.. geknakte rietstengels, klam en vochtig. In de verte het groene paradijs (Dutch/English) .. In the distance the green paradise. How long from green to brown … autumn

 

Het waait, het regent .. geknakte rietstengels, klam en vochtig. In de verte het groene paradijs. Hoelang nog van groen naar bruin … herfst. Afgemeerd … beschutting in de haven.

 

Tegen de morgen is de strijd beslecht.
Een vage geur van heimelijk bederven
heeft aan de moede wind zich vastgehecht.


Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.

 

Hanny Michaelis
uit ‘Verzamelde gedichten’
Van Oorschot 1996

 

 

 

Temperature dropped. It’s blowing, it’s raining .. broken reeds, clammy and damp.
In the distance the green paradise. How long from green to brown … autumn
Moored… shelter in the harbour.

The winds of Autumn, by Saigyo

Even in a person
most times indifferent
to things around him
they awaken feelings 
the first winds of autumn.

 

 

 


Posted in Uncategorized by

Maar duurt de reis lang dan denk je toch weer aan “thuis”. Dat kunnen mensen zijn, een stem of een haven … (Dutch/English) .. The Siberian trapper Dersu Uzala said; Me no got house; me all time live moving; light fire, make tent, sleep; all time go hunt, how have house?”

 

Voorbereidingen bestaan ook aan denken aan de eenzaamheid. De eerste dagen denk je nog aan de wal, daarna wil je niet weer terug. Nu heb ik hetzelfde. Van de 150 dagen zomer heb ik 30 dagen in een haven gelegen en de rest ten anker. De eerste dagen denk je dan; ik moet dit of dat nog aan de wal maar na een week wil je de wal niet meer op ….

De Siberische pelsjager Dersu Uzala zei; Me no got house; me all time live moving; light fire, make tent, sleep; all time go hunt, how have house?’

Maar duurt de reis lang dan denk je toch weer aan “thuis”. Dat kunnen mensen zijn, een stem of een haven …

 

Preparations also consist of thinking about loneliness. The first days you still think about the shore, after a while you don’t want to go back. Now I have the same. 150 days of summer and I spent 30 days in a harbor, the rest at anchor. The first days you think; I still have to do this or that ashore, but after a week you don’t want to go ashore anymore….

The Siberian trapper Dersu Uzala said; Me no got house; me all time live moving; light fire, make tent, sleep; all time go hunt, how have house?”

But if the journey is long, then you think of “home” again. That can be people, a voice or a port …


Posted in Uncategorized by

Ten Zuiden van de Hoop- en Stormkaap Hindert geen kust, geen klip mijn stille vaart, Waar de albatros ook op zijn wieken slaapt, Boven den storm, door sterren aangestaard. (Uit de Albatros van Slauerhoff) (Dutch/English) .. And the sea was near. The albatross high in the sky The stars above me.

 

Het was een mooi weekend en in de verte zag ik bootjes op het water, genietend van de zon, van de wind, van de onderlinge competitie. Ik staarde afgelopen nacht de ruimte in en zag de maan stijgen, en weer verdwijnen en het alleenzijn dreunde even in mijn hersenen door.

 

 

Voor even maar. Ja, ik moet nog naar de tandarts, ja ik moet nog een afspraakmaken en dat combineren met een andere afspraak. Het was slechts een fragment van tijd …Ten Zuiden van de Hoop- en Stormkaap Hindert geen kust, geen klip mijn stille vaart, Waar de albatros ook op zijn wieken slaapt, Boven den storm, door sterren aangestaard. (Uit de Albatros van Slauerhoff)

 

 

It was a beautiful weekend and in the distance I saw boats on the water, enjoying the sun, the wind, the mutual competition. I stared into space last night and saw the moon rise, and disappear again and the loneliness reverberated in my brain for a moment. Just for a moment. Yes, I still have to go to the dentist, yes I still have to make an appointment and combine that with another appointment. It was just a fragment of time… A current that shocked away the precious dreams, I stared, into nothingness. And the sea was near. The albatross high in the sky The stars above me.

 

 

 


Posted in Uncategorized by

Terug op mijn mooiste ankerplek .. (Dutch/English) .. You may call it turbulent times, but there really is also another world; without stigmas, without distinction. I am looking out of the window and see the beautiful clouds hardly moving.

 

Terug op mijn mooiste plek. Nu de lucht bedekt is lig ik het liefst met de boeg naar het zuiden. Dan hebben de zonnepanelen de beste opbrengst. Maar als je ten anker ligt draait het scheepje op wind of stroom.

