Het neusje van de zalm …

Henk de Velde — Sun, 19 Feb 2012 18:26:30 +0000

Click hier op; Menu Henk

Komende zondag de 26ste in Amsterdam-noord.

Henk de Velde — Fri, 17 Feb 2012 19:31:53 +0000

Op zondag 26 februari is er een lezing van de zeezeiler Henk de Velde in het Zonnehuis. Henk zal u met veel beelden de wereld rond nemen en alles daarover vertellen.

Henk is niet alleen Nederlands bekendste zeiler, hij schrijft ook boeken en kan gepassioneerd vertellen over tropische paradijzen en Siberisch ijs. Hij verteld over al zijn vorige reizen maar toch het meest over deze laatste met de trimaran Juniper. 4 jaren en 50.000 mijl naar de vreemste oorden op aarde en dat zijn niet altijd de makkelijkste routes.

Locatie: Het Zonnehuis Zonneplein 30 1033 EK Amsterdam

Kosten: Volwassenen: € 15,- Kinderen: € 5,-

Meer informatie en reserveringen :

www.zeilen-atlantische-toertocht.nl

An other Dutchman sailing in higher latitudes ..

Henk de Velde — Tue, 14 Feb 2012 19:37:30 +0000

Bagheera sailing website in English, downloads in Dutch and English. An other Dutchman sailing in higher latitudes.

Kijk zelf op www.bagheera-sailing.com wat een prachtig schip, wat goed doordacht, wat een avontuur, in het hoge noorden ..

Share our passions for sailing and travelling, with Bagheera-sailing,our charter company. We offer you the opportunity to make the dream of an Arctic expedition come true. Our experience goes back to 1995 when we paid our first visit to the higher latitudes. Since then we have been returning to those areas every summer and even some winters. The knowledge and experience acquired during those expeditions allow us to organize a safe and well prepared expedition for you. www.bagheera-sailing.com

Henk de Velde — Thu, 09 Feb 2012 15:43:27 +0000

Oh, yes, it exists. I had to leave to get there. But when I was there it’s seemed like there is somewhere else. There where there is no there. Thats how I carry words and images of all my travels within me.

Het bestaat echt. Ik moest er wel voor weggaan. Maar toen ik er was bleek het weer ergens anders te liggen. Daar waar geen daar is. Zo draag ik woorden maar ook juist beelden van alle reizen met me mee.

In Nederland, een vlinder en een trimaran.

Henk de Velde — Sun, 08 Jan 2012 10:43:22 +0000

Nederland blijft een klein land. In doen maar ook in denken. Nee, nee, ik ga niet zeuren. Ik ben nu 4 maanden terug en heb het naar m’n zin. Ik woon nog gewoon aan boord. Wat moet ik ook in een huis.
Hoe kun je nu wonen in zo’n kleine ruimte wordt mij gevraagd en dan ga ik aan dek en kijk omhoog en zie vogels in de lucht en denk; zal die vogel nu ook denken dat zijn nest klein is of ligt die ruimte daar boven in de lucht ? Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid om een vlinder …

Klein land in afstanden en dat denken dat valt nog wel mee. Nederland heeft grote denkers voortgebracht. Maar toch nu ik zie dat de trimaran Banque Populaire in 45 ½ dag de wereld is rond gezeild …. waarom kan dat in NL niet … denken we soms te klein ?

Juniper … isn’t she beautifull.

Henk de Velde — Wed, 04 Jan 2012 10:20:51 +0000

Best of Explorers Award

Henk de Velde — Tue, 27 Dec 2011 17:28:26 +0000

THE WANDERER …

see http://www.explorersweb.com/oceans/news.php?id=20505

Why do we explore? Some write poems about it, others refuse to discuss it. “If you have to ask why, you’ll never understand” said an old K2 poster.Others again live the answer. Who knew why Henk De Velde set out for an expedition that would never end. Not that it mattered. Because when it did end, it was after yet another enigmatic voyage.”

We were sailors in the old times, now we walk around with a multimeter,” he’d grumble. When failure is obvious to everyone, Henk still charges on. He’s that kind of an explorer, the one who’d leave Earth to never return.

About the meaning of exploration, “when we are born we discover life,” Henk de Velde said. “When we get older we discover knowledge; later wisdom. We will discover till the end of life.”

From my last book; a warrior on his way !

