Twee schepen varen op dezelfde wind, de een gaat west, de ander oost. (Dutch/English) .. one ship sails east and another sails west with the self-same winds that blow.

Aangestaard door een groepje schapen sta ik aan de IJssel. Er passeert een vrachtschip en ik moet een stap terug doen om geen natte voeten te krijgen. Voordat ik terug naar boord ga, loop ik nog een rondje door het bos. Het waait en dat hoor ik aan het ruisen van de wind in de bomen. Op de dijk sta ik even stil en kijk in de verte.

Twee schepen varen op dezelfde wind, de een gaat oost, de ander west. De wind en de zee zijn slechts de middelen. Het is als de levensreis, het hart die het doel bepaald.

Stared at by a group of sheep, I am standing on the riverbank. A freighter passes by and I have to step back, as not to get my feet wet. Before I go back on board, I take another walk through the woods. It is blowing and I can hear it from the rustle of the wind in the trees. On the dike I stop for a moment and look into the distance.

 

“One ship sails east and another sails west
With the self-same winds that blow.
Tis the set of the sail and not the gale
Which determines the way they go.
As the winds of the sea are the ways of fate
As we voyage along through life,
Tis the act of the soul that determines the goal,
And not the calm or the strife.”


(Ella Wheeler Wilcox)


Posted in Uncategorized by with comments disabled.