 

 

Men mag het turbulente tijden noemen maar echt er bestaat ook nog een andere wereld; zonder stigma’s, zonder onderscheid … Als ik uit het raam kijk zie ik de mooie wolken aan een kant en aan de andere kant lig ik weer dicht tegen de groene wallekant.De stilte. Het vertrouwen. De dankbaarheid en het geluk. De schoonheid. Het vermogen om een stap terug te doen en te reflecteren. Stabiel zijn terwijl alles om je heen draait. Alleen horen wat gehoord moet worden. Het punt is niet om elke gedachte of observatie uit je geest te duwen. Het gaat erom te zien wat er om je heen is. “Alleen daar”, kunnen we “vreugde en stilte” vinden.

 

 

Back on my prefered anchorage. When the sky is covered, I prefer to lie with the bow to the south. Then the solar panels have the best output. But when you are at anchor, the boat turns on wind or current.

 

You may call it turbulent times, but there really is also another world; without stigmas, without distinction. I am looking out of the window and see the beautiful clouds hardly moving. The stillness. The confidence. The gratitude and happiness. The beauty. The ability to step back and reflect. Being steady while everything spins around you. Hearing only what needs to be heard. The point is not to push every thought or observation from your mind. The point is to see what’s around you. “Only there,” can we find “delight and stillness.”

 


Posted in Uncategorized by

Het is september en het is al een stuk rustiger op het water. Vorig weekend was nog warm en druk, dit weekend is grijs maar wel heerlijk stil. Het scheepje ligt ten anker en het verleden gaat weer eens in vogelvlucht voorbij … (Dutch/English) ..Ka oho riva riva a rarva ko Make Make. … In the afternoon I see Rapa Nui disappearing behind the horizon.

Geluk hangt af van het weer en dan lach ik hardop als ik me dat hardop laat zeggen. Maar als ik terug kijk op mijn reizen dan is het weer toch wel heel belangrijk geweest. Je vaart met de seizoenen. Dat doe je in Nederland ook. Het is september en het is al een stuk rustiger op het water. Vorig weekend was nog warm en druk, dit weekend is grijs maar wel heerlijk stil. Het scheepje ligt ten anker en het verleden gaat weer eens in vogelvlucht voorbij …

 

De eerste keer op Paaseiland was dus 1981 toen Stefan werd geboren. De tweede keer was 21 jaar later in 2002. Ik liet Stefan overkomen naar het land van zijn geboorte, 10 dagen later vertrok hij weer terug naar Nederland en een week daarna vertrok ik …

 

 

Uit De Zee,mijn Leven: Mana is de geest die je moet hebben bij bovenmenselijke prestaties. Jij hebt veel mana, papa Henk, zegt Tuhiira en brengt mij vijf trossen bananen voor de reis. Verder een zak vol zoete aardappels, nog in de dikke modder, want dan blijven ze langer goed. Verder een zak vol taro’s, wortels en groene, wilde tomaten. Twee trossen bananen hangen in de stagen te rijpen. Drie trossen liggen binnen in het donker want anders is straks alles tegelijk rijp. 

 

 

Ka oho riva riva a rarva ko Make Make. … In de middag zie ik Rapa Nui achter de horizon verdwijnen, voor mij ligt de zee! En wat voor zee! 180.000.000 km2 water. Van de noord- naar de zuidpool, van Azië en Australië tot de Amerika`s… een uitgestrektheid die nergens anders ter wereld te vinden is. Het duurt een paar dagen voordat ik de ruimte van de Pacific bezit van me laat nemen.

 

Happiness depends on the weather and then I laugh out loud when I let myself say that out loud. But when I look back on my travels, the weather has been very important. You sail with the seasons. You do that in the Netherlands too. It is September and it is already a lot calmer on the water. Last weekend was still warm and busy, this weekend is gray but wonderfully quiet. The ship is at anchor and the past is once again passing by…

So the first time on Easter Island was 1981 when Stefan was born. The second time was 21 years later in 2002. I had Stefan come to the country of his birth, 10 days later he left again to the Netherlands and a week after that I left…

 

From The Sea, My Life: Mana is the spirit you must have for superhuman achievements. You have a lot of mana, Papa Henk, says Tuhiira and brings me five bunches of bananas for the journey. Also a bag full of sweet potatoes, still in the thick mud, because then they stay good longer. Also a bag full of taro’s, carrots and green, wild tomatoes. Two bunches of bananas are hanging in the stages to ripen. Three trusses are inside in the dark because otherwise everything will be ripe at the same time.

 

 

Ka oho riva riva a rarva ko Make Make. … In the afternoon I see Rapa Nui disappearing behind the horizon. 180,000,000 km2 of water. From the North to the South Pole, from Asia and Australia to the Americas…an expanse found nowhere else in the world. It will be a few days before I let the space of the Pacific take possession of me.


Posted in Uncategorized by