Henk de Velde — Fri, 23 Dec 2011 22:18:00 +0000

It’s an half hour walk around the bay to the sea.
Screaming gulls in the sky form vague shadows on the
sand. Their raw scream is loud. The white of the feathers,
draws beautifully against the sky. Their cry mixed
with the breaking of the surf on the beach. On the shore,
motionless on the white sand, stands a lonely me, nailed by
the sound of the sea and the cries of the gulls. I stand there and it
move me. Sand blows in my face, but I do not care.
I am standing there like I have always been there.
A calling and being focused to the future, makes me smile and is
all I can think of. In the dark sound of the sea I hear
a sound. Fresh and clear. It’s a sound of whisperings. Think,
my friend. Listen. It is a sound of pouring rain. Are you
strong? Why have you gone on such a voyage? And I listen to the
waves. And it surprises me. And I weep in the dark. And
hum along with the song of the sea. That siren song of ebb and
flood. And the moon and stars located in fog. People say
you can hear the sound of the sea in a shell. I pick up a
shell, but befor me lies the sea itself. Next to me a seagull lands
on the beach. Then the gull speaks. No, I am not surprised
I am not. I once looked in the eye of a whale and spoke with him.
So why would a gull have nothing to tell ?
I turn myself to the bird. The gull flies up and threws to me in that
motion a handful of sand. I let that sand slip through my fingers
until there is nothing left than a few grains. Small,
very small and seemingly unrelated. I look at the gull in the distant
sky. The infinite universe is always visible. I look at
the grains of sand in my hand and felt a warm glow through
my whole body. Has something changed? Have I changed? Or must
I admit to a vocation, deep inside me. I who am so used to space, much
space. Now I see the world in a grain of sand.

Uit: Een Krijger onderweg naar huis.

Henk de Velde — Fri, 23 Dec 2011 21:51:22 +0000

Het is een uurtje wandelen om de halve baai heen naar de zee.
Meeuwen scheren door de lucht en vormen vage schaduwen op het
zand. Hun rauwe schreeuw klinkt luid. Het wit van de veren in
schril contrast, tekent prachtig af tegen de hemel. Hun geroep vermengt
zich met het breken van de branding. Op de oever staat,
onbewegelijk op het witte zand, een eenzame ik, vastgenageld door
het geluid van de zee en het huilen van de meeuwen. Ik sta daar en
beweeg me niet. Zand blaast in mijn gezicht, maar het maakt mij
niet uit. Ik sta daar alsof ik er altijd heb gestaan. De roeping en het
verlangen, de blik naar de toekomst, doen mij glimlachen voorbij
alles wat ik kan bedenken. In het donkere ruisen van de zee hoorde
ik een geluid. Fris en helder. Een geluid dat vraagt, fluistert. Denk,
mijn vriend. Luister. Het is een geluid van stromende regen. Ben je
sterk? Waarom reis je over een dergelijke weg? En ik luister naar de
golven. En verwonder me. En ween. Rustgevend in het donker. En
brom mee met het lied van de zee. Dat sirenengezang van eb en
vloed. En van de maan en in mist gelegen sterren. Mensen zeggen
dat je het geluid van de zee in een schelp kunt horen. Ik raap een
schelp op, maar voor me ligt de zee zelf. Naast me landt een zeemeeuw
op het strand. Toen sprak de meeuw. Nee, verwonderd was
ik niet. Ik heb in het oog van een walvis gekeken en sprak met hem.
Dus waarom zou een zeemeeuw mij niks te vertellen hebben. Ik
draaide mij naar de vogel toe. De meeuw vloog op en gooide mij in
die beweging een handvol zand toe. Ik liet dat zand door mijn vingers
lopen tot er niets meer over was dan een paar korrels. Klein,
heel klein en ogenschijnlijk niets. Ik keek de meeuw na in de verre
lucht. Het oneindige heelal is altijd zichtbaar om je heen. Ik keek in
mijn hand naar de korrels zand en voelde een warme gloed door
mijn hele lichaam gaan. Is er wat veranderd? Ben ik veranderd? Of
geef ik toe aan een roeping, diep in me. Vroeger had ik ruimte, veel
ruimte nodig. Nu zie ik de wereld in een zandkorrel.

Alle eerdere boeken zijn weer verkrijgbaar.

Henk de Velde — Fri, 16 Dec 2011 20:03:16 +0000