Moonlight on the water (Dutch/English)

Maanlicht op het water.

Het is eerdaags weer volle maan. Ik was net een stukje aan het schrijven over de maakbare wereld, de meningscultuur en de non-sense van het “gelul” waar wij allen aan deelnemen. Maar gisterenavond kwam ik moe terug van de Hiswa te water. Moe is een teken dat het een “goede”dag is geweest. Ik kwam geinteresseerde mensen tegen of het nu ging over een type boot of een levensstijl … Toen ik terug aan boord was zag ik de maan. Ik herinner me dat ik voor vertrek op weer een wereldreis, ik tegen Stefan zei; kijk naar de zon, kijk naar de maan …we zien beiden dezelfde zon of maan en dat gaf een band.

Vanavond kijk ik weer …

Begin volgende week werk ik nog een dagje aan de Seawind. Daarna ga ik, met de Solitario, een weekje of twee naar de IJsseldelta. Daar heb ik twee favoriete plekjes, waar ik ten anker ga en de laatste hand leg aan “De Zee, mijn Leven, voordat ik het manuscript opstuur. Ook zoek ik dan de foto’s uit. En ik heb een opdracht voor een schilderij. Daar ten anker kijk ik naar de zon en de maan en de sterren en denk …”we stellen geen klote voor” …”wij zijn niets in dat grote universum … hoe kan het dat de stomme mens zo’n probleem heeft met het Leven !!!

Het leven is geen probleem, de aarde is geen probleem, wij maken overal problemen van: klimaathysterie, gezondheidshysterie, fitneshysterie, voedselhysterie, geloofshysterie …. en wat zegt de mens dan ? … ik heb een mening dus ik besta.

In de een of andere uithoek van het in talloze zonnestelsels flonkerend uitgegoten heelal was eens een planeet waar schrandere dieren het kennen uitvonden. Dat was de meest hoogmoedige en leugenachtige minuut van de ‘wereldgeschiedenis’, maar toch niet meer dan een minuut. Na enkele ademtochten van de natuur verstarde de planeet en de schrandere dieren moesten sterven. – Zo zou iemand een fabel kunnen verzinnen en zou toch niet voldoende geïllustreerd hebben, hoe beklagenswaardig, schimmig en vluchtig, hoe doelloos en willekeurig het menselijk intellect binnen de natuur aandoet; er zijn eeuwigheden geweest dat het er niet was; als het er weer mee gedaan is, zal er niets voorgevallen zijn. (Friedrich Nietzsche,Over waarheid en leugen )

Vanavond kijk ik weer naar het maanlicht op het water.

FLOWERS GRAVE ( Tom Waits)

Someday the silver moon and I will go to dreamland
I will close my eyes and wake up there in dreamland
And Tell me who will put flowers on a flower’s grave?
Who will say a prayer?

Will I meet a China rose there in dreamland?
Or does love lie bleeding in dreamland?
Are these days forever and always?

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
And if we are to die tonight
Another rose will bloom

For a faded rose
Will I be the one that you save?
I love when it showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

As one rose blooms and another will die
It’s always been that way
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

                                                                     


Posted in Uncategorized, Writings by

Someting old, someting new ( Dutch/English)

Niet alleen omdat het zomer is maakte ik plannen. Maar dit jaar had ik 3 mogelijkheden. Dat komt bij mij niet vaak voor. Iemand zei tegen me dat plannen in het zand worden geschreven bij eb en als het water weer op komt dan wordt alles weer weg gevaagd. Dat klopt bij mij niet want anders had ik geen 6 wereldreizen gemaakt en was ik nooit met mij Solitario en naar Spitsbergen en naar Galicië gevaren. Ik weet over het algemeen wat ik wil.

Dit jaar plan 1 was naar Noorwegen, Fair Isle en uiteinderlijk Ijsland. Plan twee was met het vliegtuig naar Seattle en vandaar met Alaska ferries naar British Colombia en de panhandle van Alaska. Ik wilde vrienden bezoeken op Porcher Island en Sitka. Maar vooral zag ik mij zittend aan dek van de divrse ferries het landschap aan me voorbij gaan. Ik had zelfs een bivakzak gekocht zodat ik heerlijk als een landloper buiten kon liggen. Maar daartussen kwam plan 3. Die kon roet in het eten gooien. Al een paar jaar had ik een bootje zien liggen. Er werd weinig mee gedaan. Uit tijdgebrek had ik gehoord. Ik kende het bootje van lang geleden …

 

Ik bracht een bod uit en dat is geaccepteerd. Sinds dien ben ik de eigenaar van de enige Seawind 24 in Nederland. En vraag nu niet wat ik er mee ga doen. Eerst vaarklaar maken …

 

Ik lig nu al een week ten anker in de Ijsseldelta. Ik heb daar drie favoriete plekjes. Heerlijk en zo dicht bij. Het ligt aan de windrichting waar ik ga liggen maar in het oog (Ijsseloog) lig ik altijd beschut. Waarom ten anker ?

