Een foto zegt vaak meer dan duizend woorden/ A picture is worth thousand words

 

A picture is worth thousand words

Een foto zegt vaak meer dan duizend woorden …

Dit plaatje doet mij veel.

This picture means a lot to me.

 

Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust, dreunt diep in het land in mijn oren. ( Uit Zeekoorts van J. Slauerhoff)


Posted in Uncategorized by

Op zee ben je een deel van het geheel. Anderen hebben dat in de bergen of in de woestijn of gewoon op een wandeling in de natuur. (Dutch/English) .. At sea you are part of the whole. Others feel it in the mountains or in the desert or just on a walk in nature … and then as soon as you set foot ashore you are drawn into the other world that “they” call the real world.

Op zee ben je een deel van het geheel. Anderen hebben dat in de bergen of in de woestijn of gewoon op een wandeling in de natuur. Het geheim ligt in het niet luisteren naar het nieuws. Op zee luisterde ik soms naar het algemene nieuws; vaak de BBC …. en dan zodra je voet aan wal zet wordt je binnen getrokken in die andere wereld die “men” de echte wereld noemt; de wereld van oorlog en ellende, de wereld van mening-oordeel-dreiging-tweedeling-uitsluiting-beterweterigheid …

De Noord Amerikaanse indianen hadden een zg Vision Quest. Men ging op weg. Ze zochten niet maar kwamen terug met het antwoord. Ik luister naar de Profundis, psalm 130 van Marcel Dupré. https://www.youtube.com/watch?v=auRUCOXr_KE   Hij schreef dit aangrijpende werk voor zijn vrienden die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog.

En wandel in m’n achtertuin … gedachten bij hen die op zee zitten.

At sea you are part of the whole. Others feel it in the mountains or in the desert or just on a walk in nature. The secret lies in not listening to the news. At sea I listened once in a while to the general news; often the BBC…. and then as soon as you set foot ashore you are drawn into the other world that “they” call the real world; the world of war and misery, the world of opinion-judgment-threat-division-exclusion-unknowledge…

The North American Indians had a so-called Vision Quest. They set out. They didn’t search but came back with the answer. I listen to the Profundis, Psalm 130 by Marcel Dupré. https://www.youtube.com/watch?v=auRUCOXr_KE   He wrote this moving work for his friends who died in the First World War.

I take a walk in my backyard for this winter… my thoughts with those who are at sea.


Posted in Uncategorized by

Denkend aan een dag op zee .. en vandaag grijs en grauw in een grijze lucht vliegen grijze meeuwen door een druilerige regen …het schijnt ze niet te deren.. (Dutch/English) .. nature is the guide to the origin, and takes place between heaven and earth.

 

Denkend aan een dag op zee; Overdag veranderen de luchten in hoge cumuluswolken met zwarte onderranden. Soms zit de zon in een heiige nevel. Soms valt de wind bijna helemaal weg. Ik voel elke beweging, elk geluid, elke zonnestraal. Hoe zal ik het zeggen; als ik het geluid hoor van die enkele vogel dan hoor ik meer dan geluid, dan hoor ik de vogel. Als ik het geluid hoor van het suizen van de wind, dan hoor ik meer dan suizen, dan hoor ik de wind. Als ik het geluid hoor van de voortgang door het water, dan hoor ik het water. Natuur is de handreiking naar de oorsprong, het zijn speelt zich af tussen hemel en aarde.

 

En vandaag:

Somber en grijs is het in de lucht. Nog wel droog maar wie de wolken goed kent weet dat er lichte regen kan volgen. Geen mooie groene kleur van het gras en mooie felle kleuren van de bloemen in de berm. Alles grijs en grauw in een grijze lucht vliegen grijze meeuwen door een druilerige regen
…het schijnt ze niet te deren… zo is een grauwe en trieste dag toch nog mooi.

 

 

 

Thinking of a day at sea; During the day, the skies turn into high cumulus clouds with black edges. Sometimes the sun is in a hazy mist. Sometimes the wind drops almost completely. I feel every movement, every sound. When I hear the sound of that single bird, I hear more than sound, I hear the bird. When I hear the sound of the wind howling, I hear more than howling, then I hear the wind. When I hear the sound of the progress through the water, I hear the water. Nature is the guide to the origin, and takes place between heaven and earth.

 

 

And today;

It is gloomy and grey in the air. Still dry but those who know the clouds well know that light rain can follow. Not a beautiful green color of the grass and beautiful bright colors of the flowers on the roadside. Everything grey in a grey sky …  grey seagulls fly through a drizzling rain … it doesn’t seem to bother them… so a grey and sad day is still beautiful.


