Mijmerend op mijn achterdek voel ik de wereld aan mij voorbijgaan. (Dutch/English) .. Could there be any place on earth more healing than the sea? If so, I have yet to find it.

My soul is full of longing for the secret of the sea, and the heart of the great ocean sends a thrilling pulse through me.” ― Henry Wadsworth Longfellow.

Lees het nieuws en je wilt weg. Maar waarheen ? Kennen jullie dat liedje nog; vluchten kan niet meer ? Mijmeren. Witte koppen op de zee, zwervende vogels. Ik wil naar ze roepen, met ze praten, overleggen, vragen hoe het achter de horizon is. Ik zie vandaag voor het eerst een albatros, het ontroert mij. Ik kijk naar deze geweldige zeevogel en voel mij een beetje verwant. Zal dit dier denken ? En hoe ? Zich eenzaam voelen, altijd onderweg zijn, iets missen, verlangen, berouwen ? Ik weet het niet en verwacht ook geen antwoord.

 

Mijmerend op mijn achterdek voel ik de wereld aan mij voorbijgaan.

Zou er ergens op aarde meer rust kunnen zijn dan op zee? Als dat zo is, moet ik het nog vinden. Starend naar de horizon is een zekere manier om de geest weer in evenwicht te brengen als hij hapert.

 

A day-dream. I feel the world passing by on the aft deck. Whitecaps, roaming birds. I wants to call out to them, talk to them, confer, ask what it is like beyond the horizon. Today I see an albatross for the first time, it moves me. I look at this amazing sea bird and feel a little bit related. Will this animal think? And how ? Feeling lonely, always on the road, missing something, longing, repenting? I don’t know and don’t expect an answer.

 

 


 

Could there be any place on earth more healing than the sea? If so, I have yet to find it. Strolling along the shore is a sure way of putting the spirit back in balance when it falters.


Posted in Uncategorized by with comments disabled.