Het invullen van tijd.

Wie leeft er nog volgens het ritme van de natuur? Eens liet de mens zich wiegen op de golfslag van de tijd. Men had geen problemen, want de innerlijke stem gaf aan, wat te doen.

De mens nam de zon waar in haar loop en beeldde dat uit in een zonnewijzer. Ten behoeve van donkere dagen maakte hij zichzelf een klok: hij begon zijn beleven te scheiden.

Aanvankelijk wist de mens, dat het ene uur niet is als het andere, elk uur is een ander deel van de dag. Maar op de klok zijn alle uren gelijk. Op de kalender zijn de dagen gelijk. Toen begon de mens te vergeten, dat zijn Schepper hem een innerlijke klok en kalender had meegegeven, een betrouwbaar innerlijk gevoel. Wie midden in de nacht ontwaakt, weet van nature hoe laat het is, volgens dat tijdgevoel. Maar de meeste mensen zijn hun eigen vermogen vergeten, te vroeg heeft men hen gewend aan de afhankelijkheid van uiterlijke gemakken. Zo ging men leven op de klok en verviel van het natuurlijke ritme in de  mechanische maat.

De tijd moet ingevuld worden, zo wordt ons geleerd vanaf onze geboorte. Het kind moet om zo laat eten en om zo laat drinken en om zo laat naar bed. Alles volgens de klok. Later volgt het tijdschema van de school en daarna van het werk. Nooit is er ons geleerd met vrije tijd om te gaan. Vrije tijd moet ook ingevuld worden. Zomers is het makkelijker tijd in te vullen. Gewoon in het zonnetje zitten is al voldoende, kijk eens naar de overvolle stranden. Maar voor ons bootjesvaarders geldt hetzelfde. We gaan naar de boot, we varen, doen leuke havens aan, zitten op terrasjes, ontmoeten mensen, praten met elkaar, bespreken de wereldproblemen en ga zo maar door. Toch worden er juist zomers heel veel evenementen georganiseerd om de mens bezig te houden. Festival hier, festival daar. Het lijkt dat de mens bezig gehouden moet worden … leegheid is des duivels oorkussen. En als de zomer voorbij is komen die andere zogenaamde feestdagen die de tijd invullen.

Tijd …wat is tijd meer dan het invullen van de agenda.

 


Posted in Uncategorized by

Er is een proces van rust in mij geslopen.

Laat ik beginnen dat het een fantastische zomer is geweest. De zomer was vroeg begonnen en lijkt vroeg te eindigen maar dan moet ik gelijk toevoegen dat het mooie weer nog niet voorbij is. Geen 30 graden meer en de dagen worden korter maar de luchten blijven mooi in alle verscheidenheid. Goed, ik ben dit jaar nergens geweest. Dat kwam in eerste instantie omdat ik een aanbod aannam van de ANWB-media voor een nieuw boek. Zo’n boek schrijf je niet als je onderweg bent. Dat heb ik met de vorige boeken wel gedaan maar dan was ik ook echt onderweg. Dit nieuwe boek is een overzicht …een terugblik zou je kunnen zeggen. Zes keer rond de wereld, een zoon op Paaseiland geboren, in 119 dagen non-stop, 9 maanden vast in Siberië, daarna the never ending voyage met de Juniper en de reizen met de Solitario.

Morgen ga ik weer een dagje spenderen aan de Seawind, het bootje wat ik er bij heb gekocht en soms denk ik; waar ben ik aan begonnen maar als ik zie hoe ze al opgeknapt is … morgen gaat de motor er weer op, en de voorste trampoline er in en ik heb allerlei nieuwe lijntjes om die in te scheren … ja, leuk werk als ik eenmaal bezig ben en het plan is dat ze eind van de maand toch te water kan …

Het lezingen seizoen komt er ook weer aan; aanstaande vrijdag in Rotterdam, maar dat is een besloten bijeenkomst en dan op 10 october sta ik op de Biestemarkt in Grafhorst … en daarna is er de start van de Singlehanded op 14 october … een openbare lezing is er weer op18 october in Spoolde (bij Zwolle), die is wel voor iedereen heb ik begrepen en dan 3 november weer een zakelijke lezing en verder zal ik ik m’n agenda moeten kijken … het moet niet te druk worden want ik heb nog genoeg te doen …


Posted in Uncategorized by

Moonlight on the water (Dutch/English)

Maanlicht op het water.