 

Ik moet heel veel schrijven. Volgend jaar maart komt mijn nieuwe boek uit. Een soort van compilatie van al mijn reizen.

De Zee, mijn leven … een uitgave met veel foto’s door de ANWB.

 

“One ship sails east and another sails west
With the self-same winds that blow.
Tis the set of the sail and not the gale
Which determines the way they go.
As the winds of the sea are the ways of fate
As we voyage along through life,
Tis the act of the soul that determines the goal,
And not the calm or the strife.”

(Ella Wheeler Wilcox)

Not only because it’s summer I made plans. But this year I had 3 possibilities. Someone told me that plans are being written in the sand at lowtide and when the water is coming back, everything is taken away again. That’s not rfor me, otherwise I would not have made 6 circumnavigations and I’d never sailed with my present boat to Spitsbergen and to Galicia. I generally know what I want.

 

This year Plan 1 was to Norway, Fair Isle and ultimate Iceland. Plan two by plane to Seattle and hence with Alaska ferries to British Columbia and the Alaska panhandle. I wanted to visit friends at Porcher Island and Sitka. But, above all, I saw myself sitting on deck of Alaska ferries just watching the landscape passing by. I even bought a bivouac bag so that I could lie outside on deck.

But between them came plan 3. For a few years I had seen a boat sitting on the hard, getting green of the moss growing over her. Little was done with her. I had heard from time shortage. I have always called that little boat a minimum ocean cruiser.

I made an offer and that was accepted. Since then, I’m the owner of the only Seawind 24 in the Netherlands. And do not ask now what I am going to do with it. First of all I will make het sailing again….

I’ve been at anchor for a week in the Ijsseldelta. I have three favorite places there. Marvelous and so close to where I am. Why at anchor? I have to write a lot. Next year, my new book will be published. A kind of compilation of all my travels. The Sea, my life ..

 


Posted in Uncategorized, Writings by

DE ZEE, EEN SPIEGEL ….YES I know, my international friends are waiting for news in English but this one is again in Dutch ..please excuse me …patience !!

De mooiste dagen …nee zo kan ik dat niet schrijven … de beste dagen, nee dat zijn het ook niet ..vrije dagen komt er dichter bij. Dagen dat niets hoeft, niets moet, er geen agenda is, geen afspraken en toch bezig zijn.

Zo’n dag heb ik vandaag en misschien morgen ook wel.

Ik heb er een paar jaar over moeten doen om in die staat te komen. Terug in 2011 van die prachtige reis met de Juniper. Ik kwam terug door m’n hart te volgen en ben daar heel dankbaar voor. Ik zal het nooit echt uit kunnen leggen maar antwoorden over het missen van bepaalde mensen dekt de lading redelijk. Toch …wat een pracht boot die Juniper, eenvoud in alles zowel in zeilhandeling als uitrusting. Kijk, als je een go anywhere boot hebt met slechts een 100 liter dieseltank dan weet je dat dat schip goed zeilt, ook met licht weer.

Kijk, als je eigenlijk genoeg hebt aan 250 watt 12 volt zonnepanelen dan weet je dat je een eenvoudige boot hebt. En toch alles aan boord: autopiloot, navigatie instrumenten, satelliet communicatie en een 150 watt omvormer 12 naar 220 volt. Wat wil je nog meer; de wereld aan mijn voeten, het paradijs …

Daarna ben ik 2 jaar bezig geweest met deelname aan de Route du Rhum wat me niet is gelukt. Geen hoofdsponsor na 50 x gesolliciteerd te hebben …want zo moet je het beschouwen. Toen de knop omgezet .. en na de knop te hebben omgezet ben ik weer vrij.

En daar zijn boeken vol over geschreven.

Ik ben vandaag begonnen met een nieuw boek. NIEUW ja, ik ben in zee gegaan met de ANWB. Ja, dat is ook een uitgeverij. Van boeken en kaarten. Meer info hier over komt nog wel. Eén ding weet ik; schrijven IS werken en het wordt iets moois.

