Van voor onze tijd … de volgende 18 dagen trek ik met de Touareg verder …. de verte, de oneindigheid (scroll Dutch/English) .. Emdijek says; I don’t know it is before our time .. the next 18 days I continue with the Touareg …. the distance, the infinity

Eind 2011 was ik terug van weg geweest. In 2012 verkocht ik de Juniper en kocht de Solitario. De woestijd had me altijd getrokken. Vraag niet waarom … de verte, de oneindigheid … Algerije heeft een negatief reisadvies. Het duurde 23 dagen voor ik m’n visum had. Die kan ook niét komen werd me al vroeg meegedeeld.

Ik boekte via Ineke Hemminga. Ineke is een Nederlandse die al jaren grotendeels in Tamanrasset woont. Geobsedeerd door nomaden kwam ze hier terecht. Politieke redenen dwongen haar in 2015 Algerije te verlaten. 

http://www.sahara-art-venture.nl/ 

 https://www.facebook.com/TuaregJewelryWebshopKhomeissaInekeHemminga/

De reis met de Thalys naar Parijs en vandaar met Air Algerie naar Algiers liep voorspoedig. Ook het vervolg naar Tamanrasset was volgens schema. Middernacht word ik in Tamanrasset opgewacht door Tineke en het Touareg team. De volgende morgen staat er een Toyota Landcruiser voor de deur en de reis begint. 400 kilometer over een asfaltweg naar Arak. Daar wordt Emdijek opgepikt. Hij is de gids om mij naar de karavaan te brengen. Mohammed lijkt nors. Hij kookt voor ons. Emdijek is een vriendelijke Touareg die de weg kent, ook als er geen weg is. We gaan de woestijn in.

 

Rotsen, stenen, geschud en gehobbel. Bij een waterput worden jerrycans met water gevuld. De stenen worden kiezels en de kiezels zand. De eerste nacht wordt kamp gemaakt tegen hoge zandduinen aan. Ik loop een eind weg en ga aan de voet van een dor stekelstruikje zitten en kijk naar de wonderlijke harde schaduwgrenzen op het oranje zand. Om me heen sporen van leven. Heel dunne sporen van mieren en torren en beestjes. Terug bij het kamp is Mohammed aan het koken. We drinken zoete mint-thee. Het wordt acht uur en het is “bon nuit”. Iedereen trekt zich terug onder een paar dekens in het zand. Bon nuit, in’shallah.

 

 

De volgende morgen sluit ik me aan bij de karavaan. Als we bij de middagpauze de thee op hebben zegt Emdijek; dit is de Arakukam wil je mee dan laat ik je rotsschilderingen zien. Ik loop een uur achter hem aan. Van droge acacia-bomen springen honderden grote sprinkhanen als vogels op. Het is lopen, het is klauteren en dan wijst Emdijek; kijk en daar en op gladde rotswanden zie ik rode afbeeldingen van mens en vee. Mensen met pijl en boog. Veelvuldig koeien. Soms een paard maar ook een giraffe. De vroegste afbeeldingen van mensen op rots zijn gevonden in de Sahara en dateren uit de zogenaamde “Rondkop-periode”,die ongeveer 10.000 jaar geleden begon.

 

 

 

Ik vraag; hoe oud is dit? Dan leer ik het verschil tussen twee gedachten. Er zijn altijd twee meningen. Soms een derde en als er meer zijn zijn we verder in onze tijd waar het rationele geldt als waarheid. Emdijek zegt; dat weet ik niet het is van vóór onze tijd. Twee antwoorden; wetenschappers zouden zeggen dat door zo en zo metingen het is gedateerd en 100.000 jaar oud is of zo en dan het tweede antwoord; van vóór onze tijd.

 

 

 

… 18 dagen trek ik met de Touareg door de woestijn …. de verte … de oneindigheid.

 

 

 

 

 

At the end of 2011 I was back from the 4 years circumnavigation with Juniper. In 2012 I sold her and purchased Solitario. Deserts had always drawn me. Don’t ask why… the distance, the infinity… Algeria has a negative travel advice. It took 23 days to get my visa. It can not come either, I was informed early on. I booked through Ineke Hemminga. Ineke is a Dutch lady who has largely lived in Tamanrasset for years. Obsessed with nomads. Political reasons forced her to leave Algeria in 2015.

https://www.facebook.com/TuaregJewelryWebshopKhomeissaInekeHemminga/ 

 

The journey with Thalys to Paris and from there with Air Algerie to Algiers went well. The follow-up to Tamanrasset was also on schedule. At midnight I met in Tamanrasset Tineke and the Touareg team. The next morning a Toyota Landcruiser is at the door and the journey begins. 400 kilometers on an asphalt road to Arak. There Emdijek is picked up. He is the guide to take me to the caravan. Mohammed cooks for us. Emdijek is a friendly Touareg who knows the way, even when there is no road.

We go into the desert. Rocks, stones, shuffled and bumped. Jerry cans are filled with water at a well. The stones become pebbles and the pebbles sand. The first night camp is made against high sand dunes. I walk away and sit at the base of a barren thorn bush and look at the wonderfully hard shadow lines on the orange sand. Traces of life around me. Very thin traces of ants and beetles and bugs. Back at the camp, Mohammed is cooking. We drink sweet mint tea. It is eight o’clock and it is “bon nuit”. Everyone retreats under a few blankets in the sand. Bon nuit, in’shallah.

 

 

I join the caravan in the morning. When we finish our tea at lunch, Emdijek says; this is the Arakukam if you want to come along, I will show you rock paintings. I follow him for an hour. From dry acacia trees, hundreds of large grasshoppers leap up like birds. It is walking, it is climbing and then Emdijek points; look and there and on smooth rock walls I see red images of people and cattle. People with bow and arrow. Many cows. Sometimes a horse but also a giraffe. The earliest images of people on rock have been found in the Sahara and date back to the so-called “Roundhead period”, which began about 10,000 years ago.

 

 

 

I ask; how old is this? Then I learn the difference between two thoughts. There are always two opinions. Sometimes a third and if there are more we are further in our time where the rational counts as truth. Emdijek says; I don’t know it is before our time. Two answers; scientists would say by such and such measurements it is dated and is 100,000 years old or so and then the second answer; from before our time.

 

 

 

 

The next 18 days I continue with the Touareg …. the distance, the infinity


Posted in Travel, Uncategorized by with comments disabled.