Posted in Uncategorized by

Dit is het blinkend lopen tussen het weten en het hopen van nergens en naar niets. Uit: Afvaart -Gerrit Achterberg, 1931 .. (Dutch/English) .. Although I often traveled north, I like the sun. But so did the inhabitants of Tiksi. On clear frosty days, minus 15 C, the mothers walked with their prams and people exposed their bare chests to the sun … the source of life!

Dit is het blinkend lopen tussen het weten en het hopen van nergens en naar niets. Uit: Afvaart -Gerrit Achterberg, 1931

 

 

Veranderende kleuren … de stilte, het niets en het nergens. De winter is in aantocht. Het is vroeg donker. Klaar voor een forse winterslaap. Het contact met anderen blijft beperkt, het contact met mezelf wordt versterkt. De winter, maar in principe elk seizoen is er geschikt voor om stil, naakt en eenvoudig te worden. Het mag waaien, het mag stormen, het mag sneeuwen, het mag vriezen … wow … de dingen die ik niet in mijn hand heb.

 

 

 

 

 

Ik hou van de stille dagen en hoop dan op een beetje zon. Hoewel ik vaak naar het noorden trok, hou ik van de zon. Maar dat deden de bewoners van Tiksi ook. Op heldere vriesdagen, min 15 graden, liepen de moeders met hun kinderwagen en maakten mensen hun borst bloot en laafden zich aan de zon … de bron van leven !

 

 

 

 

Changing colours … the silence, the nothingness and the nowhere. Winter is approaching. It’s dark early. Ready for a long winter sleep. Contact with others remains limited, contact with myself is strengthened. Winter, but in principle any season is suitable for getting quiet, naked and simple. It can blow, it can storm, it can snow, it can freeze … wow … the things I can’t control.

 

 

 

I like the quiet days and then hope for a little sun. Although I often traveled north, I like the sun. But so did the inhabitants of Tiksi. On clear frosty days, minus 15 C, the mothers walked with their prams in the sun and people exposed their bare chests to the sun … the source of life!


Posted in Uncategorized by

Dreams of yesterday ? Gedeeltelijk .. dromen waren realiteit geworden. (Dutch/English) … Dreams of yesterday ? Partly yes, but dreams became reality.

Mijn eerste wereldreis duurde zeven jaar. Zeven jaren, die ik mag rekenen tot de beste van mijn leven, waarin ik met mijn catamaran “Orowa” 50.000 zeemijlen heb gezworven. Onderweg een huwelijk, een kind, en een duizendtal paradijselijke eilanden. Na die reis bestonden er geen dromen meer, dromen waren realiteit geworden.

In 1985 kwam ik terug in Europa. Een van de eersten die ik toen ontmoette was James Wharram, de ontwerper van de ‘Orowa’. Ik zie hem nog aan boord staan: lange man, grote laarzen aan, trots, hij stond op het schip dat hij ontworpen had en dat de cycloon ‘Oscar’ had doorstaan. Toen kwam het nieuwe schip en daarmee 1001 adviseurs, waar ik niet naar luisterde. Ik luister naar de wind en het water. Prestatiegericht ? Waarom beantwoord ik die vraag niet door te zeggen dat ik het doe omdat ik het zo graag wil en nergens anders om !

 

 

 

 

Dreams of yesterday ? Gedeeltelijk ja maar, nu ik ouder werd, ontdekte ik ook een andere manier van reizen. In 2018 reisde ik met ferryboten terug naar Alaska SE en Brititsh Columbia. Toen viel de C-periode in en het reizen kreeg retricties …

 

 

 

 

My first around-the-world lasted seven years. Seven years, which I can count among the best of my life, during which I have roamed 50,000 nautical miles with my catamaran “Orowa”. Along the way a marriage, a child and a thousand paradise islands. After that journey there were no more dreams, dreams had become reality.

In 1985 I came back to Europe. One of the first I met was James Wharram, the designer of the ‘Orowa’: tall man, big boots, proud, standing on the ship he had designed and which had survived cyclone ‘Oscar’. Then came the new ship and with it 1001 advisors, which I did not listen to. I listen to the wind and the water. Performance oriented? Why don’t I answer that question by saying that I do it because I want to and for nothing else!

 

 

 

Dreams of yesterday ? Partly yes, but as I got older, I also discovered a different way of traveling. In 2018, I traveled on ferries back to Alaska SE and British Columbia. Then the C-period set in and traveling got restrictions …


Posted in Uncategorized by