Het andere plan – the other plan. (Dutch/English).

 

Het is prachtig weer. Het lijkt op een vroege zomer maar zelfs volgende week is onvoorspelbaar. Mensen genieten van de vrije dagen en het mooie weer. Dat mag ook. Ze verdienen het zelfs want de rest of laat ik zeggen het overgrote deel van de tijd leeft men in de wereld van het patroon; slaap, eet, werk, eet, slaap …en er tussendoor; de tuin, de TV, het nieuws, de familie, de dokter ..slaap, eet, werk, slaap …en rekeningen betalen.

De wereld van vandaag is een vreemde plaats. Vanaf het begin van ons leven worden we aangemoedigd om een bepaald pad te lopen, waardoor oogkleppen ons ontmoedigen om alternatieven te zoeken naar anders dan wat de kudde doet of denkt. Het leven is zo complex dat alleen als we er aandacht aan besteden, we ons realiseren dat er een oneindig aantal mogelijkheden zijn. Dat we in een tijd van onbehagen leven komt omdat men zich te vaak afvraagt waarom de dingen zijn zoals ze zijn en niet accepteren dat hun denkwijze of gedrag aanpassing nodig heeft om tot een ander, natuurlijk en duurzaam leven te komen.
Soms ontdekt je dat het noodzakelijk is plannen om een doel te bereiken te veranderen . Dit is niet altijd een slechte zaak, want als het leven te voorspelbaar zou het snel saai worden.

Het andere plan komt dichter bij.
Ik kan niet alles en moet een keer beslissen over dit of dat.

Noorwegen gaat waarschijnlijk niet door. Dit of “dat” is the question. Het “dat” is dat ik oktober maandje naar British Colombia en de “panhandle” van Alaska zou willen. Kennissen die ik al jaren beloofd heb te komen. Natuurlijk ga ik deze zomer wel heerlijk varen en ankeren in o.a. Ijsseldelta gebied.

Definitief besluit nog niet genomen.
Groet Henk.

 The weather is beautiful. It looks like an early summer but even next week is unpredictable. People enjoy the day off and the beautiful weather.They deserve it because the rest or let me say the vast majority of time they live in the world of the modern slave: sleep, eat, work, eat, sleep … and in between; the garden, the TV, the news, the family, the doctor .. sleep, eat, work, sleep … and paying the bill.

Today’s world is a strange place. We are inundated with signals from early on in life, encouraging each of us to walk a particular path, establishing blinders on us along the way to discourage us from looking for alternatives to what the herd is doing or thinking. Life is so complex that only if we are paying attention, we realize that there are an infinite number of possibilities to what the human experience could be, and we come see that the world is on fire because individuals all too infrequently question why things are the way they are, failing to notice that their mindset or behavior needs adjustment in favor of more intelligent, common sensical, or sustainable patterns of existence.

Sometimes you discover that it is necessary to change plans to achieve a goal. This is not always a bad thing, because if life is too predictable it would soon be boring.

The other plan is coming closer. I have to decide; this or that. The voyage north I probably postphone. Its this or that, that’s the question. I would like to go in october with the autumn colours to British Colombia and the panhandle of Alaska. Also to see those who I have promised for years to come. That does not mean I am not sailing this summer. No I will go for a good ride close home and anchor in the Ijsseldelta area.

Definitive decision not taken yet.

Greetings Henk


Posted in Travel by

…. until he found some unknown place “behind the horizon”. (in English)

When I first wrote the Dutchman, ten years ago, he was sailing around the world alone for the sixth and final time. His plan, he said, was to keep on sailing, continuing this last circumnavigation until the day he died, or until he found some unknown place “behind the horizon.” At the time, Henk De Velde was somewhere in the Atlantic, slightly closer to South America than any other continent, but not very close to anywhere at all. I was on the nineteenth floor of an office building in midtown Manhattan, working at an adventure travel magazine, looking for stories. De Velde’s journey had a nice hook, a neat beginning, but no real end, which was kind of the point. Several years into our correspondence ….. read the full story

http://www.vqronline.org/essays-articles/2017/04/long-way-home


Posted in Travel by

De wachtkamer als observatorium. The waitingroom. ( Dutch, English)

 

Dit haal ik nog even uit het persbericht wat ik de eerste week van maart er uit heb gestuurd: Het heeft geen zin meer, een sponsor zal het niet alleen doen voor die 15 dagen wat mijn overtocht zal duren, ondanks de enorme publiciteit, maar die is te kortstondig, een sponsor wil meer en dat is begrijpelijk. Door het verstrekken van de tijd vervallen diverse evenementen en daardoor high-light-exposure voor de sponsor. Ik kan de boot nog een keer laten zien op een Hiswa te water en ik zou na de race er de St Maarten Heineken Regatte aan kunnen verbinden maar dat is ook alles.

