Deel 2 van de reis naar Galicië, over ankerplekjes en rust. (Dutch/English) .. We sailed to one of the best spots in Galicia: behind Isla de San Simon .. The sea, the earth, the rivers, the trees, the forests, are all connected speechlessly. A bird flies over the still water.

 

Waarom ik voor Galicië koos ? Het gebied heeft me altijd getrokken. Op wereldreizen vanuit Noordwest-Europa kom je door de Golf van Biskaje en het eerste land dat je dan aandoet is Spanje, met in het uiterste noordwesten van het Iberisch Schiereiland Galicië. In Nederland had ik eerder al kennis gemaakt met bewoners van deze regio. Dat was in de jaren zestig, toen de eerste gastarbeiders naar Nederland kwamen. Op de zeevaart waren dat matrozen uit Galicië. De meesten van hen waren visserman geweest en kenden het werk op schepen.Van hen leerde ik mijn eerste Spaans.

 

 

 

De kust van Galicië heeft veel inhammen, Ria’s genoemd, die soms diep het land inlopen. Ik vergelijk ze wel eens met een fjord. De fjorden zoals wij die kennen uit Noorwegen hebben echter meestal vrij steile wanden, terwijl een ria meer heuvelachtig is. Er zijn in Galicië een tiental van deze inhammen, verdeeld in de hogere (altos) en de lagere (baixos) ria’s.

 

 

We kozen Ensenada de San Simon als basis voor ons verblijf in Galicie. De haven, Puerto Deportivo de San Adrian, ligt heel beschut achterin de Ria de Vigo. Ik heb voor 15 dagen een ligplaats gehuurd en die dagen mag ik in twee maanden “ópmaken”. Ik krijg hier gasten aan boord. Ze komen per vliegtuig, ik pik ze op, we gaan aan boord. Ik had mijn gasten vooraf stilte beloofd. We bezoeken ook de andere ria’s. Hoofddoel is dan Cabo Fisterre, met onderweg een aantal mooie ankerplekken … stil aan dek zittend, turend naar de verte.

 

 

We liggen bij Porto do Son, een strandje met een kerkje en gaan met de bijboot naar de wal. Zes kilometer verderop liggen namelijk overblijfselen van een voor-Romeinse Keltische nederzetting, castros genoemd.

 

 

Castro de Baroña is de meest spectaculaire castro. Hier woonden rond het begin van onze jaartelling Kelten, die vanuit Turkije half Europa bevolkt hebben. Vooral in Wales en lerland zijn de duidelijkste voorbeelden. De Kelten woonden dus ook hier. We brengen een paar uur door tussen de overblijfselen van een vergane cultuur.

 

 

 

 

 

We varen naar een van de beste plekjes in Galcië: achter Isla de San Simon. Aan de noordkant lig je dan in de lij van het kleinste van de twee San-Simoneilanden, uit de wind. Kijkend naar de heldere sterrenhemels. Luisterend naar de geluiden van de nacht. Tijdloze cadans. De zee, de aarde, de rivieren, de bomen, de bossen, sprakeloos met elkaar verbonden. Een vogel vliegt over het stille water.

 

 

Why did I chose Galicia? The area has always attracted me. Traveling around the world from northwestern Europe takes you through the Bay of Biscay and the first country you visit is Spain, with Galicia in the extreme northwest of the Iberian Peninsula. In the Netherlands I had previously met residents of this region. That was in the 1960s, when the first guest workers came to the Netherlands. These were sailors from Galicia. Most of them had been fishermen and knew the work on ships, and from them I learned my first Spanish.

 

The coast of Galicia has many inlets called Rias that sometimes run deep into the land. I sometimes compare them to a fjord. The fjords as we know them from Norway, however, usually have quite steep walls, while a ria has more hills. There are about ten of these inlets in Galicia, divided into the higher (altos) and the lower (baixos) rias.

 

We chose Ensenada de San Simon as the basis for our stay in Galicia. The harbor, Puerto Deportivo de San Adrian, is very sheltered at the back of the Ria de Vigo. I have rented a berth for 15 days and I can “use up” those days in two months. I get guests on board here. They come by plane, I pick them up, we board. I promised my guests silence beforehand. That is why I consciously choose some quiet places to enjoy. We also visit the other rias.

 

 

The main goal is back to Cabo Fisterre, with a number of beautiful anchorages along the way… sitting quietly on deck, gazing into the distance.

We anchor at Porto do Son, near the beach with a church and take the dinghy to shore. Six kilometers away are the remains of a pre-Roman Celtic settlement, called castros.

 

 

 

Castro de Baroña is the most spectacular one. Around the beginning of our era, Celts lived here, who populated half of Europe from Turkey. Especially in Wales and Ireland are the clearest examples left. So the Celts also lived here. We spend a few hours among the remains of a past culture.

 

 

 

We sailed to one of the best spots in Galcia: behind Isla de San Simon. On the north side you are in the lee of the smaller of the two San Simon Islands, out of the wind. Looking at the clear starry skies. Listening to the sounds of the night. Timeless cadence. The sea, the earth, the rivers, the trees, the forests, are all connected speechlessly. A bird flies over the still water.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.