Twee maanden in de Ria’s van Galicië, echt een van mn favoriete gebieden en ik had langer kunnen blijven…(Dutch/English) …… two months in the Rias of Galicia, one of my favorite areas and I could have stayed longer.

Twee maanden in de Ria’s van Galicië, echt een van mn favoriete gebieden en ik had langer kunnen blijven. Zelfs overwinteren achter in de Ria de Vigo op de Ensenade de San Simón. Het lijkt wel een binnenmeer, je ligt er helemaal beschut. Er staat zo’n 1,5 meter tijverschil en bii laagwater wordt het ondiep, maar er is ankerplek genoeg. Ook is er een kleine jachthaven, buiten de toeristische route, Puerto de San Adrian. Het dorp heeft een levensmiddelenwinkel en wat drink- en eetgelegenheden, meer is er niet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat je er voor terugkrijgt is rust en peace of mind. De haven heeft een uitstekend restaurant en goede douches en het havengeld is heel redelijk. De haven is al met al een goede uitvalsbasis, ook voor de gasten die ik de komende weken aan boord kreeg. Het is tien minuten met de taxi vanaf het vliegveld van Vigo.

 

Onze eerste gast was Marieke. Marieke had een paar jaar geleden de beroemde pelgrimsroute van Santiago de Compostela gelopen en kende daarom deze streek. Natuurlijk lopen we, als we in Finisterre voor anker Hgen, de 3 kilometer naar de Kaap zelf. Herinnering en emotie, dat kan ik van haar gezicht aflezen. Na Porto do Son ankeren we nog op twee eilanden, Salvora en Cie, beide met uitgestrekte witte stranden. Het was een prachtweek.

 

 

 

De laatste week van augustus komen Hugo en Maria aan boord. We lopen in de potdichte mist naar Kaap Finisterre, maar liggen ook in de stilte met niets om ons heen op een ankerplek in de Ria de Arousa met zeker 20 dolfijnen buitelend rond de boot. We praten over het “leven”. De week vliegt om. Maria gaat terug naar huis. Hugo blijft, hij wordt op de terugreis het derde bemanningslid aan boord van de Solitario.

 

 

 

 

 

s’Avonds eten we nog een keer bij O Centollo en de dag erop, op 4 September, halen we het anker op voor de 470 mijl lange vaartocht door de Biskaje naar de Engelse zuidkust. We hebben prachtig weer, er zijn zelfs twee totaal windstille dagen. Drieenhalve dag duurt de oversteek. We ankeren eerst in de baai bij Falmouth, St. Mawes.

 

 

 

Twee dagen later varen we in 24 uur naar Poole. Het is volle maan en dat kun je vooral ook merken aan de stroom, die is behoorlijk sterk. Met stroom mee lopen we 8 knopen, maar met stroom tegen slechts 3. Achter Brownsea Island in Poole Harbour gaan we voor anker.

We varen door de Solent, achter het eiland Wight langs. Het weer blijft prachtig en vanaf Beachy Head gaan we door de scheepvaartroute. We passeren Cap Gris Nez en zijn dan terug op de Noordzee.

 

 

 

 

Tussen de banken voor de Belgische kust door varen we richting de Westerschelde, onderweg is het soms potdicht van de mist. s’Morgens om 8 uur meren we af in Terneuzen, met 2190 mijlen op het log.

 

 

 

 

 

Two months in the Rias of Galicia, one of my favorite areas and I could have stayed longer. Even staying the winter over, in the end of the Ria de Vigo on the Ensenade de San Simón.

 

 

 

 

 

It looks like an inland lake, you are completely sheltered. There is about 1.5 meters of tide difference and at low tide it becomes shallow, but there is plenty of anchorage. There is also a small marina, off the tourist trail, Puerto de San Adrian. The village has a grocery store and some drinking and dining options, that’s all.

 

 

 

 

What you get in return is peace and peace of mind. The harbor has an excellent restaurant and good showers and the harbor dues are very reasonable. All in all, the port is a good base, also for the guests I got on board in the coming weeks. It is a ten minute taxi ride from Vigo airport.

 

 

Our first guest was Marieke. Marieke had walked the famous pilgrimage route of Santiago de Compostela a few years ago and therefore knew this region. Of course, when we anchor in Finisterre, we walk the 3 kilometers to the Cape itself. Memory and emotion, I can read that from her face. After Porto do Son we anchor on two more islands, Salvora and Cie, both with extensive white beaches. It was a great week.

 

 

Hugo and Maria came on board the last week of August. We walked to Cape Finisterre in the dense fog, but also spend in the silence with nothing around us at an anchorage in the Ria de Arousa with at least 20 dolphins tumbling around the boat. We talked about “life”. The week flies by. Maria is going back home. Hugo stays, he becomes the third crew member on board the Solitario on the return voyage.

 

 

 

In the evening we have another dinner at O’Centollo and the next day, on September 4, we lifted anchor for the 470 mile cruise through the Biscay to the English south coast. We had beautiful weather, even two completely windless days. The crossing takes three and a half days. We first anchor in the bay at Falmouth, St. Mawes.

 

 

Two days later we sailed to Poole in 24 hours. It is full moon and you can especially notice that by the current, which is quite strong. With current we make 8 knots, but against current only 3. We anchor behind Brownsea Island in Poole Harbor.

 

 

We sail through the Solent, behind the Isle of Wight. The weather remains beautiful and from Beachy Head we go through the shipping lanes. We pass Cap Gris Nez and are back on the North Sea. Between the banks off the Belgian coast we sail towards the Western Scheldt, on the way it is sometimes dense with fog. In the morning at 8 o’clock we moor in Terneuzen, with 2190 miles on the log.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.