Point Nemo. Je kunt het eigenlijk niet zien. Dat komt omdat ‘Point’ Nemo geen stukje land is. Het is een onzichtbare plek in de uitgestrekte Zuidelijke Oceaan, het verst van het land verwijderd, in welke richting dan ook. (Dutch/English) .. You can’t see it. That’s because‘Point’ Nemo isn’t actually a bit of land. It’s an invisible spot in the vast Southern Ocean furthest from land, in any direction.

Point Nemo.

Je kunt het eigenlijk niet zien. Dat komt omdat ‘Point’ Nemo geen stukje land is. Het is een onzichtbare plek in de uitgestrekte Zuidelijke Oceaan, het verst van het land verwijderd, in welke richting dan ook.

Dit stuk van de Grote Oceaan is de grote leegte. Geen eilanden. Op de kaart is een week lang niks te zien. Om me heen blijven de buien hangen. De maan schijnt sinister door het zwart. Deze grote leegte is ook het gebied van de grote stilte waarin dat gevoel groeit dat zich moeilijk omschrijven laat. Dat gevoel van verlangen in je diepste ziel. Om me heen niets dan water, grijs en onvriendelijk. Erboven vormen zich wolken, door niets onderbroken.

 

Hier ben je alleen. Alleen met je gevoel, je verlangen. Ik zit aan dek een beetje te koukleumen. Ik voel mezelf ongemakkelijk en denk over mijn bestaansrecht hier op deze plek. Zag ik maar een walvis. Zelfs vogels zijn schaars. Ik realiseer me dat ik een paar dagen lang zelfs geen albatros heb gezien. In het ijsbergengebied zag ik vogels. Nu niet meer. Geen zon, geen maan, geen sterren. Wel licht overdag. De dagen zijn lang, de nachten niet echt donker. Ik luister naar het ruisen van het water. We maken voortgang. Soms voel ik wat licht buiswater in mijn gezicht. Het spoor achter me is te volgen tot waar de golven het vernietigen. Op zee ben ik niet te volgen. Niemand ziet mij. Men kent mijn bestaan en denkt aan mij. Ik aan hen. En aan een wereld vol schermutselingen.

 

Point Nemo.

You can’t actually see it. That’s because‘Point’ Nemo isn’t a bit of land. It’s an invisible spot in the vast Southern Ocean furthest from land, in any direction.

 

This part of the Pacific is the great void. No islands. There is nothing to see on the map for a week. Showers linger around me. The moon shines sinister through the black. This great void is also the area of the great silence in which feelings grows that are difficult to describe. That feeling of longing in your deepest soul. Nothing but water around me, gray and unfriendly. Clouds form above it, interrupted by nothing.

 

Here you are alone. Only with your feelings, your desire. Its cold on deck. I feel uncomfortable and think about my right to exist here in this place. I wished I saw a whale. Even birds are scarce. I realize I haven’t even seen an albatross for a few days. In the iceberg area I saw birds. Not anymore. No sun, no moon, no stars.But really light during the day. The days are long, the nights not really dark. I listen to the murmur of the water. Making progress. Sometimes I feel some light spray on my face. The trail behind me can be followed to where the waves destroy it. I cannot be followed at sea. Nobody sees me. People know my existence and think of me. I think of them. And a world full of skirmishes.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.