De tweede keer Kaap Hoorn (1993) .. By morning everything is suddenly over again. Just as soon as the storm had risen. I am tired, very tired. Tired. the lack of sleep, the sea, sea, sea … with my small yellow boat between the waves. (Dutch/English)

De tweede keer Kaap Hoorn (1993)

Het vorige verslag komt uit het boek Een Sfeer van 0nrust. Deze ronding komt uit Zwaaien naar Bluff.


 

De Zeeman reis werd geteisterd door weinig wind en hoewel ik in 90 dagen van Brest naar Kaap Hoorn zeilde, was de gemiddelde dagafstand van 220 mijl te weinig om het record te breken. Ook de passage van Kaap Hoorn was een drijfpartij.

 

 

 

Zondag de eenentwintigste drijft de Zeeman langzaam in de richting van de Kaap. Lage grijze wolken beheersen de hemel. Af en toe valt er motregen. Windkracht een. De zee is kalm. Zwart. Albatrossen drijven op het water en ik zie dolfijnen en pinguins om de boot. Als het donker wordt moet ik mijn koers zelfs naar het zuiden verleggen omdat de wind nu helemaal wegvalt en de stroom me in de richting van de kust zet. Die nacht drijf ik Kaap Hoorn voorbij. Ik spreek via de marifoon met de vuurtorenwachters van Kaap Hoorn. Ze wensen me een goede reis…. en ik ik hoor voor de tweede keer; buen viage solitario.

 

 

 

Pas bij de Falkland eilanden krijg ik een zware storm.Om drie uur in de middag draai ik de reacher weg. De wind neemt toe. Opeens begint de wind met stoten toe te nemen. Het water stuift plotseling om me heen en golven rollen nu over het dek. Ik moet me met een lijflijn vastzetten om niet overboord te worden gespoeld en het water staat in m’n zeilpak en in mijn laarzen. De wind loopt op naar zeven, acht, negen. De barometer zakt ook. Ik zet een vierde reef. Vijfenvijftig knopen wind. Windkracht 11. De hele zee is wit en groen. Dalen zijn er niet. Het zijn alleen maar brekers, de ene na de andere. Ongelofelijk, wat een lawaai. Ik trek droge sokken aan om de laarzen te drogen en warm te blijven. Warm blijven is heel belangrijk op dit moment. Tegen de ochtend is alles ineens weer voorbij. Even snel als de storm is opgekomen. Ik ben moe, ontzettend moe. Moe. het gebrek aan slaap, het altijd maar moeten, zee, zee, zee… met het gele scheepje heel nietig tussen de golven.

 

The second rounding of Cape Horn (1993)

The previous report came from the book Een Sfeer van 0nrust. This one comes from Zwaaien naar Bluff. ( Books only in Dutch, although Een Sfeer van Onrust is in German too ,with the title Denk nicht an zu Hause)

 

 

 

The Zeeman voyage was plagued by little wind and although I sailed from Brest (France) to Cape Horn in 90 days, the average daily distance of 220 miles was not enough to break the record. The rounding of Cape Horn was also a drifting party.

 

 

 

On Sunday the twenty-first of April, Zeeman drifts slowly towards the Cape. Low gray clouds. Occasionally drizzle. Wind force one. The sea is flat calm. Albatrosses float on the water and I see dolphins and penguins around the boat. When it gets dark I even have to change my course to the south because the wind is now completely gone and the current is moving me towards the coast. That night I slowly drift past  the Horn. I speak by VHF radio with the lighthouse keepers of Cabo de Hornos and I hear them wishing me a good voyage: buen viage solitario.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Only at the Falkland Islands I get a heavy storm. At three o’clock in the afternoon I take the reacher down. Suddenly the wind starts to increase with gusts. The water rushes around me and green water rolls over the deck. I have to fasten myself with a lifeline to avoid being washed overboard. Water enters my foul weather gear and in my boots. The wind is rising to seven, eight, nine. The barometer also drops. I put a fourth reef. Fifty-five knots of wind. Wind force 11. The whole sea is white and green. There are no dips. They are only “crushers “, one after the other. Incredible, what a noise. I put on dry socks to dry the boots and keep warm. Staying warm is very important right now. By morning everything is suddenly over again. Just as soon as the storm had risen. I am tired, very tired. Tired. the lack of sleep, the sea, sea, sea … with my small yellow boat between the waves.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.