Dit is het blinkend lopen tussen het weten en het hopen van nergens en naar niets. Uit: Afvaart -Gerrit Achterberg, 1931 .. (Dutch/English) .. Although I often traveled north, I like the sun. But so did the inhabitants of Tiksi. On clear frosty days, minus 15 C, the mothers walked with their prams and people exposed their bare chests to the sun … the source of life!

Dit is het blinkend lopen tussen het weten en het hopen van nergens en naar niets. Uit: Afvaart -Gerrit Achterberg, 1931

 

 

Veranderende kleuren … de stilte, het niets en het nergens. De winter is in aantocht. Het is vroeg donker. Klaar voor een forse winterslaap. Het contact met anderen blijft beperkt, het contact met mezelf wordt versterkt. De winter, maar in principe elk seizoen is er geschikt voor om stil, naakt en eenvoudig te worden. Het mag waaien, het mag stormen, het mag sneeuwen, het mag vriezen … wow … de dingen die ik niet in mijn hand heb.

 

 

 

 

 

Ik hou van de stille dagen en hoop dan op een beetje zon. Hoewel ik vaak naar het noorden trok, hou ik van de zon. Maar dat deden de bewoners van Tiksi ook. Op heldere vriesdagen, min 15 graden, liepen de moeders met hun kinderwagen en maakten mensen hun borst bloot en laafden zich aan de zon … de bron van leven !

 

 

 

 

Changing colours … the silence, the nothingness and the nowhere. Winter is approaching. It’s dark early. Ready for a long winter sleep. Contact with others remains limited, contact with myself is strengthened. Winter, but in principle any season is suitable for getting quiet, naked and simple. It can blow, it can storm, it can snow, it can freeze … wow … the things I can’t control.

 

 

 

I like the quiet days and then hope for a little sun. Although I often traveled north, I like the sun. But so did the inhabitants of Tiksi. On clear frosty days, minus 15 C, the mothers walked with their prams in the sun and people exposed their bare chests to the sun … the source of life!


Posted in Uncategorized by with comments disabled.