Ssssssh! maande de zon verhit toen hij de zee in zakte, ik hield even stil. Weet jij waar de tijd heen gaat, vroeg ik de vogel … de vogel vloog weg. (Dutch/English) Ssssssh! reminded the sun as it sank into the sea, I paused for a moment. Do you know where time goes, I asked the bird… the bird flew away.

Ssssssh! maande de zon verhit toen hij de zee in zakte, ik hield even stil. Weet jij waar de tijd heen gaat, vroeg ik de vogel … de vogel vloog weg.

Geef de mens een droom, het eigen huis, geen zorgen, de verzorgingsstaat. Brood, salaris, werk, spel, regelmatige vakantie, het gevoel van democratie, het gevoel van vrijheid en je hebt geen kind aan hen.

Met de Solitario voer ik naar Galicië. Playa de Llagosteira is een lang strand, gelegen in de ronding van de baai van Finisterre. Het is breed. Op een honderd meter van de zee liggen lage zandduinen en daarop en daarachter groeit een naaldbomenwoud. Er zal bij iemand die gevoel heeft voor de aard der dingen, zeker een diep, troebel verband groeien tussen de onstuimige zuiverheid van de zee. Wanneer daar, in zijn heimwee naar een oorspronkelijk paradijs, een dromer voet aan wal zet, wil hij slechts wezens ontmoeten, die in elk opzicht de wonderwezens uit legenden evenaren. Elk landschap is een heiligdom. De dromer vergist zich natuurlijk, want dit is de kust van de dood, waar geen rekening gehouden wordt met menselijke keuzes. Achter de lange, hoge pier ligt de haven met vissersboten. De vissers roepen elkaar dingen toe. Zouden ze tevreden zijn met hun leven. Ik zie de schemering van het licht achter de bergen steeds zwakker worden. Donkere golven breken op het strand.

De zee is de weg naar nieuwe bestemmingen achter de horizon en een aantal van die bestemmingen zijn moeilijk te bereiken. Wat wil ik nog meer ? Ik bestel een ijsje. Drie ballen, twee chocolade. Met extra chocoladesaus. De zon zakt. De serveerster vraagt of ik nog iets wil… haar rode bh schijnt door haar witte bloesje heen… ze heeft een grote kleurige tattoo op haar linker bovenarm… koffie, zeg ik, café doble.

Ssssssh! maande de zon verhit toen hij de zee in zakte ik hield even stil. Weet jij waar de tijd heen gaat, vroeg ik de vogel … de vogel vloog weg.

Ssssssh! urged the sun as it sank into the sea, I paused for a moment. Do you know where time goes, I asked the bird… the bird flew away.

Give people a dream, their own home, no worries, the welfare state. Bread, salary, work, play, regular vacation, the feeling of democracy, the feeling of freedom and who want more ?

I sailed to Galicia with the Solitario. Playa de Llagosteira is a long beach located in the curve of Finisterre Bay. It’s wide. A hundred meters from the sea there are low sand dunes and on top and behind it a coniferous forest. Certainly a deep, murky connection between the turbulent purity of the sea will grow in one who has a feeling for the nature of things.

When, in his nostalgia for an original paradise, a dreamer sets foot there, he only wants to meet beings who in every way match the miraculous beings of legends. Every landscape is a sanctuary. The dreamer is of course mistaken, because this is the coast of death, where human choices are not taken into account. Behind the long, high pier is the harbor with fishing boats. The fishermen are shouting things to each other. Would they be satisfied with their life. I see the twilight behind the mountains getting fainter. Dark waves break on the beach. The sea is the way to new destinations beyond the horizon and some of those destinations are difficult to reach. What more do I want? I ordered an ice cream. Three balls, two chocolate. With extra chocolate sauce. The sun is setting. The waitress asks if I want anything else … her red bra shines through her white blouse … she has a large colorful tattoo on her left upper arm … coffee, I say, café doble.

Ssssssh! reminded the sun as it sank into the sea, I paused for a moment. Do you know where time goes, I asked the bird… the bird flew away.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.