Zoekt men sponsors dan moet men in de huid van de sponsor kruipen. Dus je eigen project is niet belangrijk. Hoe moeilijk of zwaar of spectaculair het ook is, de beoogde sponsor kijkt naar de media waarde. Dus wat hij er aan heeft.

Free publicity is gratis maar daar moet je voor winnen of bijna verzuipen. Er moet iets gebeuren om in het nieuws te komen. Een goede media campagne kost geld en dat moet je optellen bij het benodigde bedrag. Vandaar dat een VOR campagne zo veel kost. Niet de boot en de bemanning, nee het (met alle respect) circus er om heen kost geld.

Wachten heeft voor mij vooral met verveling en afhankelijkheid te maken. Om het nog sterker te zeggen: met het verprutsen van tijd. Ik zie er niets positiefs in. Je zult mij nooit horen zeggen: oh wat leuk, ik ga mijn middag doorbrengen in een wachtkamer!

Toch heb ik meer dan twee jaren gewacht op ongeveer 50 antwoorden. Het is zoiets als solliciteren. Je biedt ze het beste van je aan en wacht dan op antwoord. Soms komt die snel. Soms duurt het lang. Wat het nee-antwoord ook is, het is meestal standaard. De sponsor aanvrager moet realist blijven: ik heb waarschijnlijk niet genoeg te bieden.

DUS de zomer komt. DUS ga ik varen. Waarschijnlijk richting Noorwegen. Noorwegen is zo dicht bij. Twee nachten op zee en je bent er. En de nachten worden steeds korter. Je vaart het licht tegemoet. En ergens in m’n achterhoofd heb ik nog een extra plannetje. Hoewel dat niet hoeft. Ik ken zulke mooie stille ankerplekken. Ik ken een paar leuke stadjes. Ik bestel mijn pølsner en loop naar de stroomversnelling en kijk in het stromende water.

 

To start with the press release that I released the first week of March:

De Velde did not find a main-sponsor. Henk contemplates to stop the campaign. “It makes no sense, a sponsor will do it not only for those fifteen days what will take me to cross the Atlantic, despite the massive publicity, but that is too short, a sponsor wants more and that’s understandable,” he says.

The required amount (minimum € 200,000) for the Tennant 16-meter catamaran, was not met and sometimes you have to make a decision. ‘Better a decision than no decision.

If you are looking for sponsors then you have to crawl into the sponsor’s skin. So your own project is not important. How difficult or heavy or spectacular it is, the intended sponsor looks at the media value.

Free publicity is free, but you have to win or almost drown to get in the News. Something has to happen. A good media campaign costs money and you need to add it to the required amount. That’s why a VOR campaign costs so much. Not the boat and the crew, but the (with all respects) media-circus costs the most.

Waiting has to do with boredom and dependency. Waiting is a spat of time. You will never hear me saying: oh how nice, I’m going to spend my afternoon in a waiting room! However, I have been waiting for more than two years for about 50 answers. It’s something like applying for a job. You offer them the best and then wait for answer. Sometimes they come quickly. Sometimes it takes a long time. Whatever the no-answer is, it’s usually standard. The sponsor applicant must remain realistic: I probably do not have enough to offer.

Summer is coming. Nothing on my mind. No waiting room anymore. Probably I sail towards Norway, my favorite country in Europe. Two nights at sea and I’ll be there. And the nights are getting shorter. Sailing towards the arctic summer light. And somewhere in my mind I still have another extra plan. Though not necessary . I know such a pretty quiet anchorages. I know some nice towns. I order my pølsner and walk to the rapids and look in the fast flowing water.


Posted in Route du Rhum, Travel, Uncategorized by

Once you have the image of your destination in your mind, you would not get lost. (Micronesian seafaring). (Dutch/English)

 

Once you have the image of your destination in your mind, you would not get lost. (Micronesian seafaring).

Het heeft nog nooit zo lang geduurd voordat ik een besluit nam. Dat komt omdat er steeds weer een mogelijkheid voor doet waarmee ik door kan gaan.

Maar eens moet ik zeggen dat het me niet wordt gegeven. Dat zou vroeger niet kunnen; het was altijd makkelijker ergens mee door te gaan dan te stoppen. Nu ligt het misschien anders en dat besluit is eigenlijk al genomen in 2011.

Reizen is geen vrijetijdsbesteding. Reizen is een manier van leven. Voor mij is het belangrijkste; het reizen op paden die hart hebben. Zo zeilde ik, en de enige zinvolle uitdaging is om die in haar volheid te volbrengen. Zo zeilde ik, kijken, kijken, ademloos kijken. Daar op de grote oceanen, ver van alles, waar anderen de grote leegte voelen, daar voelde ik me op m’n best en na de ronding van Kaap Hoorn … na de grote leegte volgde de tocht naar huis …naar de grotere leegte.

Daar op Lanzarote heb ik slechts naar de horizon gekeken. Weg van de fullness of my mind, om mijn hoofd te legen. En nu terug: iets gaat door, zo is het altijd …iets gaat altijd door.

