… om zichzelf te kennen heeft iedereen zijn eigen boek, waarin de geschiedenis van zijn leven staat. Herinneringen zijn door er elke dag in te lezen. (Dutch/English) .. Clarissa Cremer was the first woman to arrive in Les Sables d’Ollonne, 87 days … to get to know yourself everyone has their own book, which contains the history of their life. Without this book of life, a person is a snapshot.

Ik denk aan hen die nu op zee zitten. Clarissa Cremer was de eerste vrouw die binnen kwam, 87 dagen … de komende week kunnen we er nog een paar verwachten … Ari Huusala is nog wel 20 dagen bezig …

… om zichzelf te kennen heeft iedereen zijn eigen boek, waarin de geschiedenis van zijn leven staat. Herinneringen zijn door er elke dag in te lezen. Zonder dit boek des levens is een mens een momentopname.

 

Er heerst een enorme sfeer van onrust: de dikke wolken, de depressies, de ondoorgrondelijke albatrossen, de ademende oceaan, de geest boven de wateren. Aan de horizon zie ik walvissen spuiten. Ik wacht tot ze naderbij komen. Het witte zeil steekt af tegen de grauwe lucht. Wind en geruis van water. De depressie is voorbij. Wolken, regen, wind, buiswater, koers. Aan stuurboord komt de walvis boven water, het is een vinvis.

Wat is een mens ? Een hoop water met een pomp. Als die stopt, is het met ons gedaan. Dan geeft het niet of ik non-stop de wereld rond ben geweest of bijna dit of dat heb gedaan. Dan geeft het niet meer of de reis nu honderd of tweehonderd dagen heeft geduurd. Nog zevenhonderd mijl naar de Azoren. Dit zijn moeilijke dagen. Zo dichtbij en toch zo ver. Ik ben aan de noodvoorraden begonnen. De meeste blikken uit het noodpakket bevatten kapucijners. Elke dag neem ik een lepel honing, dat is tenminste iets. Dat moet voldoende zijn.

 

 

Clarissa Cremer was the first woman to arrive in Les Sables d’Ollonne, 87 days … I think about those sailors still at sea. Coming next week we can expect a few more…

 

 

 

 

 

Ari Huusala will take another 20 days … to get to know yourself everyone has their own book, which contains the history of their life. Memories can be read every day. Without this book of life, a person is a snapshot.

There is a tremendous atmosphere of unrest: the thick clouds, the depressions, the inscrutable albatrosses, the breathing ocean, the spirit above the waters. On the horizon I see whales spouting. I’m waiting for them to approach. The white sail stands out against the gray sky. Wind and murmur of water. The depression is over. Clouds, rain, wind, spindrift. The whale emerges on the starboard side, it is a fin whale.

 

What is a human? A lot of water with a pump. When it stops, we are finished. Then it doesn’t matter whether we’ve been around the world non-stop or almost done this or that. Then it no longer matters whether the journey took a hundred or two hundred days. Another seven hundred miles to the Azores. These are difficult days. So close and yet so far. I’ve started to eat from the emergency supplies. Most cans in the emergency kit contain capuchins. Every day I take a spoonful of honey, at least that’s something. That should be enough.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.