Overdenkingen, over de Vendee Globe, Finisterre, .. en de dromer vergist zich natuurlijk, want dit is de kust van de dood, waar geen rekening gehouden wordt met menselijke keuzes.(Scroll Dutch/English) Reflections about the Vendee Globe, about being on your own, about Finisterre and the question of being satisfied with you life.

Wie denkt er aan de zeelui op zee ? Velen, ik weet het en tegenwoordig met de nieuwste communicatie techniek kunnen we ze volgen. Hoewel de nieuwste ontwerpen, in de Vendee Globe, aan kop liggen, is er nog geen grote vooruitgang te zien. De snellere ontwerpen kunnen ook eerder schade oplopen. Ze moeten nog door een naderende depressie en dan pas komt er een begin van de passaat.

Who thinks about the sailors at sea? Many, I know and nowadays we can follow them with the latest communication technology. Although the latest designs, in the Vendee Globe, are leading the way, no major progress can be seen yet. The faster designs can also get earlier damage. They still have to go through an impending depression and only then will the trade wind begin…

 

Als ik Cabo Finisterre zie dan hoef ik mijn ogen niet te sluiten maar zie de beelden voor me. Zowel op zee als aan land.

Playa de Llagosteira is een lang strand, gelegen in de ronding van de baai van Finisterre. Het is breed. Op een honderd meter van de zee liggen lage zandduinen en daarop en daarachter groeit een naaldbomenwoud. Grote hoeveelheden wier, die door de storm van de grasbanken zijn losgescheurd en met de golven zijn mee gerold, vormen hier en daar bosjes, die er onder water zwart, groen maar op het strand gebleekt uitzien. Soms drijft er mee gespoeld drijfhout aan. Er zal bij iemand die gevoel heeft voor de aard der dingen, zeker een diep, troebel verband groeien tussen de onstuimige zuiverheid van de zee. Wanneer daar, in zijn heimwee naar een oorspronkelijk paradijs, een dromer voet aan wal zet, wil hij slechts wezens ontmoeten, die in elk opzicht de wonderwezens uit legenden evenaren. Elk landschap is een heiligdom. De dromer vergist zich natuurlijk, want dit is de kust van de dood, waar geen rekening gehouden wordt met menselijke keuzes.

 

 

Achter de lange, hoge pier ligt de haven met vissersboten. De vissers roepen elkaar dingen toe, de zilte wind waait de woorden weg. De zilte zeelucht is heerlijk. De vissers zijn juist teruggekeerd en staan bij elkaar. Zouden ze tevreden zijn met hun leven ? Ik zie de schemering van het licht achter de bergen steeds zwakker worden. Donkere golven breken op het strand.

 

 

Voyage for Madmen, een boek over de eerste Golden Globe in 1968, begint met een citaat van Joseph Conrad: ‘Alles kan op zee worden gevonden, volgens de geest van je zoektocht. Het is interessant dat Knox-Johnson en Moitessier, de twee mannen die van de zee hielden, erdoor geïnspireerd en gefascineerd waren en degenen waren die echt succesvol waren – zelfs als de Fransman de race niet officieel afmaakte. Een geest van vastberaden uithoudingsvermogen zoals bij Knox-Johnston of een hartstochtelijk verlangen naar de waarheid van het zijn, zoals bij Moitessier, waren niet genoeg om de andere concurrenten er doorheen te helpen en waren in sommige gevallen zelfs vernietigd.

 

When I see Cabo Finisterre I don’t have to close my eyes but see the images in front of me. Both at sea and on land.

Playa de Llagosteira is a long beach, located in the curve of the bay of Finisterre. It’s wide. At a hundred meters from the sea there are low sand dunes and on top of it and behind it a pine forest grows. Large quantities of weed, torn from the grass banks by the storm and rolled with the waves, form clumps here and there, which look black, green under water but bleached on the beach. Sometimes flushed driftwood floats with it. Certainly a deep, murky connection will grow in one who has a sense of the nature of things between the turbulent purity of the sea. When, in his nostalgia for an original paradise, a dreamer sets foot there, he only wants to meet beings who in every way match the miraculous beings of legends. Every landscape is a sanctuary.

 

 

The dreamer is of course mistaken, because this is the coast of death, where human choices are not taken into account. Behind the long, high pier is the harbor with fishing boats. The fishermen shout things to each other, the salty wind blows the words away. The salty sea air is wonderful. The fishermen have just returned and are standing together. Will they be satisfied with their life ? I see the twilight of the light behind the mountains getting fainter. Dark waves break on the beach.

 

 

Voyage for Madmen, a book about the first Golden Globe in 1968, begins with a quotation from Joseph Conrad: ‘Everything can be found at sea, according to the spirit of your quest. It’s interesting that Knox-Johnson and Moitessier, the two men who loved the sea, were inspired by it and were the ones who were truly successful – even if the Frenchman didn’t officially finish the race. A mere spirit of determined endurance like Knox-Johnston had or, a passionate desire to ko know the truth of being, like Moitessier had – weren’t enough to see the other competitors through and, in some cases, actually destroyed them.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.