Het is eerdaags weer volle maan. Ik was net een stukje aan het schrijven over de maakbare wereld, de meningscultuur en de non-sense van het “gelul” waar wij allen aan deelnemen. Maar gisterenavond kwam ik moe terug van de Hiswa te water. Moe is een teken dat het een “goede”dag is geweest. Ik kwam geinteresseerde mensen tegen of het nu ging over een type boot of een levensstijl … Toen ik terug aan boord was zag ik de maan. Ik herinner me dat ik voor vertrek op weer een wereldreis, ik tegen Stefan zei; kijk naar de zon, kijk naar de maan …we zien beiden dezelfde zon of maan en dat gaf een band.

Vanavond kijk ik weer …

Begin volgende week werk ik nog een dagje aan de Seawind. Daarna ga ik, met de Solitario, een weekje of twee naar de IJsseldelta. Daar heb ik twee favoriete plekjes, waar ik ten anker ga en de laatste hand leg aan “De Zee, mijn Leven, voordat ik het manuscript opstuur. Ook zoek ik dan de foto’s uit. En ik heb een opdracht voor een schilderij. Daar ten anker kijk ik naar de zon en de maan en de sterren en denk …”we stellen geen klote voor” …”wij zijn niets in dat grote universum … hoe kan het dat de stomme mens zo’n probleem heeft met het Leven !!!

Het leven is geen probleem, de aarde is geen probleem, wij maken overal problemen van: klimaathysterie, gezondheidshysterie, fitneshysterie, voedselhysterie, geloofshysterie …. en wat zegt de mens dan ? … ik heb een mening dus ik besta.

In de een of andere uithoek van het in talloze zonnestelsels flonkerend uitgegoten heelal was eens een planeet waar schrandere dieren het kennen uitvonden. Dat was de meest hoogmoedige en leugenachtige minuut van de ‘wereldgeschiedenis’, maar toch niet meer dan een minuut. Na enkele ademtochten van de natuur verstarde de planeet en de schrandere dieren moesten sterven. – Zo zou iemand een fabel kunnen verzinnen en zou toch niet voldoende geïllustreerd hebben, hoe beklagenswaardig, schimmig en vluchtig, hoe doelloos en willekeurig het menselijk intellect binnen de natuur aandoet; er zijn eeuwigheden geweest dat het er niet was; als het er weer mee gedaan is, zal er niets voorgevallen zijn. (Friedrich Nietzsche,Over waarheid en leugen )

Vanavond kijk ik weer naar het maanlicht op het water.

FLOWERS GRAVE ( Tom Waits)

Someday the silver moon and I will go to dreamland
I will close my eyes and wake up there in dreamland
And Tell me who will put flowers on a flower’s grave?
Who will say a prayer?

Will I meet a China rose there in dreamland?
Or does love lie bleeding in dreamland?
Are these days forever and always?

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
And if we are to die tonight
Another rose will bloom

For a faded rose
Will I be the one that you save?
I love when it showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

As one rose blooms and another will die
It’s always been that way
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower’s grave

                                                                     


Posted in Uncategorized, Writings by

Progress Seawind 24 ( Dutch, English)

 HISWA TE WATER 29 augustus t/m 3 september.

