Two roads diverged in a wood and I, I took the one less traveled by… and that made all the difference. (Dutch/English)

Voor dat we weer door gaan met de Vendee Globe, even een reflexie over het onderweg zijn. Ik hou van de zee, ik ben een zeemens, ik hou van zeilboten en de dromen die zeilboten opwekken. Je voelt je vrij, je handelt zelf, je bent je eigen koning over je eigen koninkrijk. Zelfredzaamheid is het hoogste goed voor de solozeiler. Jij bent de enige die in kan grijpen in levensbedreigende situaties. Je accepteert dat ook. Ik kijk om me heen naar de wereldzeilers of wereldzeilers in spé. Ik zie de pensionados die onderweg zijn naar de Middellandse of de Caraïbische Zee. Ik zie de meer vermogende jachten en ik zie jongere avonturiers die hun droom najagen, sologangers, stellen en gezinnen.

Waarom ga je? Om landen te bezoeken? Om je droom waar te maken? Om onderweg te zijn? Onderweg zijn is een tijdloze onderneming. Ik bedoel het echte onderweg zijn, niet het bezoeken van exotische plekken met witte stranden en palmbomen. Ik bedoel het reizen over lange, grijze afstanden, tussen hier en daar, tussen verschrikking en verwondering. Momenten die dagen duren en dagen die momenten lijken. Mensen die veel reizen verliezen ergens onderweg hun ziel. Die ziel zweeft rond, daar boven de ozonlaag, in een tijdloos land, in een tijdloze wereld, in tijdloze gedachten.

Ik was altijd onderweg, maar ik hoef nergens heen. Maar daar ga ik nu niet op in want dan ben ik wederom bezig met iets uit te leggen waar ik zelf te weinig woorden voor heb.

Before we continue with the Vendee Globe, a reflection of being on the road. I love the sea, I am a sailor, I love sailing boats and the dreams sailing boats give birth to. You feel free, you act by yourself, you are your own king over your own kingdom. Self-reliance is the greatest tool for the solo sailor. You are the only one who can intervene in life-threatening situations. You accept that too. I look around at the world sailors or would be sailors. I see the pensionados on their way to the Mediterranean or the Caribbean Sea. I see the more wealthy yachts and I see younger adventurers chasing their dreams, solo travelers, couples and families.

Why are you going? To visit countries? To make your dream come true? To be on the go? Being on the road is a timeless endeavor. I mean being on the road, not visiting exotic places with white beaches and palm trees. I mean traveling over long gray distances, between here and there, between horror and wonder. Moments that last days and days that seem like moments. People who travel a lot lose their soul somewhere along the way. That soul floats around, there above the ozone layer, in a timeless land, in a timeless world, in timeless thoughts.

 

 

I was always on the road and followed my heart. I don’t have to go anywhere. I will not try to explain that, because then I am again busy explaining something that I have too few words for myself.

 


Posted in Uncategorized by with comments disabled.