My three roundings of Cape Horn .. not without a fight. In a day Yannick Bestaven can reach Cape Horn. the weather is very bad (Dutch/English) ..Over een dag kan Yannick Bestaven met de Maitre Coq IV Kaap Hoorn ronden … in 55 plus zoveel dagen, dat is 6 dagen achter op de Vendee van 4 jaar geleden. Maar we moeten niet vergelijken … elke reis is anders !

Over een dag kan Yannick Bestaven met de Maitre Coq IV Kaap Hoorn ronden … in 55 plus zoveel dagen, dat is 6 dagen achter op de Vendee van 4 jaar geleden. Maar we moeten niet vergelijken … elke reis is anders !

Mijn drie Kaap Hoorn rondingen 1989, 1993, 1996 .. niet zonder slag op stoot.

1989 met de Alisun J&B … In Nieuw Zeeland most ik het dek repareren . Dat heeft 4 dagen gekost. De non-stop was voorbij. Na 4700 mijl vanaf Bluff Harbour te hebben gevaren, rondt de Alisun J&B de Kaap. Als het weer een beetje licht wordt, sta ik aan dek en kijk naar het noordwesten. Het begint in mij te juichen, daar aan de horizon zie ik land, ik zie de toppen van diverse eilanden en bergen, ik zie Kaap Hoorn, heel duidelijk. Vanaf dit moment voelde ik mij Kaap Hoorn-vaarder.

 

1993 met de Zeeman … Gautier is als eerste Kaap Hoorn gepasseerd. Hij heeft er 76 dagen over gedaan. Maar Poupon die een dag na hem de kaap rondde, maar een paar dagen later vertrokken, heeft het gepresteerd in 73 dagen. Dat is echt geweldig. Van de Heede rondde de kaap in 85 dagen en de Hongaar Fa in 87. In totaal zijn nog 6 man in de strijd. De Zeeman doet het goed. Maar verliest tijd door windstiltes.

Zondag de 21ste drijft de Zeeman langzaam in de richting van Kaap Hoorn. Lage grijze wolken beheersen de hemel. Af en toe valt er motregen. Windkracht 1. Die nacht drijf ik Kaap Hoorn voorbij. De 80ste dag. De Hoorn, voor de tweede keer in mijn leven. Voor de tweede keer solo.

 

1996 met de C1000 … de voorstag is gebroken. De voorstag is veertien millimeter dyeform. In eerste instantie overwoog ik terug te varen naar Dunedin, Nieuw-Zeeland, achthonderd mijl hemelsbreed. Toen kwamen gedachten over hoe ernstig het is en over of het te repareren valt. Maar ik kon de mast niet in vanwege de zeegang: golven tot zes, zeven meter. Ik nam contact op met Pierre Lasnier en zei dat ik het eerst bekijken wilde alvorens een besluit te nemen. Het besluit werd niet terug te zeilen, maar zuid naar een hogedrukgebied te varen waar minder zee staat en ik misschien de mast in kon. Op 61 graden zuiderbreedte ben ik de mast in geklommen met de topclimber. Klimmen ? Dat wil zeggen; bakstagen naar voren gebracht, hoofdwant losser gezet, mast naar voren getrimd. De mast in geklommen, 22 meter hoog (uitkomst, die topclimber). Vrieskou, nul graden, lichte wind oost 2. Je wordt heen en weer gekwakt door beweging van de boot door de deining. Ik heb bij me; een tang, een mes, een derdehand, twee keer twaalf millimeter-lijnen van ongeveer drie meter lengte, een keer acht millimeter-lijn van vijf meter; een paar korte bindsels, een zeilband van anderhalve meter. Draadeind eruit gedraaid. Bevestiging van toggle naar rest spanschroef met zeilband; dit om schavielen touwwerk te voorkomen. Daarna drie keer twaalf millimeter lijn op dezelfde manier van toggle naar rest lijn van ondereind spanschroef naar inplantingspunt jumper. Deze laatste lijn is tevens een breekveiligheid. Weer naar beneden; het was inmiddels donker. De bakstagen los. Het hoofdwant weer strak aangedraaid. Bakstagen op hun plaats. En weer onderweg. Verloren tijd: twee dagen.

Het is 3 april dat ik Kaap Hoorn passeer. 74 dagen. Dat is een dag achter op mijn schema. Alles kan nog. Dezelfde dag begon een noordwesten storm. Ik bleef 50 mijl uit de kust. Ik voelde mij veilig, ver bij het land vandaan

The three roundings of Cape Horn .. not without a fight.

1989 with the Alisun J&B… In New Zealand I had to repair the deck. That took 4 days. The non-stop was over. After sailing 4,700 miles from Bluff Harbor, the Alisun J&B rounds the Cape. In the early morning, I am on deck and look northwest. It starts to cheer in me, there on the horizon I see land, I see the tops of various islands and mountains, I see Cape Horn, very clearly. From this moment on I feel like a Cape Horn sailor.

1993 with the ZeemanGautier was the first to pass Cape Horn. It took him 76 days. But Poupon who rounded the cape a day after him, but departed a few days later, has done it in 73 days. That is really great. Van de Heede completed the cape in 85 days and the Hungarian Fa in 87. In total 6 men are still sailing. De Zeeman is doing well. But loses time due to calm winds.

On Sunday the 21st, the Zeeman slowly drifts towards Cape Horn. Low gray clouds rule the sky. Occasionally there is drizzle. Wind force 1. That night I drift past the Horn. The 80th day. The Horn, for the second time in my life. For the second time single-handed.

1996 wth the C1000… the forestay is broken. The forestay is fourteen millimeters dyeform. At first I considered sailing back to Dunedin, New Zealand, eight hundred miles as the crow flies. Then thoughts came about how serious it is and whether it can be repaired. But I could not get in the mast because of the sea conditions: waves up to six, seven meters.

I contacted Pierre Lasnier and said I would like to see it before making a decision. The decision was not to sail back, but to sail south to a high-pressure area where there is less swell and I might be able to climb the mast. At 61 degrees south latitude I climbed the mast with the topclimber. Which means; backstays set forward, main stays loosened, mast trimmed forward. Climbed up the mast, 22 meters high (outcome, that top climber). Freezing cold, zero degrees, light wind east 2. You are thrown back and forth by movement of the boat through the swell. I have with me; a pair of pliers, a knife, a tackle, two twelve-millimeter lines about three meters long, one eight-millimeter line five meters; a pair of short straps and some more. Toggle released. Attachment from toggle eye in cable with sail strap; this to prevent chafing rope work. Then three times a twelve millimeter line in the same way from toggle to rest line from bottom end turnbuckle to jumper insertion point. This last line is also a safety-break. Down again; it was now dark. The backstays loose. The main stays tightened again. Backstays in place. And on the road again. Time lost: two days.

Cape Horn. 74 days. That’s a day behind my schedule. Everything is still possible. The same day a northwest storm started. I stayed 50 miles offshore. I felt safe, far from the land.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.