NIET VERGETEN … het is zo dinsdag de 29ste en dan opent de HISWA TE WATER haar deuren. Ik geef die dinsdag en vrijdag 1 sept in het MOTORBOOT theater om 15 uur een lezing over OP GROOT WATER en dan verder dan uw stoutste dromen … laten we even de opinie vergeten dat dat alleen met een zeilboot kan …ik kom met voorbeelden dat alles mogelijk is …

 

 

 

 

De laatste weken heb ik aan het opschonen van de Seawind gewerkt. De kleine 24 ft minimum ocean cruiser die ik heb gekocht. Wat ga je er mee doen, wordt me steeds gevraagd. Niks is dan m’n antwoord of ik weet het nog niet. Ik heb A gezegd, dat was het bod wat ik deed en die werd geaccepteerd en dan zeg ik ook B … dwz die ouwe is aan het werk geslagen en dat viel nog behoorlijk tegen; dat gekruip en geboen en gedoe om het scheepje dat 10 jaar op de kant heeft gelegen een beetje netjes te krijgen. Het grootzeil ( fully battened en gemaakt door Quantum, ziet er heel goed uit …en dat is een meevaller. De bb motor een 8 pk Yamaha heeft ook 10 jaar niet gelopen maar klinkt mechanisch goed, dus even weg gebracht voor een beurt. Lijnen en touwen die vervangen moeten worden …. ach zo’n leuk bootje !!!!!

EN DAT MOET HET WORDEN ….

“In Passing” by Sterling Hayden, who lived 1916-1986.

Als je op pad gaat dan moet het rusten op een stevig fundament van financiële onrust. Anders ben je gedoemd om te leven in een routine. Wereldzeilen behoort tot zeelieden en de zwervers die zich niet kunnen of willen aanpassen aan deze wereld. “Ik heb altijd naar de Stille Zuidzee willen zeilen, maar ik kan het me niet veroorloven “. Wie dat zegt dat zijn de mannen die zich kunnen veroorloven niet te gaan. Ze zijn verstrikt in de kankercellen en disciplines van “zekerheid”. En in de aanbidding van de zekerheid werpen we hun leven onder de wielen van veilige routine en voordat ze het weten is hun leven voorbij.

Wat heeft een mens eigenlijk echt nodig? Een paar pond voedsel elke dag, warmte en beschutting, minder dan twee meter om te liggen en een vorm van activiteit die een gevoel van vervulling zal opleveren. Dat is alles wat nodig is in materiële zin.

Maar we zijn gehersenspoeld door ons economisch systeem, totdat we uiteindelijk in een graf onder een piramide van hypotheken, belachelijk gadgets en bezittingen bedolven worden. En de jaren daveren door. De dromen van de jeugd worden wazig in het stof van geduld. Voor we het weten, is het graf verzegeld. Waar ligt dan is het antwoord? In keuze. Welke zal het zijn: het faillissement van de portomonnee of faillissement van het leven?

In the last few weeks I have been working on cleaning the Seawind 24.  she really needed tender loving care. She is from 1986 (and has a sailnumber US640 … does that mean she is US built or made in Australia). Anyhow she was built in those 2 countries. And this old man did hit the job;  brushing, washing, cleaning in and outside …she has been laidup in the open for 10 years. The mainsail (fully battened and made by Quantum) looks very good … and that’s a plus. The outboard is a 8 hp Yamaha 2stroke and hasn’t run for 10 years but sounds mechanical well. Lines and ropes that have to be replaced … . it really is such a nice little boat !!!!!

In Passing” by Sterling Hayden, who lived 1916-1986.

To be truly challenging, a voyage, like a life, must rest on a firm foundation of financial unrest. Otherwise you are doomed to a routine traverse, the kind known to yachtsmen, who play with their boats at sea- ‘cruising’ it is called. Voyaging belongs to seamen and to the wanderers of the world who cannot, or will not fit in. If you are contemplating a voyage and you have the means, abandon the venture until your fortunes change. Only then will you know what the sea is all about.”I’ve always wanted to go to the South Seas, but I can’t afford it.” What these men can’t afford is NOT to go. They are enmeshed in the cancerous disciplines of “security.” And in the worship of security we fling our lives beneath the wheels of routine-and before we know it our lives are gone.