En ik ben toch nog bezig met het boek wat ik reeds geschreven heb en weet nu van een redacteur dat schrijven ook herschrijven kan betekenen. LOT ONBEKEND. Ik ben hier nog mee bezig en je krijgt in de literaire wereld te maken met het verschil tussen roman en novelle, terwijl het gewoon een boek(je) is over:

 

He who forms a tie is lost, een quote van Joseph Conrad was het motto van een eerder geschreven boek; Een IJskoude Doorbraak, over mijn overwintering in Siberië 2003/4. Die zelfopgelegde eenzaamheid is opnieuw het thema van dit boek. Fictie gebaseerd op werkelijkheid. Een verhaal over overleven. Onderweg naar huis.


Posted in Uncategorized, Writings by

Het andere plan vervolgd ….the other plan (continuation in Dutch and English)

De troubadour.

Die ‘s nachts romancen floot onder de linden En ‘s middags scherzo’s op de markt der dorpen, Hij heeft zijn fluit in een fontein geworpen, En wilde een moeielijker wijsheid vinden. Hij heeft des nachts op een rivier gevaren, Hij zag het zonlicht dat de straten kleurde En wist dat hij niet leefde, maar gebeurde, Dat daden machtloos als seizoenen waren. Hij was een reiziger, den dag lang droomend, Zijn doel was naar een horizon gericht, Hij voelde ‘t leven uit zijn hart weg-stroomend En zijn gelaat was bleek, en blonk van licht, Als van den man die, uit de bergen komend, God zag van aangezicht tot aangezicht.

(MARTINUS NIJHOFF; UIT: VERZAMELDE GEDICHTEN, BLZ. 33)

 

Uit LOT ONBEKEND ….

Met als ondertitel: het waagstuk van de enkeling.

Kijkend naar de horizon dacht hij dan terug aan de tijd dat hij als jongen aan de kust van Mangareva had gestaan en oostwaarts had gekeken, over de blauwe Pacific, totdat zijn geest de oneindigheid niet langer kon bevatten. Nu keek hij uit over een andere oneindige uitgestrektheid. Zijn geest vervult van dezelfde verbazing. Het gevoel van binnen dat er een of andere kennis was die hij al heel lang was vergeten. Hij geloofde dat er in de natuur een merkbare kracht bestond, die hem, als hij zich er voor openstelde, de juiste kant op zou sturen.

Hoeveel kost zo’n boot, had hij de man gevraagd. Dat kun jij niet betalen, was het antwoord geweest.

Hij had nog geld op een bank in Duitsland. Nou had de man gezegd; dan wil ik twee dingen van je weten. Eerst hoeveel geld je kunt besteden en ten tweede wat wil je met die boot. Er is een verschil; ben je een pleziervaarder of ben je een explorer. Zelfs de meeste zeezeilers zijn pleziervaarders. Voor hen is het een hobbie, een vrijetijds besteding maar een explorer moet er voor gaan dat noemde ik al in een eerder gesprek; je moet af willen afzien. De discipline van de totale toewijding.

En dan waar wil je heen ? Naar het noorden had hij gezegd; naar Groenland. Waarom dat, vroeg toen de man. Waarom dat en niet naar een mooie warme tropische plek ? Dat kan altijd nog, was zijn antwoord en hij had de man aan gekeken.

(wordt vervolgd)

Last winter I wrote a book. My first fiction. About a wanderer …though the ages … about the courage of the individual. The main figure is fiction, the story is based on reality. But up to now no publisher is interested or has the courage to publish something new:

Looking back over yonder, he thought of the time he had stood as a boy on the shore of Mangareva, his face eastwards, over the blue Pacific until his mind could no longer contain the infinity. Now he looked at another infinity. His spirit full of the same amazement. This feeling inside that there was more; some knowledge he had forgotten. He believed that there was a noticeable force in nature that would send him the right way when he opened his heart for it.

How much does such a boat cost, he asked the man.

You don’t have the money, the answer had been.

He still had money on a bank in Germany. Well the man said; then I want to know two things from you, first; how much money you can spend and secondly what do you want with that boat. There is a difference; are you a pleasure-sailor or are you an explorer? Most sailors are pleasure-goers. For them, it’s a hobby, a spending of free time, but an explorer goes for it. It might coat you everything, even your life. It’s a discipline of total devotion.

