtig. De boeddhistische monnik Reikyo zei een paar eeuwen geleden al dat de stranden hier als het jodo (paradijs) waren. Jodogahama Beach staat ook bekend om haar stille pracht.

 

Dan volgen 250 mijlen in mystieke, dikke mist naar Kushiro. Het zicht is beperkt tot een paar honderd meter. Er staat ook weinie wind en gedurende de nachten motor ik mee. Hokkaido is het noordelijkste eiland van Japan. Voorbij zijn de tempels. Daarvoor in de plaats ligt er sneeuw op de bergen. De zomers zijn kort. De winters lang. Op het land staan de velden vol bloemen en koeien grazen op de hellingen. Kushiro is prettig. Ik lig voor een winkelcentrum en naast het Kushiro Art museum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondags is er een pianoconcert in de overdekte, altijd groene tuin en in het museum is een speciale dag voor gehandicapten. Het was zeer ontroerend een koor doofstommen te horen en zien zingen. Wie is de mens ? Wat is de mens ? Heb je hem gevoed ? Heb je hem getroost ? Heb je hem geholpen ?  Want wat je aan een ander heb gedaan heb je aan mij gedaan…

 

Japan was anders. Japan is oosters maar ook weer niet.

Het waren de mensen die mijn verblijf onvergetelijk hebben gemaakt.

Hier heerst respect voor elkaar … ongeacht !!

 

 

When I look at the weather reports, I decide to leave on Friday 21 May. One day I can be in Omaezaki.  I stayed a week because of a storm. While walking in the village someone gave me a bicycle. Without words … for free, I could keep it.  I bike  soaking wet through the pouring rain. Nevertheless, I feel very good because I am on my way again.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kamogawa turns out to be a beautiful coastal town with a small marina. A fishing port and a large beach. The people are very pleasant. A trimaran like the Juniper is causing a stir. The next port is Iwaki. This morning I enterd Miyako without a meter of sight. The sun was trying to get through. But when it cleared up I saw a few masts and a breakwater. Thick fog came back, but I had enough orientation to know where to go. . There is a fishing port next to the marina and the town is not far away. I was introduced to the mayor, Mr Masanori Yamamoto.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The area is sensitive to earthquakes and tsunami. The coast is beautiful. A few centuries ago, the Buddhist monk Reikyo said that the beaches here were like the jodo (paradise). Jodogahama Beach is also known for its quiet splendor.

 

 

Then 250 miles in mystical thick fog followed to Kushiro. Visibility is limited. There is also little wind and during the nights I motor along. Hokkaido is the northernmost island in Japan. Gone are the temples. In its place there is snow on the mountains. Summers are short. The winters long. On the land, the fields are full of flowers and cows graze on the slopes. Kushiro is pleasant. I am moored in front of a shopping center and next to the Kushiro Art museum.

 

 

 

 

On Sundays there are a piano concerts in the covered, evergreen garden and in the museum there is a special day for the disabled. I was moved to hear a deaf-mute choir and see them sing. Who is man? What is man? Did you feed him? Did you comfort him? Did you help him? Because what you did to someone else you did to me …

 

 

 

Japan was different. Japan is oriental, but it is not.

It was the people who made my stay unforgettable.

Here there is respect for each other … regardless !!


Posted in Uncategorized by with comments disabled.