What does a man need–really need? A few pounds of food each day, heat, and shelter, six feet to lie down in–and some form of working activity that will yield a sense of accomplishment. That’s all in the material sense. And we know it. But we are brainwashed by our economic system until we end up in a tomb beneath a pyramid of time payments, mortgages, preposterous gadgetry, playthings that divert our attention from the sheer idiocy of the charade.The years thunder by. The dreams of youth grow dim where they lie caked in dust on the shelves of patience. Before we know it, the tomb is sealed. Where, then lies the answer? In choice. Which shall it be: bankruptcy of purse or bankruptcy of life?


Posted in Travel, Uncategorized by

Opinions ( Dutch, English)

Het is een prima zomer. De zon schijnt vaker dan dat het regent. Ja, dat is echt zo; het landbouwland is nog steeds te droog. Waar het af en toe veel geregend heeft is het zeer plaatselijk, dat heet buien. Ik heb een vriendin waar ik op sommige vlakken, hoewel ik haar jaren ken, nog steeds wennen moet. Om een paar punten op te noemen; zij heeft buien en is heel slecht in het beantwoorden van mail en ander berichten en ogenschijnlijk niet geïnteresseerd is iets.

Maar moet dat dan ? 

Alles is al geweest en alles gebeurt opnieuw …tijdens al mijn wereldreizen was er ergens een revolutie of een oorlog. Tijdens al mijn wereldreizen was er iets wat niet klopte … Dat was altijd een mening. De natuur klopt niet, het klimaat klopt niet, die of die mening klopt niet … Maar wat is het eigenlijk ? Niets klopt hoe wij het zouden willen en omdat er ongeveer 170 landen en 7 miljard mensen zijn zal het ook nooit zo zijn zoals we het willen.

Berichten komen en gaan; minder ijs dan toen, meer ijs dan toen en dat op de zelfde dag uit verschillende serieuze bronnen, om een voorbeeld te noemen en zo kan ik nog wel even door gaan.

Soms denk ik: please bomb fall …dan zijn we overal vanaf.

Maar het is een mooie zomer. 

Ik ben wel bijna klaar met het manuscript van De zee, mijn Leven …een terugblik … En aan het eind van deze maand hebben we de Hiswa te water, daar zal ik voor MOTORBOOT in het vaartheater twee lezingen verzorgen. Een op de openingsdag dinsdag 29 aug en een op vrijdag 1 sept over Motorboten op groot water …en dan bedoel ik de zee en de zee is van hier tot Tokyo …en geen vakantietochtje …maar wie wil dat nu; van hier tot Tokyo ?

Meningen en ik begrijp die vriendin nu misschien wel beter. We moeten altijd ergens iets van vinden. Nu, zij dus niet. Dat lijkt desinteresse …als we het vergelijken met huidige normen van geinteresseerdheid en bereikbaarheid.

Vandaag ben ik ook niet bereikbaar en ik vind nergens iets van ….

It’s a good summer. The sun shines more often than it rains. Yes, that’s really true; The agricultural countryside is still too dry. Where it rained a lot, it was very local. I have a good friend and although I know her for years I still have to get used to because she acts different. To name a few points; she has a mood and is very bad in answering mail and other messages and is apparently not interested is something. But should that be? … that accessibility and interest in the things around us… ?

Everything has already been and everything happens again. During every circumnavigation there was a revolution or a war somewhere. During all my voyages there was something that was not right … Opinions, always opinions. Nature is not as it should be, climate is not as it should be, or that ot that opinion is not correct … Nothing is ever how we want it to be. Because there are about 170 countries and 7 billion people it will never be the way we want it to be.

News and opinions come and go; less ice or more ice and that on the same day from several serious sources, to name an example, and so I can go on.

Sometimes I think: please bomb fall ….

But it’s a beautiful summer.

I’m almost done with the manuscript of The Sea, My Life … and at the end of this month we have the Amsterdam in the water Boat show.  I will give two lectures for MOTORBOOT. One on the opening day Tuesday 29th of August and one on Friday 1th September about  Seagoing Motorboats … and then I mean the sea and the sea is from here to Tokyo … and no holiday trip … but who wants to go from here to Tokyo?

Opinions … and I understand my friend a bit better now, although its annoying.

Today, I’m not available and I do not have an opinion on anything !!!!.


Posted in Uncategorized by