We kunnen over september en october niet klagen. Zoveel mooie dagen. Dit weekend komt de herfst weer om de hoek kijken (Dutch/English) … but also now that I’m on the winter berth I still have the feeling; let go the ropes

Eigenlijk wil ik het er niet over hebben maar ik vraag me elke keer opnieuw af hoe we in deze wereld terecht gekomen zijn waar alle nieuws elke keer begint met een virus. Terwijl er ook een andere wereld bestaat. De wereld van de zon, de maan, de sterren. De wereld van alles wat de aarde voorbrengt. Onze natuur … zo dichtbij maar voor sommigen zo ver weg.

 

We kunnen over september en october niet klagen. Zoveel mooie dagen. Ook nu ik op de winterplek lig heb ik nog steeds het gevoel; even de touwen los … aan de andere kant geeft deze plek mij een rustgevend gevoel; 4 trossen .. voortros, een voorspring, achtertros en een achterspring … een paar fenders er tussen en de nachten zijn heerlijk … geen draaiend schip op het anker …

 

 

 

Ik hoor geluid van wilde ganzen, gakkend, wervelend, geluid in de verte, van de overkant. Een bliksemflits in de duisternis. Nu dit weekend komt de herfst weer om de hoek kijken en ik neem het pad in het bos, zit op mijn andere bankje en loop de dijk af naar de waterkant, naar het ruisende riet.

 

 

 

 

We can’t complain about September and October. So many beautiful days. But also now that I’m on the winter berth I still have the feeling; let go the ropes … on the other hand, this place gives me a calming feeling; 4 hawsers .. 2 fore, 2 aft … a few fenders and the nights are without disturbances.

 

 

I hear the sound of wild geese, cackling, whirling, sound in the distance, from the other side. A lightning flash in the darkness. Now this weekend autumn is coming again and I take the path in the woods, sit on my other bench and walk down the dike to the waterfront, to the rustling reeds.

 

 

 


Posted in Uncategorized by with comments disabled.