And where do you want to go? To the north he had said; To Greenland. Why the cold, the man asked. Why that and not to a beautiful warm tropical island? That can still be done, his answer was …later and he looked the man in his face.


Posted in Travel, Writings by

The things that are meant to be are the things we don’t cause. (Dutch/English)

 

Midway upon the journey of our life I found that I was in a dusky wood; For the right path, whence I had strayed was lost. (Dante, DIVINE COMEDY, opening lines)

Wat vind je van Cloud Atlas, een boek van David Mitchell … ik kreeg het boek van Maud, fantastisch vond ze het. Ik vroeg het aan een vriend van me, ik kon er niet doorheen komen en heb het weg gelegd was zijn antwoord. Dat kan ik van meerdere boeken zeggen; de een vind dit, de ander dat. Ik had een nieuw boek geschreven met de titel Lot Onbekend .. van twee uitgevers kreeg ik een nee en de andere zes lieten niks van hen horen. Dus waarschijnlijk niet goed genoeg.

Het is fictie, gebaseerd op non-fictie. Dat heb ik ook met Cloud Atlas. En ook met de boeken van Cormac McCarthy. Dus ik liet het manuscript liggen. Ik heb geen zin in dat gelobby. Het belangrijkste is dat ik het boek met plezier heb geschreven. Er kwam ook redelijk veel onderzoek bij kijken want gedeeltelijk speelt het zich ook af in delen van de wereld waar ik niet geweest ben. Dan moet je via internet zoeken over hoe of wat met onder andere het landschap. Landschap; dan lees je toch reisboeken of wetenschappelijke of pseudo wetenschappelijke boeken over geografie of antropologie als het ook over de mens in die streken gaat.

De beste landschap schrijver vind ik Cormac MacCarthy en dat is een fictie schrijver. Veel van zijn boeken spelen zich af in de West …maar om ze nou westerns te noemen; nee. Landschap, weidsheid, horizonten, maar ook wordt elk grassprietje beschreven, althans zo voelt het.

 

Een column in het AD van Tommy Wieringa liet mij besluiten om er toch iets te mee gaan doen. Ik citeer een paar zinnen:

Een filmmaker schrijft voor wat de kijker ziet, de schrijver levert een halffabricaat, dat door de lezer zelf moet worden afgemaakt

Zolang ik schrijf ben ik autonoom,maar zodra ik de sleutel van het boek aan de lezer gegeven heb, verander ik in een marktkoopman die hoopt op een tevreden klant.

De lezer is een complex van oordelen en verwachtingen. Soms wil hij die met je delen. Voor je het weet sta je hem een beetje op weg te helpen.

Goed het liet het manuscript dus liggen. Eerdaags besluit ik hoe ik er mee door ga. Lot Onbekend heeft een ondertitel; het waagstuk van de enkeling.

 

What do you think of Cloud Atlas, a book by David Mitchell … I got the book from Maud; fantastic book she told me. I asked an other friend; I couldn’t get through and left it, was his answer.

I wrote a book. A book about the past, the present and the future. But it’s not an historical book and no science-fiction. It’s fiction based on reality. But up to now it has been rejected by publishers, like all masterpieces (smile). So I left the script. Most important is that I have written the book with pleasure.

There was also a lot of research because, in part, it also subsided parts of the world where I haven’t been. Then you have to search through the internet about how or what. For example landscapes; you can read travel books or scientific or pseudo scientific books on geography or anthropology if it’s also about the inhabitants in those areas.

The best landscape writer I find Cormac MacCarthy and that’s a fiction writer. Many of his books are situated in the West … but to name them Westerns; no. Landscapes, horizons, but also every grassstroke is described.

A filmmaker writes for what the viewer sees, the writer produces a semi-finished product that the reader himself has to finish. As long as I write, I’m autonomous, but once I have given the key to the book to the reader, I change into a marketeer who hopes for a satisfied customer. The reader is a complex of judgments and expectations. Sometimes he wants to share that with you. Before you know, you are helping him to the reason behind the story.

Well, it left the script. One day I will decide how I will go along. Fate unknown, as the titel is, has a subtitle; The venture of the individual. Life is serious, we never know what’s in store for us and time brings on what is meant to be. The things that are meant to be are the things we can’t control, the things we don’t cause, the things that happen regardless of who or what we are. Like sunsets and snow-fall and natural disasters. We choose. In large part, we choose. We create, we make mistakes, we burn bridges, we build new ones.


Posted in Writings by