Er loopt nog een serieus voorstel …


It has never taken so long before I made a decision. That’s because always an opportunity arises that makes me feel to continue. But the time might come that I must admit; it is not meant for me! In earlier times this was impossible; it was always easier to go along with something than to stop. Now perhaps it is different and that decision has actually already been taken in 2011.

Travelling is no hobby, travelling is a way of life. For me there is only the traveling on paths that have heart. Thats the most important. There I sail, and the only worthwhile challenge is to traverse its full length. And there I sailed, looking, looking, breathlessly. Far on the oceans, far from everything, where others feel the great void, I felt at my best and after rounding Cape Horn … after the great emptiness followed the journey home … to a larger void .

The time spend on the island of Lanzarote last week I spent looking at the horizon. Away from the fullness of my mind to clear my head. And now back: anything goes as it goes … there is always something going on.

Yes there is still a serious proposal going on …


Posted in Travel by

DE ULTIME ZEIL-RACE solo nonstop … Vendee Globe 2016

 

In de ZEILEN van deze maand staat een pracht artikel over Pieter Heerema en de Vendee Globe solo-non-stop …

Ik ken behalve mezelf, 3 Nederlandse non-stop solozeilers: Pleun van der Lugt (286 dagen), Mark Slats (196 dagen) en Jan Wit (263 dagen). Kees den Hartoog komt er nog bij met een tussenstop in 255 dagen. Jan Wit had het ook eerder gedaan met een stop op Tasmanie in 226 dagen. Ik zelf heb het drie keer gedaan; met de Alisun J&B in 158 met stop in Nieuw Zeeland, met de Zeeman 147 dagen maar 3 dagen voor aankomst een aanvaring met een container dus eigenlijk een dnf en met de C1000 in 119 dagen. Ik ben nog steeds de enige ter wereld die met een catamaran non-stop rond is geweest. Mijn beste dagafstand was 420 mijl en de hoogste snelheid ooit gehaald was 36,7 knopen …dan slaat je hart over ..

vendee1Zondag vertrekt de Vendee Globe met voor het eerst een Nederlander aan de start; Pieter Heerema met de No Way Back een pracht naam voor de man die een bedrijf runt met de slogan No Guts No Glory.

Ik heb Pieter ontmoet toen hij met z’n 19 meter Swan, Escapade in Mar del Plata Argentinie aankwam …met bemanning maar non-stop vanaf Nieuw Zeeland.

vendee3Vorig jaar was ik de eerste die wist dat hij de 60 ft Vento di Sardegna had gekocht. Ik werd benadert door de Franse pers. Ze wisten dat de Vento di Sardegna aan een Nederlander was verkocht en ze dachten aan mij of Hans Bouscholte. Pieter heeft dan wel veel zeilervating maar hij zat niet in het groepje solo-zeilers, dus kwam hij niet in de picture. Door onderzoek …iemand met geld … klein Nederlands vlaggetje achterop en in het klein de slogan No way back kwamen we er achter dat het Heerema was.

Ik heb toen contact gezocht en mij werd verzocht het nog even stil te houden …tot de officiele bekendmaking op de persconferentie van de Vendee Globe.

Zondag en het lijkt erop dat ze de eerste dagen de wind mee hebben. Ook Francis Joyon met de 30 meter trimaran IDEC staat in de startblokken met z’n bemanning van totaal 6 om het wereldrecord non-stop met bemanning te breken …dat staat op 47 dagen. En ook Thomas Coville wil vertrekken met de ander tri-gigant de 32 mtr SODEBO om het solo-non-stop record te breken, dat staat op 57 dagen.

De Vendee gaat straks ook snel … het huidige record is 78 dagen …dat is geen wereld record, dat is van Les Sables d’Olonne naar Les Sables d’Olonne …bij een wereld record moet je over de denkbeeldige lijn tussen Quessant en de Lizzards.

vendee4De Vendee, het blijft the ultimate zeilrace …solo ..non-stop …achter elkaar door en ik ben de enige Nederlander die weet wat dat betekend. Ook Pleun, ook Mark, ook Jan gingen door de zuidelijke oceanen en rond Kaap Hoorn maar, met alle alle respect, zij zeilden toerschepen. Ik ging met een race boot ….gewicht 9 ton, zeiloppervlak 320 m2 …het grootzeil woog 120 kg en gaan met die handel … 24 uur per dag, soms weinig wind dan maak je nog 200 mijl per dag en dan het accelereren van 10 naar 18 van 18 naar 30 knopen …je hart sloeg op hol en dan moest je soms niet naar de golven kijken, die daverden je voorbij …met onnoemelijk geweld.

Pieter ik wens je een fantastische reis …soms zal het zwaar zijn maar vaak ook zo mooi … fair winds en behouden vaart !


Posted in Travel, Uncategorized by